Кешіре білетін адам - ақылды адам
Кешірімділік – шаттыққа бастар жол
Кешіре білетін адам – ақылды адам. Бірақ кешіру әрдайым оңай емес: кейде көңілге ауыр тиеді, кейде реніш ұзаққа созылады. Өзгені кешіру үшін сіз қандай қадам жасайсыз? Ол адам сізді кешірді ме?
Ата-ана мен бала бір-бірін кешіре білуі – үлкен ғанибет. Ересек баланың ата-анаға, немесе ата-ананың есейген баласына кешіріммен қарауы — адам бойындағы аса қажетті, асыл қасиет.
Өзіңізге сұрақ қойып көріңіз
- Көңіліңізге ауыртпалық түсірген жағдайлар болды ма?
- Ренжіткен адамға әлі де өкпелісіз бе?
- Ренішті іште сақтап жүру сізге не беріп жүр?
Кешіру қиын секілді көрінеді. Дегенмен психологтар ұсынып жүрген қарапайым тәжірибені байқап көруге болады — ол реніштің салмағын сезінуге және одан арылуға көмектеседі.
Психологтар ұсынатын тәжірибе
-
1
Ренішті нақтылап жазыңыз
Егер сізде ұнатпайтын немесе ренжіткен адам болса, соңғы апта ішінде көңіліңізге тиген жағдайды қағазға түсіріңіз: ол қалай ренжітті, не істеді, аты-жөні кім — барлығын анық, толық жазыңыз.
-
2
Реніштің “салмағын” тас арқылы сезініңіз
Үйге барған соң сол қағазды тасқа жапсырыңыз: егер жағдай өте ауыр болса — үлкен тасқа, ал жеңілірек болса — кіші тасқа. Осы тасты өзіңізбен бірге алып жүріңіз. Үш күннен кейін кей адамдардың “дорбасы” тасқа толып, көтеруге ауырлай бастайды — бұл реніштің өмірде қалай жүкке айналатынын көрсетеді.
-
3
Ауыр тастарды тастаңыз
Енді көңіліңізге қатты тиген ауыр істерді білдіретін тастарды тастаңыз. Біреудің кемшілігін “қымбат заттай” көріп, жүрекке жақын ұстап, арқалап жүргеннен гөрі — кешіре білуді үйрену әлдеқайда жеңілдік береді. Себебі уақыт өте келе бұл ауырлыққа ешкім де төзе алмайды.
Негізгі ой
Реніш — біреуге емес, ең алдымен өзіңізге ауыр жүк. Кешірімділік сол жүктен арылтып, жүрекке тыныштық әкеледі.