Құрметті Аяз ата
Ертең жаңа жыл
Ертең жаңа жыл. Тағы да бір мерекені жансыз күйде өткізгелі отырмыз. Былтырғыдай шыршаның шамдары жарқырағанымен, үйдің іші сіздің күлкіңіздей нұрланбайды… өкінішті.
Анашым, осы күні дәл осылай сіз, әкем, қарындасым, інім және мен — бесеуіміз орталық алаңдағы шыршаға барып, түрлі ойын ойнап, ертегі кейіпкерлерімен суретке түсіп, көңілді қайтушы едік. Шіркін, сол күндер қайта оралса екен…
Інімнің Аяз атаға жазған хаты
Кеше інімнің Аяз атаға жазған хатын оқыдым. Оқыған сайын жанарыма жас толып, жүрегім езіліп кетті. Ол былай деп жазыпты:
Құрметті Аяз ата! Мен сізден өзге балалар секілді ойыншық та, тәтті кәмпит те сұрамаймын. Досым Айдардай үлкен автомат та керек емес.
Аяз ата, сізге бүкіл балалар хат жазады, сіз олардың тілегін орындайды дейді ғой. Сол рас болса, менің бір ғана арманым бар: маған ана сыйлашы.
Білесіз бе, мен анамның мейіріміне көп бөленген емеспін. Ақ сүтім аузымнан арылмаған шақта анам ауырып қайтыс болыпты.
Кеше мектепте жаңа жыл мерекесі өтті. Бәрі аналарына жаңа жылдық тілегі жазылған ашықхаттарын берді. Ал мен көп баланың ішінде кімге ұсынарымды білмей, шетте қалып қойдым.
Әкем де мені көре алмады. Неге дейсіз бе? Оның жұмысы көп… Оның үстіне мерекеге дайындық үшін дастарқанға азық-түлік алу керек. Сол үшін ол күндіз-түні базарда біз үшін арба айдап, аяғынан сыз өтіп жүр.
Аяз ата, өтінемін, осы арманымды орындашы…
Сенің Берік
Сағыныш
Иә, Анашым, біз сізді қатты сағындық. Бүгінгі кештің қызығы да қалмағандай. Шырша ойыншығына қарап отырып, сіздің жымиған жанарыңыз көз алдыма келді.
Әкем кіріп келді де, менің көңіл күйімді бірден түсінді. Ештеңе деместен үнсіз қалды.
Кейде мерекенің жарығы үйді нұрландырмайды — үйді нұрландырған адам екенін сонда ғана терең ұғынасың.