Лұқпан әкімге бір сопысымақ адам бір жиылыста айтты: - Сіздің ауруға ем етуіңіз күнә, Құдайдың жіберген қаза - бәлесіне себеп табамын деген Құдайға қарсылық болып табылады деп білемін, - деді
Лұқпан мен сопының таласы: ақыл, жауапкершілік және емнің мәні
Бір жиылыста бір сопысымақ адам Лұқпан әкімге: «Ауруға ем жасау — күнә. Бұл Құдай жіберген қаза-бәленің себебін табамын деу, яғни Құдайға қарсылық», — деп сөз айтты.
Лұқпан оған сабырмен жауап қатты: «Ендеше, осы сөзіңіз жазылған кітапты әкеліңіз. Егер сенімді кітап болса, біз тәубе етіп, дәрігерлікті қоялық», — деді. Бірақ сопы бұл пікірін ешбір кітаптан көрмеген еді; «кітап алып келемін» деп те қимылдамады.
Жиылған жұрттың талабы
Сонда жиылған халық шулап қоя берді: «Сопы, Лұқпан жесірге — байдай, жетімге — атадай болып, талай мұңды бейшараның көз жасын тыйды. Егер мұны күнә десең, кітабыңды көрсет. Әйтпесе қазыға апарып, жазаландырамыз», — десті.
Істің ушығып бара жатқанын көрген Лұқпан жұрттан өтініп сыртқа шығып, сопыны оңаша қалдырып, байыппен тіл қатты.
Лұқпанның әдепті ескертуі
«Алла разы болсын, молда. Білгеніңізше бізді күнәдан тыю үшін ақыл айттыңыз. Бірақ бізден де сізге бір ақыл болсын», — деді.
-
Бір істі бастамас бұрын әуелі ақылды, содан кейін көзді жұмса: ақыл таразылап, көз көріп, жөнін таныса ғана тіл мен қолға ерік бер.
-
Айтылған сөзден оқып-жетілмегендік байқалады: үкім айту үшін дәлел мен білім керек.
Адамға берілген мүшелер — міндет пен аманат
Лұқпан сөзін тереңдетіп: Құдай Тағала адамға әртүрлі дене мүшесін әртүрлі міндет үшін бергенін айтты: қол — еңбек етуге, көз — көруге, аяқ — жүруге, құлақ — естуге, ақыл — ойлануға, жаман мен жақсыны айыруға.
Негізгі қағида
Берілгенді өз орнында жұмсамау — бұйрыққа қарсы келу болуы мүмкін.
Құлшылықтың шарты
Жүрмей, тұрмай, отырмай; көрмей, естімей құлшылық та толық болмайды.
Ол әрі: жансыз нәрселердің де керексіз жаратылмағанын еске салды. Бір шөп у болуы мүмкін, ал бір шөп — сол уға басытқы, ем болуы мүмкін. Мұның бәрі — тануға, білуге, орнымен қолдануға берілген мүмкіндіктер.
Түйін
Біліммен танып, тиісті орнында пайдалы іске жұмсау — обал емес. Керісінше, берілгенді елемей, танымай, қажет жерінде қолданбау — жауапкершіліктен қашу болуы ықтимал.