Табиғат заңдылығы деген осы шығар
Кең көшедегі бір күн
Мен 4-сыныпта оқимын. Мектепке бару үшін күнде кең көшеден өтемін. Бір күні әдеттегідей сол көшеден өтпек болғанымда, жолдың қақ ортасында көлік қағып кеткен итті көрдім. Жанында үш күшігі бар екен.
Күшіктерге қамқорлық
Бейшара күшіктерге жаным ашып кетті. Оларды үйге алып келдім. Сүт беріп, үлкен қораптан шағын үйшік жасап бердім. Енесін іздеп, мазаланбасын деп, өзімше қамқоршысы болуға тырыстым.
Олардың әлемі
Ең қызығы — олардың жетім қалғаны тіпті қаперлеріне де кіріп шықпайтын сияқты. Тамаққа тойып алып, бір-бірімен ойнап, кейін бір-біріне жабысып ұйықтап қалады.
Жануарлардың адамнан айырмашылығы да, бәлкім, осында шығар. Олар бүгінгі сәтпен өмір сүреді — аш болса, тамақ іздейді; тояттаса, ойнайды; шаршаса, ұйықтайды.
Табиғаттың заңдылығы
Бір жағынан, олардың жануар болғанына қуанып та қойдым. Әйтпесе жетімдікті сезініп, қатты қиналар ма еді… Бәлкім, табиғаттың заңдылығы деген — осы.