Үйлерің қайда

Ембіден Еділге дейін: мұнай географиясының кеңеюі

Гурьев облысындағы Ембі мұнайлы ауданы революцияға дейін-ақ Баку мен Грозныймен қатар ашылып, көп жылдар бойы жас совет халық шаруашылығының отын көзі болғаны белгілі. Кейінірек оған Башқұртстандағы Ишимбай мұнай кені қосылды. Отан соғысына дейін де, соғыс жылдарында да елді жанар-жағар маймен қамтамасыз еткен негізгі тірек — осы кен орындары еді.

Алайда ол кезеңдегі өндіріс көлемін бүгінгі деңгеймен салыстыру мүмкін емес: жылына шамамен 20 миллион тонна мұнай ғана өндірілетін. Партияның XXIII съезі мұнай өндірісіне айрықша мән беріп, жылдық көлемді 30 миллион тоннаға жеткізуді мақсат етті. Совет мұнайшылары бұл тапсырманы абыроймен орындады.

Терең бұрғылау — жаңа дәуірдің кілті

Геологиялық барлау, әсіресе терең бұрғылау кеңейтіле отырып, Ұлы Отан соғысының ең қызған шағында-ақ Еділ бойынан жаңа мұнай көздері ашыла бастады. 1944 жылы сол кездегі екі ірі кен орындарының бірі — Тоймаза кәсіпшілігі іске қосылды. Бұл жаңалық мұнай қоры туралы бұрынғы біржақты көзқарастарды түбірімен өзгертті.

Бұған дейін «мұнай Жер шарында үш-ақ өңірде болады: Каспий маңы, Парсы шығанағы және Америкадағы Мексика шығанағы жағалауы; басқа жерде болуы мүмкін емес» дейтін қате пікір кең тараған еді. Жаңа ашылымдар осы ұстанымды жоққа шығарды.

Барлау жұмыстарының әрі қарай өрістеуі 1948 жылы дүние жүзіндегі ең ірі мұнай алаңдарының бірі — Ромашкино кен орнын ашуға алып келді. Оны игеру барысында бұл алаң Бакуден де асып, одан үш есе көп өнім берді. Бұл Еділ бойындағы «үлкен мұнайдың» алғашқы баспалдағы болды.

Қазақстан мұнайы неге ұзақ уақыт «1,5 миллион тонна» деңгейінде қалды?

Осы кезде Қазақстандағы мұнай өндірісі 1,5 миллион тонна шамасында ғана тоқтап тұрды. Мұнайшылар Ембі ауданындағы тұз күмбездерінің арасынан шағын мұнай қабаттарын тауып, біртіндеп іске қосумен шектелді. Соның нәтижесінде соғысқа дейін Косшағыл, Байшонас, Ескене, Құлсары, Сағыз кәсіпшіліктері, ал соғыстан кейін Каратон, Терен, Өзек, Мұнайлы, Қошқар-Құрсақ сияқты кәсіпшіліктер мұнай бере бастады. Бірақ бұл табыстар елдің мұнай өндірісіне түбегейлі өзгеріс әкеле алмады.

Сұрақ туды: «Үлкен мұнайды қайдан іздейміз?»

Бір топ маман тұз күмбездерін тереңірек зерттеп, сол арадан ірі қабаттар табуға үміт артты. Ал геологтардың қолындағы азын-аулақ деректер негізгі бағыт ретінде Маңғыстау түбегі мен Үстірт даласын меңзеді. Оның ішінде, әрине, Маңғыстау түбегі алдыңғы қатарға шықты: жері шалғай, жетуі қиын болғанымен, мұнайға тән қыртыстық құрылымдар үміттендірді.

Өткен ғасырдың соңында Төбешік қыстауы мен Қара-Саз, Таспас құдықтары маңынан топограф Насибья жер бетіне мұнай сіңген тастар тауып әкелгені мәлім. Орыс геологі Андрусов еңбектерінде Маңғыстаудың геологиясы талданып, тектоникалық және стратиграфиялық жағдайы қарастырылған. Кейінірек (1926–1941 жылдары) П.В. Баярунас, С.Н. Алексейчик, В.В. Мокринский сияқты геологтардың еңбектері жарияланды.

