Жеңіс келді әке боп, Елдегі бар балаға

Жеңіс күніне арналған сахналық қойылым

Құрметті тәрбиешілер мен балалар! Ұлы Отан соғысы жылдарындағы қиындықтарды, халық көтерген қасіретті еске ала отырып, Жеңіс мерекесіне арналған «Жаса, мәңгі Жеңіс!» атты ертеңгілігімізді бастаймыз.

Оқиға желісі

  • Ауылға күйші Зейнұр келіп, жұртты күй тыңдауға шақырады.
  • Балалар дөңгеленіп отырып, күй тыңдайды.
  • Соғыс басталғаны хабарланады. Ер-азаматтар майданға аттанады.
  • Тылдағы еңбек, сағыныш, үміт пен ауыр хабарлар көрсетіледі.
  • Пошташы сүйінші сұрап келеді: Жеңіс! Халық қуанышы мен естелік сәттері.

Музыкалық нөмірлер

  • «Майдан» (ер балаларды шығарып салу)
  • «Соғыстан қайтқан солдаттар» (қауышу көрінісі)
  • Би: «Катюша»
  • «Жеңіс күнін тойлаймыз»
  • «Ел қорғауға әзірміз»

I бөлім. Тыныш ауыл — соғыс хабарымен үзіліп түскен сәт

Сахналық көрініс

Бала атпен шауып келеді. Ауылға күйші Зейнұр келіп, ауыл-ауылды күй тыңдауға шақырады. Балалар жиналып, дөңгелене отырып тыңдайды. Осы кезде соғыс басталғаны хабарланады.

Ер балалар майданға аттанып, ел ішінде ауыр үнсіздік орнайды.

Күй Соғыс хабар Майданға аттану

Сабинаның үндеуі

«Құр қол қарап отыра бергеніміз жарамас. Азаматтарымыз соғысқа кетті, біз де еңбек етіп, қолұшымызды тигізейік. Жұмысқа кірісейік!»

Ашу мен кек оятты ел намысын. Отан үшін жан пида — үлкен сын. Ер азамат жаумен арпалысса, әйелдер терін төкті майдан үшін.

Тылдағы ауыр жылдар

Соғыс оты қайғы-мұңды үдете түсті. Төрт жыл өтсе де, үміт үзілмеді. Ауылда — қарт, әйел, бала. Бәрі де Жеңіс күнін сеніммен күтті.

Сабина: «Мына сұрапыл пәле — соғыс та бітпеді-ау... Азаматтарымыздан хабар жоқ...»
Томирис: «Хабардың жоғын да жақсылыққа жоруға болады. Ең болмаса тірі шығар...»

II бөлім. Үміт пен хабар: майдан жаңалығы, балалардың сауалы

Бригадирдің келуі

Сахнаға бригадир келеді: «Амансыңдар ма? Балалар да шаршаған болар. Демалыс берейін деп келдім. Аздап тынығып алыңдар».

Мирас: «Біздің армия туралы, майдан туралы қандай жаңалық бар?»

Зейнұр: «Құдайға шүкір, біздің әскер Герман жеріне кіріп, жауды ойсырата жеңіп жатқанға ұқсайды».

Баланың сұрағы

Тойғұл: «Ата, фашист деген қандай болады?»

Қарттың жауабы (астарлы, бейнелі сипатта): фашизм — адамдықты өшірген жауыздық, өзгенің жерін тартып алуды мақсат еткен қара күш.

Негізгі ой

Балаларға жаудың бейнесін емес, жауыздықтың мәнін ұғындыру — қойылымның тәрбиелік өзегі.

Тілегің — тірілік

Бір ғана ауыз «хабар» кейде үміт, кейде қасірет болып жетеді. Хабар жоқ — жүрекке жұбаныш: «Әйтеуір тірі шығар...»

«Қара қағаз» күткен үйдің қабырғасы да, көңілі де су сепкендей басылады. Сондықтан тылда қалғандар үшін ең үлкен тілек — амандық.

III бөлім. Сүйінші: Жеңіс хабарын жеткізген күн

Пошташы Наурызбайдың дауысы

Наурызбай: «Сүйінші! Халқым, жұртым, сүйінші!»

