Мектебім менің, мектебім
Естелік эссе
Алтын ұя – мектебім
Мектеп — баланы бүлдіршін кезінен бастап, есейіп ер жеткенге дейін білім нәрімен сусындатар қасиетті орда. Мектеп табалдырығын алғаш аттағанда жылы шыраймен қарсы алатын, бағытыңды айқындайтын ұстазды көресің. Қазақтың «Мектеп — кеме, білім — теңіз» деген мақалы да бекер айтылмаған: мектеп атты кеме сені қай жерге дейін жетелесе, сен де сол биіктерге ұмтыласың.
Мектеп
Үлкен отбасы, ортақ тәрбие мен жауапкершілік.
Ұстаз
Ақылшы, бағыт беруші, әр шәкірттің демеуі.
Дос
Балалық шақтың шынайы серігі, өмірлік естелік.
Алғашқы қадам: гүл шоғы мен үлкен үміт
Ойын қуып жүріп, он бір жылдың қалай өткенін байқамай да қалыппын. Артқа қарасам, балалық шағымның балдай тәтті күндері көз алдыма келеді. Мектеп табалдырығын алғаш аттаған сәт әлі де есімде: қолымда бір шоқ гүл, жанымда ата-анам мен туған-туыстарым. Мектеп маңында көп адам, мұғалімдер, өзім сияқты кішкентай қыздар мен ұлдар… Сол кезде ата-анам: «Мектепте жалғыз оқымайсың. Өзіңе адал дос табуға тырыс» — деп ақыл айтқан еді.
Сол күннен бастап алғашқы ұстазымды көріп, мектептің мәнін біртіндеп түсіне бастадым. Уақыт зымырап өтіп, айлар жылға айналды. Ал біз достарымызбен болашаққа жоспар құрып жүргенде, соңғы қоңырау да соғылды.
Соңғы қоңырау сәтіндегі сезім
- Қуаныш пен қимастықтың қатар келуі.
- Іште белгісіздік пен жауапкершілік сезімінің оянуы.
- «Енді кім боламын?» деген мың сұрақтың мазалауы.
Мектеп — кеме, білім — теңіз
Адам қанша жыл өмір сүрсе де, қандай іспен айналысса да, өміріндегі ең ұмытылмас сәттердің бірі — мектепте өткен уақыт. Мектеп — білім айдынындағы үлкен кеме. Осы кемеде әр бала он бір жылын өткізеді: мектеп табалдырығын тарыдай болып аттап, білім алып, таудай болып шығамыз.
Әріпті, санды жазып үйренудің өзі алғашқыда қандай қиын еді! Ал бүгін — кешегі оқуды да, жазуды да білмеген балалар аттестатты қолына ұстап, үлкен өмірге жолдама алып отыр. Уақыт көзді ашып-жұмғанша өте шықты. Асығып бітіргім келген мектебіммен енді қимастықпен қоштасып тұрмын.
Қоштасу — балалықпен қоштасу
Мектеп қабырғасындағы әр күн, әр қырық бес минут — балалық шағымның балғын уақыты болып қала бермек. Мектеп — үлкен отбасы: ұстазымыз — ақылшымыз әрі анамыздай қамқор жан, сыныптастарымыз — жақын досымыз. Мектеппен қоштасу — балалықпен қоштасу.
Мектеп бізге тірек беріп, жылулық пен бақыт сыйлайды. Ұстаздарымыз үйретуден еш жалықпайды. Дәл осы жылдар жүректе ең жарқын естелік болып сақталады. Кейде бірінші сынып оқушыларына қарап, өзімнің сол шаққа қайта оралғым келеді.
Бүгінгі мәртебе
Мен — мектеп бітірген түлекпін.
Бірнеше жыл өткен соң мен де, сыныптастарым да үлкен азамат боламыз, әрқайсымыздың өз отбасымыз болады. Бірақ қанша жыл өтсе де, қанша жасқа келсем де, балалық шағым өткен алтын ұям — мектебім жүрегімнің төрінде қала бермек.
Жауапкершілік және алғыс
Мектебім маған үлкен өмірге жолдама берді, сол өмірге дайындады. Енді мектеп мен үшін жауапты емес, бірақ мен мектебімнің алдында әлі де қарыздармын. Алдымда үлкен мақсаттар қойып, асқар асуларды бағындырып, елім мақтан тұтатын азамат болғым келеді. Бұл — мені мәпелеп өсірген ата-анамның, ақылшы ұстазымның және алтын ұям — мектебімнің алдындағы борышым.
Бүгінгі сенім
Кезінде мазалаған сұрақтарға қазір сенімді жауап бере аламын: мен Инновациялық Еуразия университетінің студентімін. Өзіммен мақтанамын әрі мектептегі ұстаздарымның да болашақта мен үшін мақтанғанын қалаймын. Ол үшін қолымнан келгеннің бәрін жасаймын: мектептен алған білім мен тәрбиені тиімді пайдаланып, үлкен нәтижеге жетуге ұмтыламын.
Қорытынды
Мектеп қабырғасында өткен уақыт — шаттыққа толы, ең жарқын естеліктердің мекені. Бүгін мен түлек атансам да, алтын ұям — мектебімнің бергені мен үйреткенін өмір бойы қадірлеймін. Алғысым — адал еңбегімде, мақсатым — биік, ниетім — берік.