Басты концепциялар мен принциптер

Жеке тұлға теорияларына шолу: бағыттар, негізгі идеялар, артықшылықтар мен шектеулер

Төмендегі материалда жеке тұлға теорияларының негізгі бағыттары жүйеленіп берілген. Әр бөлімде теорияның жетекші ұғымдары мен принциптері, сондай-ақ оның ғылыми және практикалық құндылығы мен шектеулері қысқаша, бірақ мазмұнды түрде сипатталады.

психодинамика эго-психология бихевиоризм әлеуметтік-когнитивтік гуманистік феноменологиялық

1) Психодинамикалық бағыт (З. Фрейд)

Классикалық психоанализ

Негізгі концепциялар мен принциптер

  • Психоанализ үш мағынада түсіндіріледі: (1) жеке тұлға және психопатология теориясы; (2) психикалық бұзылыстарды емдеу әдісі; (3) санасыз ойлар мен сезімдерді зерттеу тәсілі.
  • Жеке тұлға құрылымы: ид (инстинктивті, туа біткен), эго (шешім қабылдау), суперэго (норма мен стандарттардың ішкіленуі).
  • Мотивация денелік қажеттіліктерден туындайтын қозу энергиясына сүйенеді; қажеттіліктің психикалық бейнесі инстинкт ретінде қарастырылады.
  • Даму сатылары: оральды, анальды, фаллистік, генитальдық.
  • Үрей түрлері: реалистік, невротикалық, моральдық.

Артықшылықтар

  • Психиканы инстинкт, ақыл-ой және сана арасындағы күрес ретінде алғаш сипаттады.
  • Санасыз процестердің қылық-әрекетті реттеудегі рөлін көрсетті.
  • Теория, терапиялық тәжірибе және клиникалық бағалау жүйесін кең түрде қалыптастырды.

Кемшіліктер

  • Эмпирикалық тексерілуі күрделі; валидтілік көбіне клиникалық бақылауға сүйенеді.
  • Көп ұғымдары тым күрделі және нақты операцияланбаған.
  • Өмірлік мәнді сексуалдылық пен агрессияға тым тар шеңберде телу қаупі бар.

2) Психодинамиканы қайта қарау (А. Адлер, К.Г. Юнг)

Неопсихоанализ

Альфред Адлер: индивидуалды психология

  • Индивид социумнан бөлінбейді; адам — біртұтас әрі өзімен үйлесімді организм.
  • Жеке тұлғаның тұтастығын сипаттайтын негізгі ұғым — өмір стилі.
  • Негізгі қағидалар: толыққансыздық сезімі және компенсация; шыңға ұмтылу; әлеуметтік қызығушылық; творчестволық Мен; туу реттілігі; фикциондық финализм.

Карл Густав Юнг: аналитикалық психология

  • Құрылым: эго (сананың өзегі), жеке санасыздық, ұжымдық санасыздық.
  • Ұжымдық санасыздық архетиптер арқылы ашылады.
  • Бағыттылық: экстраверсия және интроверсия; 4 функция: ойлау, түйсік, сезім, интуиция.
  • Дамудың шыңы — өзін-өзі жүзеге асыру (самореализация).

Артықшылықтар

  • Жеке тұлғаның әлеуметтік детерминанттарын айқын алға шығарды.
  • Невроз табиғатын түсіндіру мен емдеуге қолданбалы үлес қосты.
  • Рухани/діни тәжірибенің дамуға ықпалы туралы тақырып көтерілді; персонология ұғымы орнықты.

Кемшіліктер

  • Эмпирикалық тексерім жеткіліксіз; ұғымдар кейде шамадан тыс глобалды берілген.
  • Теориялық жүйенің толық жүйеленбеуі валидизацияны қиындатады.
  • Юнг концепцияларын түсіну күрделі; кей тұжырымдары болжам деңгейінде қалып қояды.

3) Эго-психология және жақын теориялар (Э. Эриксон, Э. Фромм, К. Хорни)

Әлеуметтік өлшем

Эрик Эриксон: эго дамуы және психоәлеуметтік сатылар

  • Өмір бойғы даму өзгерістеріне акцент; патологиядан гөрі сауға сүйену.
  • Идентификация (идентистік сезім) мәселесін орталыққа қояды.
  • Эпигенетикалық принцип; дамудың 8 психоәлеуметтік стадиясы.

Эрих Фромм: гуманистік-әлеуметтік түсіндіру

  • Еркіндік пен қауіпсіздік арасындағы қайшылық — адам болмысындағы негізгі қиындықтардың бірі.
  • Жалғыздық, изоляция, оқшаулық — экзистенциялық өлшем ретінде қарастырылады.
  • «Еркіндіктен қашу» стратегиялары: авторитаризм, деструктивтілік, автоматты конформдылық.
  • Мінездің 5 әлеуметтік типі: рецептивті, эксплуатациялаушы, жинақтаушы, нарықтық, продуктивті.

