1979 жылғы Монғолия Жазушылар одағы сыйлығының иегері
Арғынбай Жұмажанұлы
Арғынбай Жұмажанұлы — Моңғолияның Баян-Өлгей аймағында, Тұлба көлінің жағасында дүниеге келген қаламгер, драматург әрі журналист. 1954 жылы Алматыдағы Қазақ педагогикалық институтының филология факультетін тәмамдаған.
Өмірбаяны және қызмет жолы
Еңбек жолында Моңғолия қазақ баспасында корректор, орта мектепте мұғалім және директор, аймақтық оқу бөлімінің басшысы, аймақтық партия комитетінің хатшысы, «Жаңа Өмір» газетінің бас редакторы, ғылыми қызметкер қызметтерін абыроймен атқарған. Кейін құрметті демалысқа шыққан.
Қоғамдық-шығармашылық мүшелік
- 1950 жылдан — Моңғолия Жазушылар одағының мүшесі
- 1971 жылдан — Моңғолия Журналистер одағының мүшесі
- 1993 жылдан — Қазақстан Жазушылар одағының мүшесі
Маңызды дерек
1992 жылы Қазақстанға қоныс аударған. Моңғол Халық Республикасы халық ағарту ісінің үздігі атанған.
Шығармашылық мұрасы
Арғынбай Жұмажанұлының поэзиясы, прозасы және драматургиясы қазақ және моңғол тілдерінде кең тараған. Оның шығармалары орыс, украин, болгар, тува, алтай тілдеріне аударылып жарық көрген.
Қазақ тіліндегі кітаптары
- «Тақпақтар»
- «Ертіс шындығы»
- «Өлеңдер мен әңгімелер»
- «Біздің өлкеде»
- «Меңдікөл»
- «Өмір сызған өрнектер»
Моңғол тіліндегі кітаптары
- «Меңдісұлу»
- «Адам туралы аңыз»
Өлең, дастан, драмалық шығармаларының он шақты жинағы қазақ тілінде, ал төрт кітабы моңғол тілінде басылғаны көрсетіледі.
Театр мен кино
Пьесалары
- «Талаптылар» / «Талаптылар мен табынушылар»
- «Ертіс жырлары» / «Ертіс әуендері»
- «Бірлестікшілер»
- «Сандуғаш»
Сценарийлері
- «Шайқас алдында» (көркем фильм)
- «Домбыра әуендері» (деректі фильм)
Сондай-ақ «Көшпенділер» фильмінде орындалатын «Балапан қаз» әнінің сөзін осы Арғынбай Жұмажанұлы жазғаны айтылады.
Марапаттары мен мойындалуы
Сыйлық
1979 жылғы Моңғолия Жазушылар одағы сыйлығының иегері.
Ордендер мен медальдар
Моңғолия Үкіметі оның ұстаздық және жазушы-журналистік еңбегін жоғары бағалап, «Еңбек Қызыл Ту», «Алтын Жұлдыз» ордендерімен және бірқатар мерекелік медальдармен марапаттаған.
Қоштасу шумағы
Марқұмның құлпытасына өзінің «Қоштасу» өлеңінен төмендегі шумақ қашалған:
Ұрпақ бердің ұлтыма — айтып барам,
Өнер бердің, жыр төгіп — шалқып барам.
Кешір мені, туған жер — Моңғол елім,
Пендемін ғой, қаныма тартып барам!