Əрбір мектеп бітіруші түлектің ойында жауабы бұлыңғыр мыңдаған сұрақ тұрады
Түлектің санасын мазалаған сауалдар
Әрбір мектеп бітірушінің ойында жауабы бұлыңғыр мыңдаған сұрақ тұрады: «ҰБТ-ға қаншалықты дайынмын?», «Ата-анамның маған артқан үміті ақтала ма?», «Болашақта қандай маман иесі боламын?», «Оның еліме де, өзіме де тигізер пайдасы қандай?» Осындай сансыз сауалдың менің де ой-санамды шырмағаны рас. Кейде ой жетегінде жүріп, уақыттың қалай зымырап өткені де байқалмай қалады.
Сондай сәтте адам «Нар тәуекел!» деп бір жолды таңдауға мәжбүр болады. Ең маңыздысы — ол таңдау ата-анаңның немесе достарыңның сөзімен емес, өз жүрегіңнің қалауымен ұштасса.
Таңдау еркіндігі және жүрек үні
Барлық жас түлек мамандығын тек жүрек қалауымен таңдайды десек, артық айтқан болар едік. Дегенмен, мен өз жүрегімнің қалауына сенемін: ол болашағымның адастырмас қазығына айналатындай көрінеді.
Көпшілігіміз балғын шақта ұстаз болуды армандаймыз: бірінші сыныпқа келген балақандарға әліпби үйретіп, қолына қалам ұстатып, жазуға баулу — үлкен бақыттай сезіледі. Бірақ жоғары сыныпқа жақындаған сайын, белгісіз бір себеппен, ол арман көмескі тартып, басқа салалар қызықтыра бастайды.
Осы тұста ата-ана да араласып, қолдау көрсетіп, қажет болса бағыт беруге дайын болады. Ал менің ата-анам мамандық таңдауды өз еркіме қалдырды. Бұған іштей қуандым. Еркіндік — жауапкершілікті де қатар алып келеді.
Журналистикаға бет бұрыс
Таңдау еркіндігіне ие болған жүрегім «Журналистика» деп соқты. Анам қолдаған сәтте тіпті бойыма қанат біткендей болды. «Көп іссапарға шығасың, еліміздің және шетелдің танымал адамдарымен жүздесіп, сұхбаттасасың» деген сөздерді естігенде, бірнеше арманым бірден орындалатындай сезілді.
Қызығушылық
Сапар, жаңа орта, тұлғалармен сұхбат — көкжиекті кеңейтетін мүмкіндіктер.
Жауапкершілік
Бұл салада нәтиже бір күнде келмейді: үздіксіз ізденіс пен тәртіп керек.
Алайда жалғыз қалау ұзаққа апармайтынын да түсінемін. Себебі көгілдір экраннан көретін бағдарламалар мен газет-журналдарда жарияланатын мақалалардың артында ұйқысыз түндер мен мазасыз күндер жатады. Демек, бұл жолда алынар асу да, бағынар белес те аз емес.
Үлгі тұтқан тұлғалар және кәсіби арман
Мен Салтанат Бекжігітова, Дана Нұржігіт, Майя Веронская, Бейсен Құранбек секілді мықты журналистерді өзіме үлгі тұтамын. Әсіресе Дана ханымның бір минут ішінде қойылған сұрақтарға абдырамай, нақты жауап бергені қатты әсер етті. Сол сәтте кәсібиліктің өлшемі — байсалдылық пен дәлдік екенін анық сезіндім.
Мен де бір күні осы кісілер секілді көгілдір экранда бағдарламалар жүргізетінімді елестетемін. «Арманыңды мақсатыңа айналдыр, жетерсің сонда мұратқа» деген сөз бекер айтылмаған.
Мақсат, еңбек және Абай өсиеті
Арманымның орындалуы үшін мақсатымды нықтап, өзімді қайрап, шыңдалып жүрмін. Әрине, әдебиет пен тарих секілді пәндер көп еңбекті талап етеді. Бірақ қиындыққа төзімсіз адам мен емес екенімді дәлелдегім келеді.
Қалай да білім грантын жеңіп алып, ірі қалалардың бірінде оқимын деп алдыма мақсат қойдым. Мүмкін, Астана немесе Алматы болар — оны уақыт көрсетеді. Ең бастысы — жоғары оқу орнына түсіп, ата-анамның үмітін ақтау.
Өмірлік ұран
Абайдың «Өзіңе сен, өзіңді алып шығар, еңбегің мен ақылың екі жақтап» деген сөзін дәл қазір өзіме ұран еттім. Бұл — бүгіннің ғана емес, болашағымның да бұлжымас қағидасы. Себебі осы сөздің өзегінде өмірдің шындығы бар.