1950 жылдардан бастап Ленинградтағы Бүкілодақтық геологиялық барлау ғылыми-зерттеу мұнай институтының мамандары (Дьяков, Черепенов, Трифонов бастаған топ) болашақ мұнайлы түбекті жүйелі зерттеуге кірісті. Осы ғылыми негіздерге сүйене отырып, қазақстандық мұнайшылар Маңғыстауда бағалы кен бар екеніне нық сенді.

Маңғыстаудың ашылуы: Өзен мен Жетібайдың дауысы

1957 жылы Маңғыстаудан мұнай іздеу үшін терең бұрғылау жұмыстарын жүргізетін «Маңғышлақнефтгазразведка» тресі құрылды. Оның алғашқы басшысы болып байырғы мұнайшы Орынбай Бердіғожин тағайындалды.

1961 жыл: тарихқа енген екі оқиға

  • Мастер Ғазиз Әбдіразақов басқарған №18 құрылымдық-іздеу ұңғымасы Өзен кен орнын ашты: әуелі газ, кейін ірі мұнай қоры бар екені анықталды.
  • Көп ұзамай Жетібайда мастер Петровтың №6 ұңғымасынан қуатты мұнай фонтаны атқылады.

Осылайша елдің мұнай өндіру тарихына жаңа жылнама жазылып, теңдесі жоқ ірі мұнай ауданы ашылды. Қазақстан мұнай өндірісі жаңа белеске көтеріліп, негізгі мұнай өндіруші аймақтардың біріне айналуға бет алды.

Қуанышты хабар мұнайшылар арасында еңбек қарқынын күшейтті. Еліміздің таңдаулы бұрғышы-барлаушылары мұнайлы түбекке ерте келіп, ең қиын кезеңдерді бастан өткерді. Бірнеше жылдан соң, сол бейнеттің зейнетін де көре бастады. Ал алғашқы алып фонтанның дауысы мұнайшылардың құлағынан кетпей, алға жетеледі.

1962 жыл, наурыз: үкіметтік сапар және өндірістің «түйіндері»

1962 жылдың наурызында үкімет тапсырмасымен Гурьевке Маңғыстау мұнайын игеру шараларын әзірлеу үшін СССР мұнай өндірісі министрінің бірінші орынбасары С.А. Оруджев және сол кездегі Қазақ ССР геология министрі Ш.Е. Есенов бастаған ғалымдар тобы келді. Мұнайшылардың ісімен таныстыру міндеті маған жүктелді.

Жол суреті: Каспий жағасы, сорлар, құм және «қақпа»

Бізді АН-2 шағын ұшағы алып ұшты. Кәрі Каспийдің терістік жағасын жағалай ұшып, кейде теңізден көз жазып, шөл басқан кең далаға түсеміз. Бағытымыз — Жетібай, Қаратон, Прорва кәсіпшіліктері. Одан әрі кең аумақты Өліқолтық соры жатыр: ол Комсомол шығанағын жиектей келіп, шығысқа созылып, Бейнеу станциясына таяп барып аяқталады.

Өлі сордан отыз шақырым өткен соң Самның ыспа құмдары басталады. Дәл сол тұста темір жол, автомобиль жолы, мұнай-газ-су құбырлары, байланыс жүйелері өтетін «қақпа» бар. Осы қақпаның ортасында тұрған Бейнеу станциясы үлкен елді мекенге айналған: Мақаттан, Маңғыстаудан, Қоңыраттан шыққан темір жолдар осында түйіседі.

Өлі сордан өте берісте Қайдақ соры Үстірт даласы мен Бозащы түбегін бөліп, Қаратаудың түбінен Қара-Кешу соры болып теңізге қарай бұрылады. Ал сорлардың шығысы — ұшы-қиыры жоқ Үстірт. Осы даланың етегімен жүре отырып, Маңғыстау түбегінің шекарасына кіресіз: ол Кошақ шығанағынан басталып, Ақтау мен Қаратауды бойлай, Сауысқан мен Бостанқұм құмдары тұсында аяқталады. Теңіз жағалауы — негізгі Маңғыстау түбегі.