Карен Хорни: әлеуметтік-мәдени перспектива

  • Бала–ата-ана арасындағы әлеуметтік қатынастар жеке тұлға дамуына шешуші ықпал етеді.
  • Балалық шақтағы базалық қажеттіліктер: қауіпсіздік және қанағаттану.
  • Қауіпсіздік қанағаттанбаса: базальды қастық → базальды үрей; базальды үрей — невроздың негізі.

Артықшылықтар

  • Жасөспірімдік кезең мен идентификацияға терең назар аударылды.
  • Әлеуметтік детерминанттар айқын әрі мазмұнды сипатталды; мінез типологиясы ұсынылды.
  • Невроздардың бұзылған қарым-қатынастан туындауын түсіндіруде маңызды үлес бар.

Кемшіліктер

  • Көп тұжырым эмпирикалық тексерімнен толық өте алмайды: абстрактілік пен жүйелік зерттеудің шектеулілігі байқалады.
  • Фроммда мінез дамуына қатысты кей ұғымдар шамадан тыс жалпыланған.
  • Хорни тұжырымдары көбіне клиникалық бақылауға сүйеніп, невроздың клиникалық көрінісіне көбірек бағытталған.

4) Диспозиционалды бағыт (Г. Олпорт)

Белгі (trait)

Негізгі концепциялар мен принциптер

  • Адамда тұрақты ішкі қасиеттер (белгілер) болады және олар уақыт өте салыстырмалы түрде сақталады.
  • Жеке тұлғаны зерттеудің негізгі бірлігі — белгі.
  • Белгілерді біріктіріп, өмірге бағыт беретін конструкт — проприум.

Артықшылықтар

  • Индивидуалдық айырмашылықтарды белгілер арқылы нақтылауға мүмкіндік берді.
  • Жеке қасиеттердің маңызын күшейтті.

Кемшіліктер

  • Кей интерпретацияларда адамды «белгілер жиынтығы» ретінде қарастыруға бейім; орта рөлін елемеу қаупі бар.

5) Үйретуші-бихевиоральды бағыт (Б.Ф. Скиннер)

Оперантты үйрету

Негізгі концепциялар мен принциптер

  • Қылық-әрекет детерминирленген, алдын ала болжануы мүмкін және орта арқылы басқарылуы ықтимал.
  • Екі негізгі тип: респондентті (стимулға жауап) және оперантты (нәтижемен реттелетін) қылық-әрекет.
  • Басты ұғым — бекіту (reinforcement).
  • Ішкі автономды себептерді шешуші фактор ретінде қабылдауды қатаң теріске шығарды.

Артықшылықтар

  • Мінез-құлықты түсіндіруде үнемді, жүйелі және қолданбалы модель ұсынады.

Кемшіліктер

  • Ішкі психикалық факторларды елемеуге бейім; физиологиялық-генетикалық түсіндірулерді шектеулі қолданады.
  • Көбіне оперантты қылық-әрекетке басымдық беріліп, басқа аспектілер көлеңкеде қалуы мүмкін.

6) Әлеуметтік-когнитивтік бағыт (А. Бандура, Дж. Роттер)

Өзара детерминация

Негізгі концепциялар мен принциптер

  • Қылық-әрекет, тұлғалық факторлар және орта өзара ықпалдасып, динамикалық процесс құрайды.
  • Негізгі механизм — модельдеу арқылы үйрену (бақылау арқылы үйрену).
  • Өзін-өзі реттеу (self-regulation) ұғымы енгізіледі.
  • Роттер: 4 ауыспалы — қылық-әрекет потенциалы, күту, бекітудің құндылығы, психологиялық жағдай.
  • Негізгі конструкт — басқару локусы (life outcomes-ты бақылау туралы жалпыланған күту).

Артықшылықтар

  • Бандура теориясы эмпирикалық тұрғыдан жақсы тексерілген және фактілік базаға бай.
  • Үйренуді әлеуметтік-когнитивтік факторлармен түсіндіру дәстүрлі бихевиоризм шеңберін кеңейтеді.
  • Қылық-әрекетті ұйымдастыруға үнемді әрі бірізді түсіндірме береді.

Кемшіліктер

  • Үйренуді көбіне бақылау арқылы меңгеруге басымдық береді; ішкі терең құрылымдарға мән кейде жеткіліксіз.
  • Кей интерпретацияларда жеке тұлғаның негізгі қырлары тек әлеуметтік контексте көрінеді деген ұстаным күшеюі мүмкін.
  • Роттер зерттеулерінің эмпирикалық ықпалы шектеулі деп бағаланады.

