Ұйқы келтіретін дәрі
Ұйқы келтіретін дәрі және баланың қызығушылығы
Боранбай жатар алдында қалтасынан титімдей, жұмыр флакон шығарып, ішіндегі тары дәніндей түйір-түйір сарғыш дәріні қарап отырды. Мұны көрген әуесқой Ержан қасына жақындап келді.
Әке мен баланың қысқа әңгімесі
Ержан: Жәке, бұл немене?
Боранбай: Ұйқы келтіретін дәрі ғой, балам.
Ержан: Не? Ұйқы келтіреді?
Боранбай: Иә. Ұйықтар алдында екі-үш түйірін жұтсаң, адам қатып ұйықтап қалады.
Ержан: Сонда оянбай қала ма?
Боранбай: Неге оянбасын? Таңертең әдеттегідей оянады.
Ержан таңырқап қалды: осындай дәрі де болады екен. Боранбай дәріні дәрігер бергенін, соңғы күндері мазасыз ұйықтайтынын айтып, біраз күн ішіп көрмек екенін жеткізді.
Ержанның өтініші де кешікпеді: «Жәке, маған да біреуін берші». Әкесі бұған бастапқыда қарсы болғанымен, көңілшек мінезіне салып, ақыры бір түйірін ұстатты.
Ержан мұны аса қымбат сыйлық алғандай қуанып, рақметін айтып, жүгіре жөнелді. Ол әжесімен бір бөлмеде ұйықтайтын.
Кішкентай тәжірибе: «Ұйқы қалай келеді?»
Ержан дәріні аузына салмақ болғанда, тағы бір ой сап ете қалды: «Осыны мысығыма беріп көрсем бе?» Қара мысық та әкел, жейін дегендей көзі шырақтай жылтырап қарайды. Бірақ Ержан әрең сұрап алған дәрісін қимады.
Ол дәріні шалқайып тұрып көмекейіне тастады да, артынан су жұтты. Енді төсекте күтіп алмақ: дәрі ұйқыны бұлттай қаптатып, «қуып әкеледі» деп ойлады.
Шын мәнінде Ержан бұрыннан-ақ ұйқы жайлы көп ойланатын. Ең бастысы — өзінің қалай ұйықтап кететінін байқап көргісі келетін. Талай рет «аңдып» көргенімен, ұйқы әрдайым білдірмей келіп, оны қапы қалдыратын.
Түнгі дөңбек: ұйқының келмей қоюы
Ержан басын бүркеп, іргеге қарап, тышқан аңдыған мысықтай тынып жатты. Бірақ көп уақыт өтсе де, әлгі «жентектеліп жеткен» ұйқы көрінбеді. Бірте-бірте жамбасы тала бастады, үй ішіндегі дыбыс та саябырсыды.
Әжесі келіп, шамды өшіріп жатып еді, Ержан «ух» деп күрсініп, екінші жамбасына аунап түсті.
Әжесі: Сен әлі ұйықтамай жатырмысың?
Ержан: Ұйқым келмейді.
Әжесі: Талай уақыт болды. Дөңбекшімей тыныш жат.
Бірақ Ержанның тынышталғысы келмеді. Ол дәрінің ұйқыны қалай әкелетінін көргісі келіп, алакөңіл күйде жатты. Бір-екі рет көзі ілініп бара жатқандай еді, «әлде бірдеңеден құр қалып қоям» дегендей селк етіп оянып кетеді.
Әжесі: Өй, саған не болды бүгін? Неге ұйықтамайсың?
Ержан: Әлгі дәрі ұйқымды келтіре алмай жатыр.
Әжесі: Ой, дәрің түссін… Тарт тізеңді қадамай. Дәрі ұйқыңды келтірмесе, өзің ұйықта.
Таңертеңгі өкініш
Ертеңінде таңертең ояна салысымен-ақ Ержанның есіне түнгі дәрі түсті. Ол іштей қынжылды: «Қап, қалай ұйықтап кеткенімді тағы да байқамай қалыппын!»
«Бәлкім, кешке жәкемнен тағы бір түйір сұрап алып, таң атқанша көзімді бақырайтып, аңдып жатсам ба?» деген ой да қылаң берді.