Өлең құдіретін таныту

Қасым Рақымжанұлы Аманжолов 1911 жылы Қарағанды облысы, Қарқаралы ауданындағы Қызыларай өңірінде дүниеге келген. Жастайынан жоқшылық пен жетімдікті көріп өсті.

Семейдегі мал дәрігерлік техникумды бітірген. 1931 жылы Ленинградқа барып Орман шаруашылығы институтына оқуға түседі, бірақ денсаулығына байланысты оқуын жалғастыра алмайды.

1931–1941 жылдары «Лениншіл жас», «Екпінді құрылыс» редакцияларында және Орал облыстық театрында қызмет атқарды. Ұлы Отан соғысына қатысып, 1946 жылға дейін әскер қатарында болды.

Әскерден оралғаннан кейін біраз жыл «Әдебиет және өнер» журналының бөлім меңгерушісі қызметін атқарды. Тұңғыш өлеңі Оралдағы «Екпінді құрылыс» газетінде жарияланды. Ал алғашқы жинағы «Өмір сыры» 1938 жылы жарық көрді.

Ақын қаламынан халық өмірі мен өзі ғұмыр кешкен дәуірдің шындығы түйдек-түйдек жыр болып өрілді. Көркемдік сапасы жоғары туындыларының қатарында «Ақын», «Бірінші май», «Жолдас маршал», «Жалғыз жалау», «Дүниеге жар», «Орамал» сияқты өлеңдер бар.

Сондай-ақ «Ақын өлімі туралы аңыз», «Құпия қыз», «Бикеш», «Жамбыл тойында», «Боран», «Біздің дастан» тәрізді эпикалық поэмалары белгілі.

Ақынның өзі әнін шығарған «Дариға сол қыз», «Туған жер», «Өзім туралы» шығармалары халық сүйіспеншілігіне бөленген. Ол А. С. Пушкиннің «Полтава» поэмасын, Низамидің «Ләйлі–Мәжнүн» дастанын, Лермонтовтың «Маскарад» шығармасын қазақ тіліне аударған.

Қасым поэзиясы Отанды, туған жерді сүюге және қастерлеуге үндейді.