Біз тәрбиені әкеміз бен анамыздан аламыз
Тәрбие мен әдептің бастауы
Біз тәрбиені ең алдымен әкеміз бен анамыздан аламыз. Ата-анамыз бізге үлкендерді сыйлауды, әдепті болуды және айналамыздағы адамдармен тату қарым-қатынас жасауды үйретеді.
Анамның өсиеті
Анам маған үнемі әдепті болуды, ешкіммен ұрыспауды айтады. Мен оның үйреткенін әрдайым есімде сақтауға тырысамын.
Анамның айтуынша, әдепті болудың ең қарапайым әрі маңызды белгісі — үлкен кісімен амандасу.
Сондай-ақ ол адамдарға кешіріммен қарап, бір-бірімізге түсіністік таныту керектігін жиі еске салады.
Есте сақтайтын қағида
Әдеп — амандасудан басталады, ал сыйластық — кешірім мен түсіністіктен көрінеді.
Мектептегі тәлім
Әдепті болуды мен мектепте де үйрендім. Апайым үнемі ақыл-кеңес беріп, үлкенге құрмет көрсету адамның тәрбиелі екенін танытатынын түсіндіреді.
Сол себепті мектепке келгенде мен ең алдымен апайыммен амандасамын. Үлкендермен амандасқанда олар маған бата береді. Бұл — мейірімнің, ізеттіліктің және сыйластықтың ерекше белгісі.
Әдет
Бірінші болып амандасу
Мағына
Құрмет пен кішіпейілділік
Нәтиже
Тәрбиелі болмыстың көрінісі
Әдеп — әр оқушының парызы
Егер мен әдепті болмасаң, бұл менің жаман оқушы болғанымды білдіреді. Сондықтан мен анам мен апайымның үйреткенін әрқашан есімде сақтап жүремін.
Әдепті болу — әр оқушының міндеті, ал үлкенге құрмет — адамдықтың өлшемі.