Орман шетінде домаланып бара жатқан кірпіні аш қасқыр бас салады

Орман шетіндегі оқиға

Орман шетінде домалап бара жатқан кірпіге аш қасқыр тап береді. Сол сәтте кірпінің инелері қанжардай қадалып, қасқырдың тұмсығы мен тамағын қанға бояйды.

Кейде ең қарапайым қорғаныс — ең әсерлі тосқауыл.

Өзінің озбырлығы мен қомағайлығын білдіргісі келмеген қасқыр саспастан сылтау айтады:

— Бетіңнен сүйейін деп едім. Сен де түрпілеріңді өмірі тастамай жүреді екенсің ғой, — дейді ол.

Ал кірпі түрпілерінің арасынан біздей тұмсығын шығарып, сықылықтай күледі де, байыппен жауап береді:

— Асықпа, қасекең. Сенің азу тістерің түгел түсіп біткен кезде, мен де түрпілерімді тастаймын, — дейді.

Неліктен бұл сөз әсерлі?

  • Кірпі әлсіз емес, сақ: қорғанысын тастау — қауіптің біткені емес, аңғалдық екенін меңзейді.
  • Қасқырдың «сүю» дегені — жауыздықты бүркемелеу. Ал кірпінің жауабы — сол бүркемені сыпырып тастайтын мысқыл.
  • Негізгі сабақ: шынайы қауіп барда сақтық — кемшілік емес, парасат.