Нейенкирхтың маңында, қалың орманның ортасында жасырынған жалғыз ашық жер бар
Қалың ормандағы құпия алаңқай
Нейенкирх маңында, қалың орманның ортасында адам сирек аяқ басатын жалғыз ашық жер бар. Оны көпшілік біле де бермейді. Көгал мен көлді айнала қоршаған қап-қара шыршалардың тұрқында адамның бойын еріксіз тітіркендіретін бір мұң бар: дәл сол ағаштар бұл мекенді жұмбақ жамылғымен тұмшалап тастағандай. Мұнда торғай да шырылдамайды, күн нұры да түсе қоймайды.
Көлдің суы түпсіздей көрінеді. Сол себепті адамдар бұл арадан бойын аулақ ұстайды.
Қақпадан кірмеген қайыршы
Ерте заманда бұл жерде қызыл кірпіштен өрілген қабырғалары бар, сәні келіскен ескерткіштері мен мұнарасы биік әйелдер монастыры тұрған екен. Бірде қыстың қыраулы түнінде монастырь қақпасына ауру, кәрі қайыршы келеді. Әбден әл-дәрмені таусылған ол қақпаны қағып, бір түн паналатуды сұрайды.
Тас жүрек шешім
Бірақ қақпашы әйел еріншек те қатігез еді: аязда төмен түсіп, құлып пен ілгекті ашқысы келмеді. Ол шалды зекіп, басқа жерден қонуға бұйырады. Қарт қайта-қайта жалбарынады, көз жасын да төгеді, бірақ бәрі бекер. Монастырь басшысы да, өзге монах әйелдер де оның хәліне қарамайды.
Тек ант беріп үлгермеген жас қыз ғана қарияның жасын көріп жаны ашиды, ара түсуге тырысады. Алайда монах әйелдер оның мейірімін келемеждеп, байғұс шалды қақпаның сыртында қалдырады.
Қарғыс және тұңғиықтың пайда болуы
Сол сәтте ауа райы күрт бұзылып, боран үдей түседі. Қария таяғымен қабырғаны бір түртіп қалады — көзді ашып-жұмғанша берік қамал тұңғиыққа батып кетеді. Апанның аузынан от пен түтін көкке бұрқырап көтеріліп, іле-шала орнын су толтырады.
Таңғы тыныштықтағы бос орын
Таңға жуық дауыл басылады. Кеше ғана алтын мұнаралары күнге шағылысқан ғибадатхананың орнында енді түпсіз көл ғана жатады.
Екі ғашықтың жасырын үні
Қарияға жаны ашыған сол ізгі жүректі қыз бұл өңірдегі атақты бір сері жігітті жан-тәнімен сүйетін. Монастырьға түскені де — сол махаббатқа кедергі болған тағдырдың айласы еді. Ал жігіт талай рет орман ішін жағалап, жасырын түрде монастырьға келіп жүрген.
Айнала ұйқыға кеткенде, қыз хұжрасының терезе торы арқылы екеуі сыбырласып тілдесетін. Кездесулері көбіне таңға таяп үзілетін.
Қызыл жіптің шарты
Дәл сол боранды түні сері жігіт тағы келеді. Бірақ бұрынғы монастырь орнынан ештеңе таппайды. Тек қою түтін басқан тұстан бұрқ-сарқ еткен судың үнін естігенде, жүрегі шаншып, шерге толады. Ол басын тасқа ұрып еңіреп, сүйгенінің атын атап күңіренеді. Даусы дауылды да басып, алысқа жеткендей болады.
«Тым құрыса бір рет, тек бір рет қана құшағыма келіп кірші!» — деп өксиді ол.
Сол мезетте толқыны көбік атқан көлдің түбінен дауыс естіледі:
«Ертеңгі түні, сағат он бірде, дәл осы жерге кел. Толқын ішінен қан сияқты ал қызыл жібек жіпті көресің — соны өзіңе тарт!»
Дауыс тынады. Алда не күтіп тұрғанын болжай алмаған жігіт қайғы мен сағынышқа тұтқын болып, үйіне қайтады.
Түнгі жүздесу: уақытпен өлшенген бақыт
Келесі түні ол дәл айтылған уақытта көл жағасына қайта келеді. Бәрін бұлжытпай орындайды: қан сияқты ал қызыл жібек жіпті дірілдеген қолымен ұстап, ұшынан тартады. Сол-ақ екен, сүйген қызы қарсы алдында пайда болады.
Қыздың ескертуі
«Болжаусыз тағдыр бейкүнә мені күнәлілермен бірге тұңғиыққа тартып әкетті. Бірақ маған күн сайын түнгі он бірден он екіге дейін сенімен сөйлесуге рұқсат берілген. Бұл мерзімді бұзуға болмайды. Егер мен оны бір рет бұзсам, сен мені мәңгі көрмейсің.
Және мені сенен басқа ешкім көрмеуі тиіс. Егер біреу көріп қойса, көрінбейтін қол келіп, менің өмір жібімді үзіп кетеді».
Содан бастап көл жағасындағы түнгі кездесу ұзақ уақытқа созылады. Әр жолы сері жігіт келіп, ал қызыл жіпті тартса болды — тұңғиық судан сүйгені шыға келеді. Екеуі құпия жүздесулеріне қуанып, өздерін бақытты сезінетін; үрей тудыратын елсіз жерде біреудің кездейсоқ көріп қаларынан да қауіптенбегендей еді.
Қызғаныш көрген сәт
Алайда қызғаныш пен жаман пиғыл сері жігіттің соңына түседі. Бір күні бейтаныс біреу ғашықтардың су жағасында қол ұстасып жүргенін байқап қалады.
Келесі түнде жігіт сүйікті көліне жақындаса, су беті ай сәулесінде қып-қызыл қанға ұқсап жылтырайды. Қолы қалтырап жіпті ұстай бергенде, жіп кенет аппақ болып кетіп, үзіліп қалады.
Үзілген жіп
Жігіт ыңыранып, көл жағасын сенделіп жүріп, сүйгенін қайта-қайта шақырады. Бірақ маңайда өзгеріс жоқ: үнсіздік қана.
Қайғыға шыдамаған сері жігіт көлге қарай атылып, өз-өзін суға тастайды. Толқындар оны лезде жұтып қояды.