Қатал үстіңгі қабат, бай ішкі қабат: Маңғыстаудың қарама-қайшылығы

Маңғыстау — суға аса кедей өлке. Даланың төсінде жүрген адамға бір жұтым су табу да оңай емес. Теңіз суы тұзды болғандықтан адамға да, малға да жарамсыз; егіншілікке келмейді. Жауын-шашын көктем мен күзде сирек жауады, ал жаз айлары көбіне бұлтсыз, тамшысыз өтеді. Метеорологиялық карта бойынша бұл өңір елдегі ең қуаң аймақтардың қатарына жатады.

Құрғақ топыраққа аяқ тисе — шаң көтеріледі. Машина жүрген жолдарда шаң керілген шымылдықтай ұзаққа созылып, ауада қалықтап тұрады. Шығыстан соғатын өкпек жел жиі басылмайды. Егер ондаған, жүздеген трактор мұнара сүйреп, құбыр тартып, экскаваторлар топырақты аспанға атса, Маңғыстаудың шаң боранының қалай туатынын түсіну қиын емес.

Тіршілік пен табиғат: шөлге бейімделген шаруашылық

Ылғал аз болғандықтан өсімдік те жұтаң: сексеуіл, қараған тәрізді бұталар, шөптесіннен бұйырғын, жусан, ащы шөптер, түйетікен, ал құмдауыт жерлерде ылғалды құмнан алатын ақ селеу ұшырасады. Сондықтан түбекте түйе мен қой өсіруге көбірек мән берілген; жылқы көбіне көлік үшін ұсталады. Сиыр шаруашылығы жоқтың қасы. Мал түгілі, жергілікті жұрт та шөлге төзімді, ашқылтым суларды да ішіп үйренген.

Бірақ жер үстінің қаталдығына қарама-қарсы, жер қойнауы өлшеусіз бай. Сол байлықтың бірі — балдай тәтті мөлдір су. Әсіресе Бозащы түбегі сулы: 8–10 метр тереңдіктің өзінен-ақ тұщы су шыға береді. Кейбір құдық сулары аздап ашқылтым болғанымен, негізінен тұщы. Сондықтан халықтың көп бөлігі осы өңірді жайлаған.

Су мәселесінің шешімі: скважина, насос, құбыр және тұщыту

Қаратау мен Ақтау қыраттары, сондай-ақ Бостан, Сауысқан, Түйесу құмдары — тұщы суы мол өңірлердің бірі. Мұнда ауыз су 3–5 құлаштан, кей жерлерде 10–12 құлаштан шыға береді. Академик Ахметсафин басқарған Қазақ Ғылым академиясының гидрогеологтары жасаған жерасты сулары картасында Маңғыстау «су үстінде қалқып тұрғандай» әсер қалдырады: тек скважина қазып, су кәсіпшілігін құрып, шығару ісін механикаландыру қажет.

Инфрақұрылым нәтижесі

  • Скважиналар қазылып, электрлі терең насостар орнатылды; резервуарлар, насос станциялары, кең құбыр желілері салынды.
  • Үйлерге ауыз су, кәсіпорындарға техникалық су жеткізіліп, қаланы сумен қамту және көгалдандыруға мүмкіндік туды.
  • Жаңа Өзен қаласында (Ескі Өзенмен бірге) күніне 10 мың текше метр су жұмсалады: бір адамға тәулігіне 300 литрден асады.
  • Шевченко қаласында теңіз суын тұщытатын аса ірі қондырғы іске қосылып, одан Жетібай мен Өзенге су құбыры тартылды (тәулігіне 5000 текше метр).

