Біз тәрбиені әкеміз бен анамыздан аламыз

Тәрбие мен әдептің бастауы

Біз тәрбиені ең алдымен әкеміз бен анамыздан аламыз. Ата-анамыз бізге үлкендерді сыйлауды, әдепті болуды және айналамыздағы адамдармен тату қарым-қатынас жасауды үйретеді.

Анамның өсиеті

Анам маған үнемі әдепті болуды, ешкіммен ұрыспауды айтады. Мен оның үйреткенін әрдайым есімде сақтауға тырысамын.

Анамның айтуынша, әдепті болудың ең қарапайым әрі маңызды белгісі — үлкен кісімен амандасу.

Сондай-ақ ол адамдарға кешіріммен қарап, бір-бірімізге түсіністік таныту керектігін жиі еске салады.

Есте сақтайтын қағида

Әдеп — амандасудан басталады, ал сыйластық — кешірім мен түсіністіктен көрінеді.

Мектептегі тәлім

Әдепті болуды мен мектепте де үйрендім. Апайым үнемі ақыл-кеңес беріп, үлкенге құрмет көрсету адамның тәрбиелі екенін танытатынын түсіндіреді.

Сол себепті мектепке келгенде мен ең алдымен апайыммен амандасамын. Үлкендермен амандасқанда олар маған бата береді. Бұл — мейірімнің, ізеттіліктің және сыйластықтың ерекше белгісі.

Әдет

Бірінші болып амандасу

Мағына

Құрмет пен кішіпейілділік

Нәтиже

Тәрбиелі болмыстың көрінісі

Әдеп — әр оқушының парызы

Егер мен әдепті болмасаң, бұл менің жаман оқушы болғанымды білдіреді. Сондықтан мен анам мен апайымның үйреткенін әрқашан есімде сақтап жүремін.

Әдепті болу — әр оқушының міндеті, ал үлкенге құрмет — адамдықтың өлшемі.