Қаз сәл ойланып тұрып
Түлкі мен қаз
Түлкі жайылып жүрген бір қазды ұстап алады. Оны біраз мазақтағысы келеді. Қазды алдыңғы екі аяғымен басып тұрып, мұртынан күліп: «Е, қаз, сенің қолыңа мен түссем, не істер едің?» — деп сұрайды.
Қаздың жауабы
Қаз сәл ойланып тұрып: «Сені тісіммен тістеп тұрып, екі аяғымды кеудеме қоямын да, көзімді жұмып: “Құдай бергеніңе шүкір!” — деп жеп қояр едім» — дейді.
Түлкінің аңқаулығы
Түлкі: «Мынауың дұрыс екен. Мен де сені өзің айтқандай етейін» — дейді. Ол қазды тістеп, алдыңғы екі аяғын кеудесіне қусырып, көзін жұмып: «Е, Құдай!..» — дей бергенде, қаз қанатын қағып-қағып, ұша жөнеледі.
Түйін
Түлкі аузын ашып, шоңқиып қала береді. Мазақ пен өзімшілдік кейде ең оңай олжаны да қолдан шығарады.