Сонымен қатар партия мен үкімет Амудариядан Бейнеу арқылы Үстірт даласымен Маңғыстауды суландыру үшін диаметрі бір жарым метрлік құбыр тартуды ұйғарды; құрылыс аяқталу қарсаңында еді. Қаладағы су тапшылығы осылай шешіле бастады, ал даладағы барлаушыларға су машинамен тасылды.

Өзенге қону: шаң, ыстық және уақытша баспана

Ұшақ төрт сағаттай қалықтап ұшып, Өзенге әкелді. Жолаушылардың кейбірі аузына пакет ұстап, енді біреулері басын қос қолдап, көзін жұмып алған. Тәжірибелі барлаушылар жол қиындығын елең қылмай, әңгімелесіп келеді.

«Мынау Өзен!» дегенде төмен қарасақ, қою шаң арасынан оншақты құрастырмалы ағаш үйдің төбесі көрінді. Тағы да бірнеше үйдің қаңқасы көтеріліп жатыр: төбесі жабылмаған, маңында құрылыс материалдары үйіліп, адам қыбырлайды. Азғантай стандартты үйлердің айналасында саманнан, кейде тас-қиыршықтан құрастырылған, «уақытша баспана» аталатын сансыз тұрғын үй бар еді. Олардың көбінде жергілікті жұрт тұратын.

Тұрғын үй мәселесі — өндірістің көлеңкесі

Бұл үйлердің тарихы Ембінің байырғы мұнайшыларына таныс: тұрғын үй жетіспегендіктен әркім өз үйін өзі тұрғызатын. Ембі мұнайы көп табыс әкелмегендіктен ірі құрылысқа мүмкіндік шектеулі болды. Кейін КПСС XXI съезінің директиваларына сай Доссор, Мақат сияқты ескі кәсіпшіліктерде үйлер салынғанымен, ондаған жыл шешілмеген мұқтаждық толық өтелмеді. Кейбір мұнайшылар отбасылық шаруашылыққа байланысты мал ұстап, қора-қопсы салып бөлек қонуды жөн көрді.

Дегенмен уақыт өте ауылдардың көбіне электр жарығы, су, газ құбырлары, байланыс желілері тартылып, дүкендер мен тұрмыстық қызмет көрсету орындары жұмыс істей бастады. Көп адам жарық, кең, көгалданған үйлерге қоныстанды.

Ұшақ ауыл шетіндегі ақ тақырға қонды. Іші қатты ысып, ауа тарылып, дем алу қиындаған. Жұрттың көбі қара терге түскен. Оруджев жолдас пилоттарға: «Өлтірмесең, есігіңді аш!» деп бұйырды. Есік ашылғанда сырттағы қалың шаң ішке лап қойып, жағдай біразға дейін тіпті қиындап кетті. Аздан соң ғана шаң сейіліп, сыртқа шықтық. Жел үдеп соғып тұрды.

Экспедиция кеңсесінде: ашық әңгіме, ашық мәселе

Экспедиция бастығы — қарт мұнайшы, тәжірибелі барлаушы Дүйсен Үсенов қонақтарды жылы қарсы алды. Ол Ембіде соғыс жылдары барлау учаскелерінде қызмет етіп, кейін ұзақ жыл барлау-бұрғылау мекемесін басқарған. Енді жүрек қалауымен Маңғыстауға келіп, көптеген мұнайшыны соңынан ерткен коммунист барлаушылардың бірі еді.

Нәтиже бар, бірақ кедергі де көп

Кеңсенің шағын бөлмесі геологиялық карталармен, схемалармен, диаграммалармен толы. Дүйсен Үсенов жұмыстың ахуалын қысқаша баяндады: ұйымдастыру қиындықтарына қарамастан тапсырма орындалып жатыр. Крелиус бұрғылауындағы мастер Ғазиз Әбдіразақов, терең бұрғылау мастері Төреғали Қадыров, бұрғышы Тынышпай Опиев сияқты шыдамды да қайсар жұмысшылардың еңбегі нәтижесінде Өзен секілді ірі кен орнын мерзімінен бұрын ашуға мүмкіндік туды.

