Бәйшешек - үкілі үміттің нышаныЕрте заманда жер бетінде қатал қыс ұзақ аялдап, қақаған аяз кетпей тұрып алады
Бәйшешек — үкілі үміттің нышаны
Ерте заманда жер бетінде қатал қыс ұзаққа созылып, қақаған аяз кетпей қояды. Сол кезде тау бөктеріндегі жертөледе шағын бір отбасы өмір сүріпті. Отағасы жанұясын асырау үшін жұмыс іздеп, жер-жаһанды шарлап кетеді. Ал әйелі мен екі перзенті оны сағына күтіп қалады.
Күндердің бір күнінде, қаңтар айының аяғында, ұл бала қатты науқастанып қалады. Үміті үзілер шақта анасы тәуіптің көмегіне жүгінеді. Тәуіп баланың кеселінің себебін анықтап, оны емдеу үшін жаңадан өсіп шыққан гүлдер мен жас жапырақтар қажет екенін айтады.
Қыстың қақ ортасындағы іздеу
Анасы мен бауырының қайғысына шыдай алмаған әпкесі емші айтқан өсімдіктерді іздеп жолға шығады. Бірақ айналаның бәрін мұз құрсап, қалың қар басып жатқан еді. Бойжеткеннің бойын үрей билеп, не істерін білмей отырып қалады да, көз жасын төгіп, Құдайға жалбарынады.
Үмітті оятқан ыстық жас
Жүректен шыққан ыстық жас қарды тесіп өтіп, жердің қойнауына жетеді де, нәзік гүлдерді — бәйшешектерді оятады. Олар қалың қардың арасынан өздеріне жол салып, ақырында жер бетіне шығады. Қыздың жасы тамған жердің бәрі әп-сәтте әсем ақ гүлдермен көмкеріледі.
Сұлу бойжеткен бәйшешектерді теріп алып, үйіне асыға қайтады. Сол гүлдердің шипасымен інісі дертінен айығып, аман қалады.
Мағынасы
Содан бері бәйшешек қыстың қақ ортасында да үміт үзілмейтінін еске салатын, үкілі үміттің нышаны болып саналады.