Таңатарға жәудірей қарап
Таңатар шешесінің зейнетақысымен күн көреді. Кейде сол зейнетақының өзі күнделікті ұсақ-түйекке де жетпей қалады.
Ауладағы «жарыс»
Бір күні Таңатар аулада зерігіп отырғанда, шуылдап ойнап жүрген балаларға көзі түсті. Оларды қасына шақырып алып: «Жарысасыңдар ма?» — деді.
Балалардың көзі жайнап: «Жарыстырасыз ба?!» — деді.
Таңатар бірден шарт қойды: «Ол үшін үйлеріңнен кәмпит алып келу керек».
Кейбірі «мамам ұрысады» деп тайсақтаған еді, Таңатар суықтау тіл қатты: «Онда жарысқа қатысу құқығынан айырылдыңдар».
Біраз бала үйлеріне қарай зымырап барып, уыстап кәмпит әкеліп, Таңатардың күректей алақанына салып жатты. Ол кәмпиттерді жанында жатқан жұқа тақтайшаның үстіне үйіп қойды.
Ереже — қарапайым, нәтиже — күмәнді
Таңатар балаларға ауладағы бір талды нұсқап: «Әнеу талды көріп тұрсыңдар ма?! Мен үшке дейін санағанда жүгіріп кетесіңдер де, сол талды айналып келесіңдер», — деді де, жарысты бастап жіберді.
Кәмпиттің «есебі»
Балалар жүгіріп кеткен сәтте Таңатар тақтайша үстіндегі кәмпиттің бірін алып, қағазын аршып, аузына салды.
Қалталарға «жинау»
Артынша кәмпиттерді уыстап алып, әуелі шалбарының қалтасына, кейін көйлегінің қалтасына тығып үлгерді.
«Жүлде»
Тақтайшада бар-жоғы үш түйір кәмпит қалғанда, сол үшеуін алдыңғы болып келген үш балаға жүлде етіп ұстата салды.
Сосын балалардың арқасынан қағып, біраз мақтау айтты. Бірақ «марапаттың» шын сыры енді басталды.
Қағазға жазылған «құқық»
Таңатар шалбарының артқы қалтасына қолын сұғып, кішкентай, сынық қаламсап алып шықты. Өзі жеген кәмпиттің қағазының ақ жеріне «3» деп жазып, үшінші болып келген кішкентай қара баланың қолына ұстатты.
Артынша қағазы тәуірлеу көрінген тағы екі кәмпитті аршып, аузына салып жіберді де, олардың қағазына да әлдебір жазу жазып, тиісінше екі балаға таратып берді.
Баланың сұрағы
Сол сәтте кішкентай қара бала Таңатарға жәудірей қарап: «Аға, мына қағаз бірдеңеге жарай ма?» — деді.
Таңатар даусын құбылта: «Ой, ол бәріне де жарай береді!» — деп қойды.
Үмітке тірелген «уәде»
Бала үміттене түсіп: «Оқуға түсуге де жарай ма? Мамам өскенде оқуға түсесің дейді», — деді.
Таңатар селт етпестен: «Оқуға түсуге де жарайды. Осы қағазбен барасың да, физкультура факультетіне түсіп кете бересің», — деді.
Бала қуанып қалды. Ал Таңатар: «Ең бастысы — “Таңатар ағаңның жарысының жүлдегері” деген сөздің өзі неге тұрады!» — деп, баланың басынан ауыртпай шертпек болды.
Ащы финал
Соңында Таңатар басқа балаларға алара қарап: «Қане, тараңдар!» — деді.
Өзі үйіне кіріп, қалтасында қалған кәмпиттерін сақтап отырып, шайын ішті. Ал аулада қалғандары қолындағы қағазға қарап — бір сәтке болса да, үлкендердің сөзіне сенген балалық үмітін құшақтап тұрды.