Астана туралы жайлы
Қазақстан астаналарының қалыптасу жолы
Қазақстан Республикасының алғашқы астанасы — Орынбор (1920–1925). Одан кейін астана Қызылордаға көшірілді (1925–1929). 1929 жылдан 1997 жылға дейін Қазақстанның астанасы Алматы қаласы болды.
1997 жылғы 20 қазанда Н.Ә. Назарбаев «Ақмола» қаласын Қазақстан Республикасының астанасы деп жариялау туралы жарлыққа қол қойды. 1998 жылғы 6 мамырда Елбасының жарлығымен Қазақстан Республикасының астанасы Ақмола қаласы Астана деп аталды. Сол жылғы 10 маусымда тәуелсіз Қазақстанның жаңа астанасының салтанатты ашылу рәсімі өтті. Осылайша, Астана Қазақстан Республикасының жаңа астанасына айналды.
Қаланың жаңғыруы
Қысқа уақыт ішінде Астана көрікті қалаға айналды. Қаланың ортасынан ағып өтетін Есіл өзенінің екі жағындағы батпақ пен қалың өскен қамыстың орны халық демалатын жағажайлар мен серуен аймақтарына ұласты.
Астанада Президент сарайы, Парламент ғимараты, «Интерконтиненталь» қонақ үйі, Еуразия университетінің жаңа корпусы, Жастар сарайы, министрліктердің ғимараттары, көп қабатты тұрғын үйлер мен заманауи нысандар бой көтерді.
Тарихи тұлғаларға тағзым
Парламент үйінің алдында Төле би, Қазыбек би, Әйтеке бидің ескерткіштері орнатылды. Бұл — ел тарихындағы әділдік пен даналық дәстүріне көрсетілген құрмет.
Болашаққа меңзеу
Аспанға атылған ақ барыс мүсіні Қазақстанның XXI ғасырдағы бақытты болашағын бейнелейді.
Қазақ музыкасы
Халқымыздың ертеден келе жатқан өзіне тән дәстүрлі музыкасы бар. Қазақтың әні мен күйі халықтың әр дәуірдегі тұрмыс-тіршілігін, көңіл күйін, арман-аңсарын танытады.
Үш өлкенің (үш жүздің) тарихи қалыптасу ерекшелігіне қарай музыкалық шығармалардың әуендік сипаты әртүрлі болып келеді. Әншілік, күйшілік және орындаушылық дәстүрлерінде де айқын өзгешеліктер бар.
Орындаушылық дәстүрлер
- Орындаушылық дәстүрдің негізгі түрлері — ән салу және күй тарту.
- Үйлену тойларында айтылатын «Жар-жар», «Сыңсу» секілді әндер домбыра немесе қобыз сүйемелдеуімен орындалып, қайырмасына көпшілік қосылып отырған.
- Ауыл-ауылды аралап ән салып, күй тартқан сал-серілер мен ақын-жыршылар сол дәуірдегі музыка мәдениетін кеңінен таратты.
Дәстүр сабақтастығы
Қорқыт ата (VIII–IX ғғ.) — түркі дүниесінің күйшілік-эпикалық мұрасында ерекше орны бар тұлға. Музыка теориясы мен білімін жүйелеуде Әбу Насыр әл-Фарабидің (X–XI ғғ.) еңбектері аса маңызды.
Сондай-ақ XV ғасырда өмір сүрген Қазтуған мен Асан қайғы — қазақ музыкасы мен жыраулық дәстүрінің көрнекті өкілдері.