Барлық кішкентай сәбилердің істеген іс әрекеті үлкейген адамдардың жүзіне күлкі, қуаныш әкеледі
Барлық кішкентай сәбилердің әрбір қимылы үлкендердің жүзіне күлкі мен қуаныш ұялатады. Олар ойнай бастаған сәтте, күні бойы шаршап келгеніңді де ұмытып кетесің. Сыңғырлаған былдырлаған даусы өзіне еріксіз елітіп әкетеді. Қазақ халқының «бала тілі — бал» деуі де бекер емес.
Кішкентай сәби шаңыраққа олжа болып келген бақыт секілді. Бір үйге бір емес, екі емес, тіпті он бала келсе де, ата-ананың қуанышын сөзбен жеткізу оңай емес. Шынында да, баланың тілі тәтті: жасы жетіп, тілі шыға бастағанда айтатын ең алғашқы сөздерінің бірі — «мама». Сол бір сөздің өзі-ақ ананың жүрегін қуанышқа бөлейді.
Алғашқы сөз және үй ішінің қуанышы
Мұны қызық көрген туыстар баладан өз есімдерін қайталап айтқыза береді. Сол сәттердің бәрі үй ішіне жылылық сыйлайды. Мүмкін, «бала тілі — бал» деген ұғымның тамыры да осында жатқан шығар: баланың әр сөзі — үміт, әр үні — мейірім.
Неге бұл сәттер ұмытылмайды?
- Баланың алғашқы сөзі ата-ана үшін ерекше белгі, жаңа кезеңнің басталуы.
- Туыстардың ықыласы баланың әр дыбысын қуанышқа айналдырады.
- Отбасындағы жылы атмосфера баланың тілі мен мінезінің қалыптасуына әсер етеді.
Дүниеге келу сәті: қуаныш пен алаң
Мен дүниеге келерде анам мені тоғыз ай құрсағында көтерді. Кішкентай сәби үшін ана да, әке де үнемі алаңдаумен болады. Бір күні кішкентай тентек жарық дүние көргісі келіп, анамды әбден әуреге салған екен.
Жаңалықты естіген әкем тұңғышын көруге асықты. Қуанышпен бірге қорқыныш та қатар жүретіні рас қой. Бала мен ананың денсаулығын ойлап, бірнеше сағат бойы дәрігердің жауабын күткен әкемнің көңілін сан сауал мазалаған. Дәрігер есікті аша сала, қуанышты хабарды алдымен әкеме жеткізді. Сөйтіп мені отбасымның жанына алып келді.
Кішкентай мінездер және алғашқы қадам
Мені көрген ата-анам да, туыстарым да мәз болды. Ал мен басқа балалар сияқты жылауық болмаппын. Бір қызығы, мен тұсауым кесілгеннен кейін ғана нық басып жүрген екенмін. Тұсау кесілмейінше, өз еркіммен жүре қоймағанымды айтып отыратын.
Әр сәбидің өз ерекшелігі бар
Өзімнің кішкентай кезімді айта берсем, қызықты оқиғаларым мен қылықтарым туралы бір емес, бірнеше күн әңгіме айтуға болар еді. Себебі әрбір сәбидің өзіне тән тәтті тілі де, сүйкімді іс-қимылы да бар.
Ананың орны
Сәбиді ең жақын танитын — ана. Ол баланың оғаштау қылықтарына да көнеді: тамақтандырады, киіндіреді, әлдилейді. Бала анасының мейірімінсіз, демеуінсіз алғашқы қадамын да нық баса алмайды.
Ана — баланың ең алғашқы әлемі. Сол әлем қаншалықты жылы болса, баланың жүрегі де соншалықты нұрға толады.