Ерте заманда бір кедей етікші болыпты
Етікші туралы хикая
Ерте заманда бір кедей етікші өмір сүріпті. Бала-шағасы көп болған соң, үй-ішін асырау үшін ол ел аралап, қобдиын құшақтап жүріп етік тігеді екен.
Бейтаныс жол және иесіз қыстау
Күндердің күнінде ол қобдиын қолтықтап, таныс емес бір ауылға аттанады. Бұрын жүрмеген жолмен келе жатып, етікші адасып қалады. Түн түседі. Ақырында, далада жалғыз тұрған иесіз үйге кезігеді.
Иесіз қыстауға кірген етікші пештің үстіне шығып, қобдиын басына жастап ұйықтап кетеді. Бір кезде сырттан салдыр-гүлдір еткен дыбыс естіледі.
Күтпеген қонақ
Есік жаққа қараса, маңдайында жарқыраған жалғыз көзі бар еңгезердей дәу кіріп келе жатыр екен.
Қатал талап
Дәу зілдей дауыспен: «Пеш үстінде жатқан қандай адам?» — деп сұрайды.
Етікші: «Бұл — етікші» — деп жауап береді.
Сонда дәу: «Бізге керек шебер етікші сен бе?» — дейді де, бұйырып: «Ертеңге дейін керемет етік тіксең — жаның аман. Тікпесең — басыңды аламын» — деп, етікшіні ішке кіргізеді.
Дәудің өзі есіктің алдына жатып, ұйқыға кетеді. Ал етікші ішінен: «Енді өмірім бітті. Өліп кетсем, бала-шағамды кім асырайды?» — деп үрейленеді.
Ғажайып етік
Амалы таусылған етікші таң атқанша тыным таппай, ғажайып етік тігіп шығады. Оның басқа етіктерден айырмашылығы — ұшы тіп-тік сүйір болып, жоғары қарай көтеріліп тұрады.
Сыртқы пішіні
Ұшы сүйір, тіп-тік, жоғары көтеріліп тұратын ерекше етік.
Керемет қасиеті
Киген адам аспанға қалықтап ұшып, баратын жеріне лезде жетеді.
Бірақ етікші дәудің оны оңайлықпен жібере қоймайтынын сезеді. Сол сәтте ол: «Бәрібір дәудің қолынан өлемін. Одан да дәуді өзім өлтірейін» — деп шешіп, өткір пышағын алады.
Айла мен құтылу
Дәу ұйқыға әбден кеткенде, етікші ғажайып етігін киіп, сыртқа шығады. Қалықтап ұшқан күйі қолындағы пышағымен дәудің жалғыз көзін түйреп өтеді.
Диалог
Дәу: «Ер болсаң, екі соқ!»
Етікші: «Біреуі де жетер»
Етікші дәудің үстінен ұшып өтіп кетеді. Ал дәу жарақаттан сол жерде-ақ жан тапсырыпты дейді.
Қазына және қайырым
Етікші сыртта ұзақ ойға шомып, иесіз үйдің төбесіне шығып түнейді. Таң атқан соң дәудің үйін түгел аралап көреді. Үйдің бір қараңғы бұрышында темір сандық тұр екен.
Ол сандықты әзер дегенде ашса, іші толған алтын-күміс болып шығады. Етікші керегінше алып, ғажайып етігін киіп, үйіне ұшып жетеді.
Дәуден алған байлығының жартысын өз еліндегі жетім-жесірлерге таратып береді.
Осылайша етікші тұратын ауылдың тұрмысы жақсарып, жұрт мұратына жетеді. Ал етікші қартайған шағында балаларының қамқорлығын көріп, өмірін тыныш өткізеді.