Бір аңшы соңына тазыларын ертіп, аң аулап келе жатады
Аңшы, түлкі және бөдене
Бір аңшы соңына тазыларын ертіп, аң аулап келе жатады. Сол сәтте алдынан түлкі шығып, зәресі ұшады. Ол жүрелеп отыра қалып: «Я, бәхти-бөден, жолыңа батпан тары құдайы, мына тазылардан құтқара гөр!» — деп жалбарынады.
Түлкінің өтініші
Түлкінің зарын естіген бөдене: «Айтқаныңды орындаймын» — деп, тазылардың алдына барады да, жер бауырлай ұшып, иттерді теріс жаққа алдарқатып әкетеді.
Алды-артына қарамай зыта жөнелген түлкі алысқа ұзап кетеді. Тазылардың қарасы үзілді-ау деген кезде, бір қалың шеңгелдің арасына келіп тығылады. Сол арада бөдене де түлкінің қасына жетіп келеді.
Уәде және бұлтақ
Бөдене: «Қане, тарыңды бер!» — дейді.
Түлкі енді бұлтаққа салып: «Е, есі жоқ бәхти-бөден! Әкем диқан болмаса, шешем диқан болмаса, саған батпан тарыны қайдан тауып беремін?» — деп жалтарады.
Бөдене наразы болып: «Ей, сен уәдеңді бұздың ғой» — дейді.
Мақтанның соңы
Бірақ түлкі де көнбейді. Ол өзіне өзі сүйсініп: «Төрт аяғым — пырақ, екі көзім — шырақ, екі құлағым — сақ. Өзім қашып құтылдым. Сенің не дауың бар?» — деп мақтанады.
Түлкі осылай мақтанып тұрған сәтте, жымын басқан тазы арт жағынан келіп, тарпа бас салады.
Бұл әңгіме уәдені бұзудың және орынсыз мақтанның ақыры опық жегізетінін еске салады.