Бәйсейітова Күләш

Күләштің әншілік өнерге бейімділігі жастайынан-ақ байқалды. Оның қабілетінің шыңдалуына ән мен күйге жүйрік әкесі Жасынның ықпалы айрықша болды.

Жеті жылдық мектепті бітірген соң Күләш Қазақ педагогикалық институтына түсіп, ондағы көркемөнерпаздар үйірмесіне белсене қатысады. Қала жастары арасындағы өнер байқауларында әншілік дарынымен ерекшеленіп, көпшіліктің назарын аударады.

1930 жылы ол Қазақтың тұңғыш драма театрының труппасына қабылданды. Сахна өнерінің қыр-сырына ынтамен ден қойған Күләш көп ұзамай театрдың белді артистерінің қатарынан көрінді.

Образ табиғатын дәл тану, оны өмірлік шынайылықпен жеткізе білу және туа біткен вокалдық мүмкіндіктері кейіпкер болмысын тереңдете ашып, Күләштің сахнаға жаралған тұлға екенін айқындай түсті.

1933 жылы Күләш жаңадан ашылған музыка студиясына қабылданады. 1934 жылы Қазақ музыка театры «Айман-Шолпан» музыкалық комедиясымен шымылдығын ашқанда, ол басты рөлді үлкен шеберлікпен орындап, Айман бейнесі арқылы қазақ қыздарының парасатты, ар-намысты болмысын әсерлі сомдады.

Оның ғажайып таланты Бейімбет Майлин мен И.В. Коцыхтың «Шұға» шығармасындағы Шұға, сондай-ақ Е. Брусиловскийдің «Қыз Жібек» операсындағы Жібек образдарын орындау барысында айқын көрінді. Бұл рөлдер Күләштің әншілік-артистік мүмкіндігінің кеңдігін танытып, қазақ сахна өнерінің ірі табысына айналды.

Қысқа уақыт ішінде ол бірқатар операларда басты рөлдерді сомдап, жетекші вокалдық партияларды орындады. Бір-біріне ұқсамайтын, кереғар мінезді образдар мен күрделі партиялар Күләштің көпқырлы дарыны арқылы жарқырай ашылып, эстетикалық-эмоциялық қуаты күшті бейнелер қатарын қалыптастырды.