7) Гуманистік бағыт (А. Маслоу)

Қажеттілік иерархиясы

Негізгі концепциялар мен принциптер

  • Адамды тұтас жүйе ретінде қарастыру; жануарларға жасалған зерттеулерді адамға тікелей көшіруге сақтықпен қарау.
  • Адам табиғатына жағымды, жасампаз көзқарас; психикалық денсаулыққа акцент.
  • Мотивация қажеттілік иерархиясы арқылы түсіндіріледі: физиологиялық → қауіпсіздік → махаббат/тиістілік → өзін-өзі сыйлау → өзін-өзі актуализациялау.

Артықшылықтар

  • Өзін-өзі актуализациялау идеясын зерттеуге ыңғайлы етіп жүйеледі; қысқаша индекс сияқты өлшемдерді қолдануға жол ашты.

Кемшіліктер

  • Эмпирикалық зерттеулер көбіне өзін-өзі актуализациялау ұғымына шоғырланды; іріктеу критерийлерінде субъективтілік кездеседі.

8) Феноменологиялық бағыт (К. Роджерс)

Мен-концепциясы

Негізгі концепциялар мен принциптер

  • Қылық-әрекетті адамның субъективті тәжірибесі арқылы түсінуге болады.
  • Негізгі мотив — өзін-өзі актуализациялау тенденциясы.
  • Басты ұғымдар: позитивті зейін қажеттілігі, құндылық шарттары, шартсыз позитивті зейін, Мен-концепциясы.

Артықшылықтар

  • Психотерапия практикасын теориямен терең байланыстырды; клиентке бағдарланған тәсіл кең қолданыс тапты.
  • Толыққанды тұлға және бірегейлік идеялары қазіргі психологияға елеулі әсер етті.

Кемшіліктер

  • Қылық-әрекеттегі өзгерістерді негізінен ішкі тәжірибемен байланыстырады; объективті контекст факторлары екінші орынға ығысуы мүмкін.
  • «Нақты болмыс — субъективті реалдылық» деген тұғыр эмпирикалық тексерімді қиындатуы ықтимал.

9) Гештальт-психологиялық (идеалистік) бағыт (М. Вертхаймер, В. Келлер)

Тұтастық қағидасы

Негізгі концепциялар мен принциптер

  • Психологиялық процестердің біртұтастығын және өзіндік сапасын қорғау.
  • Тұтастық идеясы динамикалық ситуация мен оның формальды құрылымының бірлігінде іске асады.
  • Тұлға — барлық аспектілерінің жиынтығы арқылы қалыптасатын тұтас құрылым ретінде түсіндіріледі.

Артықшылықтар

  • Редукционизмге қарсы тұрып, тұтас психологиялық ұйымды түсіндіруге мүмкіндік береді.

Кемшіліктер

  • «Бейне» мен оны тудыратын нақты әрекет арасындағы байланысты жоққа шығаруы түсіндіру мүмкіндігін шектеуі мүмкін.
  • Негізгі категорияларды бір жүйеге біріктіріп, психологиялық болмысты талдаудың ортақ моделін толық бере алмауы байқалады.

10) Генетикалық бағыт (Ж. Пиаже)

Интеллект құрылымы

Негізгі концепциялар мен принциптер

  • Психологиялық болмысты тануда әдіснама жетекші рөл атқарады.
  • Баланың ақыл-ойының қалыптасуын зерттеу арқылы ересектер интеллектінің табиғаты мен қызметін түсіндіруге болады.
  • Мақсат: интеллект құрылымын зерттеу және жеке тұлға қалыптасуындағы генетикалық факторлардың үлесін анықтау.

Артықшылықтар

  • Дамудың бірізді логикасын ұсынып, генетикалық ерекшеліктерді ескереді.
  • Жоғары деңгейлі ойлау қабілеттерінің мүмкіндіктерін дәлелдеуге тырысады.

Кемшіліктер

  • Баланың тұтас дамуын толық қамтымауы мүмкін.
  • Сананы дамытатын факторлардың ішінде қоғамдық-тарихи әрекетке орын аз қалуы ықтимал.
  • Әлеуметтік-қоғамдық факторлардың жеке тұлға қалыптасуындағы мәнін төмендетіп көрсету қаупі бар.

Қорытынды

Бұл бағыттардың әрқайсысы жеке тұлғаны әр қырынан түсіндіреді: біреуі санасыз динамиканы, екіншісі әлеуметтік контекст пен дамуды, үшіншісі мінез-құлықтың үйрену механизмдерін, ал гуманистік және феноменологиялық мектептер адамның мағына іздеуін, өзін-өзі жүзеге асыруын алдыңғы қатарға шығарады. Теорияны таңдауда оның зерттеу мақсатына сәйкестігі, эмпирикалық негізі және практикалық қолдану аясы қатар ескерілуі маңызды.