Менің атам - батыр болған деп тек мақтанышқа бөленем
Мардан атамның ерлігі
Менің арғы атам — Мардан атам — жауынгер болған. Ол Ұлы Отан соғысының басынан аяғына дейін майданға қатысып, елін де, жерін де жаудан қорғаған батыр жан екен.
Үйде сақталған ескі суреттерден кеудесіне ордендері жарқырап тағылған атамды талай көріп, әр жолы ерекше ықыласпен тамсана қарап өстім. Айтуынша, ол картадан ғана көрсететін Германияның Берлин қаласына дейін жеткен.
Отбасымыздағы ең қымбат жәдігерлер
Үйімізде әлі күнге дейін сақталған «Қызыл Жұлдыз» және І дәрежелі «Отан соғысы» ордендерін өз қолыммен ұстап көргенім бар. Мұндай марапаттар екінің біріне берілмейді ғой — олар нағыз ерлік иелеріне ғана бұйырады. Сол сәттерде: «Менің атам — батыр» деп жүрегім мақтанышқа толатын.
Сағыныш пен тағдыр
Атам бүгін тірі болғанда, 98 жасқа келер еді. Алайда тағдыр оны ерте алып кетті. Оның ұзақ ғұмыр сүре алмауына сұрапыл соғыстың салған жарасы мен зардабы әсер етпей қоймағаны анық.
Есімнің мәңгілікке қалуы
Жақында отбасымыз үлкен қуанышқа кенелді: Дамбы ауылындағы жаңа көшелердің біріне соғыс ардагері болған Мардан атамның есімі берілді. Бұл — біздің әулет үшін ғана емес, ел жадындағы ерліктің белгісі.
Енді атамның есімі уақыт өткен сайын өшпей, мәңгі жасай береді.