Қожанасыр насыбай шақшасының айнасына қарап тұрып шаштаразға

Қожанасыр шаштаразға шашы мен сақалын алдыруға барады. Шаштараздың ұстарасы өтпей, бас терісін ойып-қырқып, кесіп алған жерлеріне ақ мақтаны жалбыратып жабыстыра береді.

Қожанасыр насыбай шақшасының айнасына қарап тұрып: — Сізге рақмет, басымның тең жартысына мақта егіпсің. Енді қалғанына туғандарым тары егіп жесін, — деп орнынан тұрып кетіпті.

Қожанасыр бір айлы түнде есегіне мініп, ауылына қарай келе жатады. Алдынан ұрылар шығады. Қашып құтылудың амалын таба алмаған соң, ол есегінің бауырына жата қалады.

Ұрылар жақындап: — Кімсің? Жөніңді айт! — дейді.

Қожанасыр үрейлене: — Есектің қодығымын, — деп жауап береді.

Ұрылар есекке таяп келіп, үңіле қарап: — Бұл есек еркек қой! — дейді.

Сонда Қожанасыр: — Шешем тойға кетіп, әкеммен бірге еріп келемін, — депті.

Баяғыда бір бай той жасап, халықты риза еткісі келіп, әр келген қонаққа қайтарында бір қойдан сыйлапты. Бірақ жұрт риза болмай, қатты ашуланыпты:

Бір әйел мас күйеуін шошытпақ болып, ақ матаға оранып, қолшамын жағып барып, күйеуін жұлқылай бастайды.

Күйеуі ыңыранып бұрылып: — Не болды? Сен кімсің? — дейді.

Әйелі: — Мен — албастымын! — дейді.

Сонда күйеуі міз бақпай: — Онда танысайық. Сен осы үйдегі албастының әпкесісің бе, сіңлісісің бе? — депті.

Кешкісін кеңседен келген күйеуін әйелі қуана қарсы алып: — Біздің балақайымыздың тілі шықты! Сөйледі, бірінші айтқан сөзі «әке» болды! — дейді.

Күйеуі қуанып: — Шын ба?! Ғажап болды десеңші! Қашан сөйледі? — дейді.

Әйелі салмақпен: — Жаңа ғана, теледидардан шимпанзені көргенінде, — депті.