1961 жылдың соңында №18 ұңғыма 367 метр тереңдіктен қуатты газ фонтанын берді. Ал №1 терең бұрғылау-барлау ұңғымасы 1248–1261 метрдегі XVI қабаттан мұнай фонтанын атты: 10 мм штуцермен тәулігіне 80 тонна. Қонақтар келердің алдында осы қабаттағы №2 және №22 ұңғымалар да фонтан шығарды. Мұның бәрі Маңғыстауда Қазақстанның «үлкен мұнайы» көріне бастағанын дәлелдеді.

Дүйсен Үсенов кемшіліктерді де жасырмады: жол қатынасының нашарлығы, көлік тапшылығы, тұрғын үй жетіспеуі, техникалық жабдықтау мен жұмысшыларға қамқорлық мәселелеріндегі олқылықтар өндірістің аяғына тұсау болып тұр. Ол жоғары орындардан нақты көмек қажеттігін ашық айтты.

Бас геологтың сөзінде — жүйкелік шындық

Экспедицияның бас геологі Халила Махамбетов сөз алып, мәселені тік қойды: кей кедергілер жергілікті жерде емес, жоғары жақтағы қамтамасыз етуге байланысты. №13 ұңғыма 15 күн бұрын қазылып біткен, бірақ 6 дюймдік колонна жоқ — жұмыс босқа тоқтаған. Тұрбалар наряд бойынша Сумгаит зауытынан келуі тиіс, алайда міндеттеме қайта-қайта кейінге шегеріледі. №8 ұңғымада мұнайды өлшеп-сынауға қажет насос-компрессор тұрбалары да жетіспейді. «Әркім өз міндетін мінсіз атқарса» деген талап — сол күннің ең өзекті түйіні еді.

Дүйсен Үсенов әңгімені жұмсартып, қазақы ишарамен: «Қонаққа үйдей өкпеңді айтпа» деп тоқтау салды. Алайда мәселе іште қалмады.

Оруджевтің жауабы: сын қабылданды

С.А. Оруджев — мұнай өнеркәсібін жаңғыртып, оны дүние жүзіндегі алдыңғы қатарлы деңгейге көтеруге үлес қосқан ірі тұлғалардың бірі. Көптеген техникалық жаңалықтар оның есімімен байланысты, әрі шетелдерде де мұнай өндірісін құруға қатысқан белгілі маман болатын.

Ол орнынан тұрып, ең әуелі қиын кезеңде батыл еңбек етіп, үлкен мұнайдың көзін ашқан Маңғыстау барлаушыларына үкімет атынан алғыс айтты, құттықтады. Жұмыстағы кемшіліктерге тоқталып, оларды жою жолдарын атап өтті де, күтпеген жерде: «Махамбетов жолдас дұрыс айтады!» — деді. Өз тарапынан да оралымсыздық болғанын, Маңғыстау мұнайшыларына қажетті көмектің жеткіліксіз көрсетілгенін ашық мойындады. Айтылған сынды толық қабылдайтынын және республика мен облыс басшылары да тиісті қорытынды шығаратынына сенетінін білдірді.

Сыртқа шыққан сәт: дем алған ауа да — жұмыс

Көпшілік отырған шағын бөлмеде ыстық пен ауа жетіспеуі қатты сезілді: үсті-басымыз терге малшынып, көйлек су тигендей болып қалған. Сыртқа шыққанда шаң ұрып тұрса да, таза ауаның өзі олжадай көрінді.

Бір сұрақ — бір көрсеткіш

Автобус келгенше Оруджев экспедиция жайын нақтылап сұрады:

Сұрақ

Жұмысшылардың қанша пайызы тұрғын үймен қамтылған?

Жауап

Шамамен 20%

«Қалғандары мынадай жеке үйлерде тұра ма?» деген сұраққа Үсенов: уақытша баспананы салуға өздері де көмектесетінін, бәрі уақытша екенін, ал егер істі тек үй салудан бастаса, 2–3 жыл бойы өндіріс емес, құрылысқа байланып қалатынын айтты.