Өмірді болжау мүмкін емесБаяғыда бір кеме апатқа ұшырап, жалғыз қалған адамды толқын елсіз бір аралға әкеп тастапты

Ой-толғау Өмірлік ғибрат

Өмірді болжау мүмкін емес

Баяғыда бір кеме апатқа ұшырап, жалғыз адам толқынның жетегімен елсіз аралға шығып қалады. Кемедегі жұрттың бәрі суға кетіп, тек сол ғана тірі қалған екен.

Ол Құдайдан аман қалдыруын сұрап, күн сайын жалбарыныпты. Күнде көкжиекке көз тігіп, көмекке келе жатқан кеме көрінер ме екен деп үміттенумен күнін өткізеді.

Ақыры күдері үзілгенде, қираған кемеден жағаға шығып қалған тақтайларды жинап, өзіне шағын күрке тұрғызады.

Бір күні азық іздеп кеткен ол жағажайға қайта келсе, күркесі өртеніп, көк түтін аспанға көтеріліп жатқанын көреді. Ең сорақысы — күркемен бірге оның бар жиған-тергені де күлге айналыпты. Енді оның қолында ештеңе қалмаған.

Күркенің күлге айналған сәті

Ашу-ызаға булыққан адам өзін ұстай алмай: «Құдайым-ау, мұның қалай?» — деп жылапты.

Күтпеген құтқарылу

Қалжыраған адам бір кезде көз іліп кетеді. Бір сәтте кеменің дауысынан оянып, жағаға қарай жүзіп келе жатқан адамдарды көреді. Олар оны құтқаруға келіпті.

Қуаныштан жүрегі жарыла жаздаған адам матростардан: «Мұнда тірі жан бар екенін қайдан білдіңіздер?» — деп сұрайды.

Олар қысқа ғана жауап береді: «Түтін арқылы берілген белгіні көріп келдік.»

Түйін

  • Өмірде кейбір оқиғалар бірден түсінікті бола бермейді.
  • Жоғалтқандай көрінген сәт — жаңа мүмкіндіктің бастауына айналуы ықтимал.
  • Үміт пен сабыр — адамды тығырықтан алып шығатын ең мықты тірек.

Дайындаған: Жадыра

Дереккөзі: rifmnet.ru