Туған жер - тұғырыңУа, дариға, алтын бесік туған жер, Қадіріңді келсем білмей, кеше гөр
Туған жер — тұғырың
«Уа, дариға, алтын бесік туған жер, қадіріңді келсем білмей, кеше гөр! Жаза алмас ем топырағыңды тебіренбей, ақын болмай, тасың болсам мен егер…»
Бұл жолдар арқылы Қасым Аманжолов туған жерге деген шексіз іңкәрлікті, ұрпаққа аманат болған асыл сезімді өлеңге айналдырды.
Туған жер — біздің алтын бесігіміз, кіндік қанымыз тамған қасиетті мекен, жүрекке ең жақын ұғым. Ол — анамыздай аялап өсірген жер-ана.
Екі ана туралы түсінік
Өмір сыйлаған ана
Адамды жарық дүниеге әкелген ана — тіршіліктің бастауы, мейірім мен тәрбиенің қайнар көзі.
Бауырға басқан жер-ана
Туған жер — адамды бауырына басып, өсірген, мінез бен танымды қалыптастырған құтты қоныс.
Сондықтан да ел, атамекен, атажұрт, Отан деген ұғымдар әр адамның жүрегіне ең жақын ұғымдар болып орнығады.
Атамекен мен туған жердің мәні
Атамекен
Атамекен — туған халқы мен ұлты мекен еткен, ата-бабасы қоныс тепкен қасиетті жер.
Туған жер
Туған жер — әр адамның дүниеге келіп, өмір есігін ашқан мекені.
Адам ес жия бастаған сәттен-ақ өз болашағына да, өткеніне де ден қояды. Ал адамның болашағы мен өткені туған жермен тығыз байланысты.
Қадір тұту — қанға сіңген дәстүр
Халқымыздың туған жерді ардақтау сезімі ерекше терең: туған жердің қадірін білу — қанға сіңген мінез, ежелден жалғасқан дәстүр. Бұл таным жанымызға ана сүтімен дариды.
«Атамекен — алтын бесік» деген сөз тегін айтылмаған: туған жер өз перзентіне барын береді, нәрімен сусындатып, төсінде тербетіп әлпештейді.
«Ұлтарақтай болса да, ата-қоныс жер қымбат» — әр адамның жүрегіне терең орнығатын, туған өлкенің бағасын айқындайтын нақыл.
Туған жерге қызмет ету — әрбір азаматтың игі арманы, асыл мақсаты, биік мұраты.
Сарыарқа мен Сарысу — көңілдің көркі
Туған өлкенің табиғаты да айрықша. Сарыарқаның сарша тамызы да, бұлбұл сайраған көктемі де — өз алдына бір көркем әлем.
Ақ меруерттей көмкерілген Сарысу өзені алыстан-ақ көзге шалынады. Күн сәскеден жоғары көтерілгенде, мөлдір толқынды сағым өзен алқабына сыймай, қазанда қайнаған сүттей аппақ күміс көбік болып, кең кемерден көпіршіте төгіледі.
Көктемде кең жайылған Сарыарқаның даласы жібектей жұмсарып, желмен жарыса құлпырады. Шалғынға сүйенген гүлдер теңіздей толқып, беткейдегі алып жоталар гүл шуағына оранып жатады.
Түйін
Бұл — менің ауылым, менің туған жерім, менің атамекенім.