Мамыр айының алагеуім ымыртында салт атпен өзіміздің қорықты аралап жүр едім
Мамырдың алагеуім ымыртындағы сапар
Мамыр айының алагеуім ымыртында салт атпен өз қорықтарымызды аралап жүр едім. Жалғызаяқ сүрлеумен жаңадан жапырақ жайған балапан ағаштарды көктей өтіп, ілгері тарттым. Жасыл желекке оранған орманның әр тұсынан бұлбұлдар жарыса сайрап, тыныс алғандай көмейі бүлкілдеп тұр.
Күн ұясына қонғалы қашан, бірақ орман әлі тыншыр емес: жол жиегінде көгершін күңкілдейді, ал әлдеқайдан көкектің даусы құмығып жетеді. Мамырдағы түн сергек әрі қысқа: осы алагеуім қалпы ұзаққа созылғандай бозамық тартып тұрады да, көкжиектің арайы барып қана таң шапағына ұласады.
Алаңқайдан көлшікке дейін
Алаңқайдағы күзетшінің үйінен шықтым. Иек артпадағы сай табанында, аумағы бір қауым бөгесін, қарасу жататын. Көлшікті айнала қоршаған атамзаманғы кәрі қайың мен емен тоғайының ұшар басынан бозамық ай қылтиып туып келеді.
Мелитонның кешкі әбігері
Мелитон көл жағасында томардың үстінде отыр екен. Жер ошақтағы отты маздата жағып, мосыға ілінген бақырдың астына қу шөмшекті үстемелеп тастап қояды.
Қашан көрсең де мұнтаздай: үстінде кір шалмаған көйлек, аяғындағы бұтыл етіктің қонышын да ықтияттап шандып тастапты. Екі шынтағы тізесінде, алақанымен иегін тіреп, отқа үнсіз үңіліп отыр.
Жан-жағын бозамық түн қымтап, орманның даусы саябырсынбай тұрғанда, от басындағы осы бір тыныш қимыл — кештің ең анық белгісіндей көрінді.