Үйшік ертегісі
Жүргізушінің сөзі
Күн күледі, жадырайды,
Құстар келіп сайрайды.
Кел, балалар, келіңдер —
Ертегіге еніңдер!
Ерте, ерте, ертеде орманда бір үйшік болыпты. Бүгін сол «Үйшік» ертегісін сахналаймыз.
Ормандағы үйшік және алғашқы қонақ
Орманда тықырлауық тышқан келе жатады. Ол жаңа достар іздейді.
Тықырлауық тышқан
Мен тықырлауық тышқанмын,
Өз інімнен шыққанмын.
Дос іздеймін өзіме,
Тату болам өзіңмен!
Тышқан үйшікті көріп таңғалады: «Сүп-сүйкімді, кіп-кішкентай әдемі үйшік! Мұнда кім тұрады?» Үй бос екен. Тышқан ішке кіріп қоныстанады.
Қоян келеді
Қорқақ қоян
Мен қоянмын, қоянмын,
Сәбізді жеп тоямын.
Жемістерді көп жинап,
Қысқа сақтап қоямын.
Қоян да үйшікті көріп сұрайды: «Сүп-сүйкімді, кіп-кішкентай әдемі үйшікте кім тұрады?»
Тышқан жауап береді: «Мен тықырлауық тышқанмын. Кел, бірге тұрайық!» Қоян келісіп, үйшікке кіреді.
Тиін қосылады
Үлпілдек тиін
Мен тиінмін, тиінмін,
Қысқа жылы киіндім.
Қоймам толы жаңғаққа,
Іші жылы үйімнің.
Тиін сұрайды: «Сүп-сүйкімді, кіп-кішкентай әдемі үйшікте кім тұрады?»
Іштен жауап келеді: «Мен тықырлауық тышқанмын, мен қорқақ қоянмын. Кел, бірге тұрайық!» Тиін де қосылады.
Сұлу түлкі келеді
Сұлу түлкі
Мен сұлу түлкімін,
Жай өтпес бір күнім.
Ішінде жүремін,
Айғай-шу, күлкінің.
Түлкі сұрайды: «Сүп-сүйкімді, кіп-кішкентай әдемі үйшікте кім тұрады?»
Үйшік ішінен: «Мен тықырлауық тышқанмын, мен қорқақ қоянмын, мен үлпілдек тиінмін. Кел, бірге тұрайық!» Түлкі кіріп, жаңа достар табады.
Көкжал қасқырдың келуі
Көкжал қасқыр
Мен көкжал қасқырмын,
Ауылды торимын.
Аңшыдан қорқамын,
Сайларда жортамын.
Қасқыр сұрайды: «Сүп-сүйкімді, кіп-кішкентай әдемі үйшікте кім тұрады?»
Достар таныстырады: «Мен тықырлауық тышқанмын, мен қорқақ қоянмын, мен үлпілдек тиінмін, мен сұлу түлкімін. Кел, бірге тұрайық!» Қасқыр да дос болып, үйшікке кіреді.
Қорбаңдаған аю және үйшіктің құлауы
Қорбаңдаған аю
Мен аюмын қорбаңбай,
Қимылдаймын қорбаңдай.
Омартаны көргенде,
Бас саламын ойланбай.
Аю да сұрайды: «Сүп-сүйкімді, кіп-кішкентай әдемі үйшікте кім тұрады?»
Іштен дауыстар естіледі: «Мен тықырлауық тышқанмын, мен қорқақ қоянмын, мен үлпілдек тиінмін, мен сұлу түлкімін, мен көкжал қасқырмын. Кел, бірге тұрайық!»
Бірақ аюдың денесі үлкен болғандықтан, есіктен сыймайды. Терезеден кіруге тырысады — басы да өтпейді. Соңында шатырға шығуға әрекет етіп, абайсызда үйшікті құлатып алады.
Аюдың өкініші
«Үйшікке зиян келтіріп қойдым, кешіріңдер…»
Достардың жауабы
«Қапаланба, досым. Біз бәріміз бірге жаңадан үй салайық!»
Қорытынды: достықтың күші
Ертегі бізге бірліктің, жанашырлықтың және адал достықтың құндылығын көрсетеді: біреудің қателігі үшін ренжімей, бірге шешім табу — нағыз достарға тән қасиет.
Балдырған баламыз,
Досты көп табамыз.
Қашан да, қайда да,
Достар бір-біріне,
Сенімді боламыз!