«Неміс фашистері тізе бүгіп, жеңілгендерін мойындады. Жеңіс! Біз жеңдік!»

Жұрт: «Ақсарбас! Соғыс бітті ме? Тәңірім көз жасымызды көрді ме?»

Жүргізушінің сөзі

Күткен Жеңіс сәуле шашып жарқ етті. Қуаныш тасып, жау жойылды. Батырлар елге оралып, ата-анаға құшақ ашып қауышты.

Сахнада — соғыстан оралу, бір-бірімен қауышу көріністері. Ән орындалады: «Соғыстан қайтқан солдаттар».

IV бөлім. Қасық — үнсіз естелік, ана — мәңгі сағыныш

Диас

«Жанарынан ең соңғы жасы тамып, ол құлайды асу асып бара жатып. Жолдастары анасына жеткізді — солдаттың қонышындағы қасықты алып».

Заман, Тойғұл, Асан

Қарапайым қалайы қасық — бір үйдің ғана емес, бір дәуірдің жарасын еске салады. Ол — «қалған мұра», «соңғы белгі», «таусылмас сағыныш».

Ананың зары

Қарақат: «Жеңіске жетсек те, менің жүрегімдегі майдан әлі біткен жоқ. Соғыс мен үшін әлі жүріп жатыр...»

Бұл бөлімде ананың үміті мен қайғысы қатар жүреді: бір үй қуансa, бір үй қара жамылады. Жеңіс — ортақ қуаныш, бірақ әр жүректегі жараның салмағы әртүрлі.

V бөлім. Ерлік шежіресі: ел жадындағы батырлар

Қазақстандық күрескерлер

Аружан: «Ерлік, еңбек, ел ерікті. Мыңдаған қазақстандық күрескер Жеңіске жеткізді елін».

28 батыр

Диас пен Томирис: «Жиырма сегіз батырдың ерлігі — елдің мәңгілік құрметі. Олар жау алдында шың болып тұрды».

Әлия, Мәншүк, Төлеген

Нұрлан, Карим: «Балауса қыздар ел үшін жанын қиды. Олардың бейнесі — мәрмәрдай мәңгі».

Естелік пен жауапкершілік

Бұл шумақтар ерлікті мадақтаумен қатар, бейбіт өмірдің бағасын ұқтырады: бүгінгі ұрпақ үшін Жеңіс — тек мереке емес, аманат.

VI бөлім. Тәрбиешінің сөзі: Жеңіс бағасы

Тарих алдындағы тағзым

Жеңіс оңайлықпен келген жоқ. Отан үшін талай миллиондаған асыл азамат мерт болды. Жауымен жан аямай шайқасып, ерліктің ерен үлгісін көрсетті.

Ана жарынан айырылды, бала әкесіз қалды, жетімдер көбейді. Тұтқын лагерлерінде ана мен бала айуандықпен өлтірілді. Ал тылда қалған қарттар, аналар мен жас балалар аштық пен жоқшылықты көтере жүріп, тынымсыз еңбек етті.

Қазақстанда соғыс оты шарпымаған шаңырақ кемде-кем. Жүз мыңдаған аға-әкелеріміз соғыстың алғашқы сәтінен-ақ майданға аттанды. Жауға атылған оқ-дәрінің елеулі бөлігі Қазақстанда өндірілді.

Бір минут үнсіздікке шақыру

«Дәл осынау жадыраңқы күні, қай ғасырдың қай жылы болса да, Ұлы Отаным, бір минут басымды иемін. Қан майданда мерт болған ерлердің рухына тағзым етейік».

VII бөлім. Қорытынды: Бейбіт күннің үні

Тарихтың сабағы

Адамзат тарихы — күрес пен төзімнің жолы. Зұлымдық қанша бүркегенімен, үміт пен әділет жарып шығады. Бұл — қойылымның түйіні.

Сахналық финал

Диас: Гастеллоның ерлігі еске алынады. Соңында би «Катюша», кейін «Жеңіс күнін тойлаймыз» әні орындалады.

Естелік Тағзым Бейбітшілік