Сен жыла, бар дауысыңмен шырылдай жыла балақай
Қысқа диалогтан басталған ауыр шындық
Бұл мәтін — жауапсыздық, қорқыныш және үміттің бір арнаға тоғысқан сәтін суреттейтін әсерлі оқиға. Кейіпкерлердің сөзі арқылы өмірдің ең нәзік тақырыбы қозғалады: ана мен сәби тағдыры.
Оқиға: телефон қоңырауынан тағдыр сынына дейін
1) «Тұтқаны қоймашы…»
Періште мен сәби: — Сәлем. Тұтқаны қоймашы, өтінемін.
— Саған не керек? Бос сөзіңді тыңдайтын уақытым жоқ. Тез айт!
— Мен бүгін дәрігерге қаралдым…
— Сонымен?
— Аяғым ауыр екені анықталды. Үш айдан асыпты…
— Мен не істейін? Бар да, алдырып таста! Маған проблема керек емес. Басымды ауыртпа!
— Алдыруға кеш дейді. Енді не істеймін?
— Онда менің телефон нөмірімді ұмыт!
— Алло?.. Алло?.. Телефон өшірулі…
2) Алты ай өткен соң: сәби мен Періштенің сыры
— Сәлем, балақай! Жағдайың қалай? Жаңа өмірге қадам басуға дайынсың ба?
— Дайынмын… бірақ қорқамын.
— Неден қорқасың?
— Анам күнде жылайды. Ол мен үшін риза емес сияқты…
— Қорықпа. Мен сені қорғап жүремін.
— Сен кімсің?
— Мен сенің қорғаушың — Періштеңмін.
3) Үрей мен әлсіздік: сәби жанайқайы
— Кешір, балапаным… басқа амалым жоқ…
— Періштем, сен қайдасың? Анам неге бұлай дейді? Ол неге ащы су ішіп жатыр? Дәмі қандай жаман… Тұншығып барамын…
— Қорықпа. Жаңа өмірге келуіңе аз уақыт қалды.
— Қорқамын… анам күнде менен кешірім сұрайды. Неге? Ол жаман адам ба?
— Жоқ. Ол өте әдемі, сұлу, әрі ақылды.
— Қалай ойлайсың, анама мен керекпін бе?
— Әрине, керексің…
— Тұншығып барам…
4) Қала сыртындағы түн: суық шешім
Сол күні кешкісін қала сыртында:
— Кешірші, балам. Мен жалғызбын. Сені асырай алмаймын… Сен тез ұйықтап кетесің…
— Періштем, сен қайдасың? Мен қатты тоңып жатырмын. Анам мені неге суық жерге тастап кетті?
— Сәл шыда, балақай. Анаң қайта келеді.
— Бұл өмір неткен суық еді…
— Жыла, балақай. Бар даусыңмен шырылдап жыла!
— Неге? Не үшін?
— Анаң сені таппай адасып жүр. Мен оны осы жаққа алып келемін…
5) Жеті жылдық сағыныш: күтпеген үміт
Осы маңда тұратын ерлі-зайыптылар ұрсысып келеді. Отау құрғандарына жеті жыл болса да, әлі сәби сүйе алмаған еді.
— Жеті түнде қайда барасың?
— Білмеймін… біреу қолымнан жетектеп бара жатқан сияқты…
— Өмірде тек біз ғана емес, сәби сүйе алмаған. Көнеміз де… Соған бола жынданып кетесің бе?
— Білмеймін… сыртта біреу мені шақырып тұрған сияқты. Мақсат, жүрші!
— Ауруханадан шыққалы бері біртүрлісің. Есіңді жина, Гүлжан!
Үй артындағы каналдың бойымен жүріп келеді.
— Тыңдашы… нәрестенің дауысы сияқты…
— Жоқ, мысық шығар?
— Жоқ, бұл — сәбидің дауысы. Қамыс арасынан естіліп тұр…
— Жыла, балақай. Анаң келе жатыр… жақындап қалды.
— Ол менің анамның дауысы емес қой… Неге басқа?
— Бұл — сенің нағыз Анаңның дауысы. Үйрене бер, балақай.
6) Қамыс арасындағы табылу: біреуге үміт, біреуге сынақ
Қамыс арасында жұқа көйлекке оралған, дүние есігін ашқанына жарты сағат та болмаған нәрестені көргенде ерлі-зайыптылар еңіреп жылап жіберді.
— Алла Тағалам сәби берді ме маған! О, Алла! Рахмет саған! Күні-түні тілеген тілегім қабыл болды. Бұл — менің сәбиім, менің жаным…
Ой түйін
Жауапсыздықтың бағасы
Бір ауыз сөз, бір сәттік қашу, бір ғана «ұмыт» деген тіркес — басқа біреудің өмірін тас-талқан етуі мүмкін.
Үміттің жолы кейде ауыр
Бір отбасының жеті жылдық арманы орындалады. Бірақ бұл қуаныш басқа бір жүректің жарасымен қатар келеді.
Ескерту
Қысқа уақыттық ләззат үшін өмірлік өкінішке ұрынбаңыз. Әр шешімнің салмағы бар: ол бір ғана адамның емес, бірнеше тағдырдың бағытын өзгертуі мүмкін.
Дереккөз
elana.kz