Мұз жастанып азаттықтыі жолында, Тәуелсіздік туы тұрды қолында

Ар, намысым, қасіретім, мақтанышым – Желтоқсан

Мұз жастанып азаттық жолында, тәуелсіздік туын қолына ұстап шыққан жас жүректердің ерлігі – ел жадында мәңгі. Сойыл мен таяқ үйірілсе де, олар шегінбеді. Отан үшін жанын қиған ұлдар да, азап шеккен қыздар да аз болған жоқ. Желтоқсанның ызғарын естіген сайын жүрек сыздап, өткеннің қасіреті қайта жаңғырады.

Желтоқсан – ұмытылмайтын күн, ұрпаққа тірек болатын тағылым. Бүгін егемендік – біздің еншіміз, сол ақ тілекке жеткізген жолдың бірі де осы Желтоқсан.

Желтоқсан – тәуелсіздікке бастар жол

Бізге тәуелсіздік туын, қазақтың көк байрағын биік көтеріп, ел екенімізді дәлелдеп, дүние жүзіне танылуымызға себеп болған Желтоқсан оқиғасының тарихтағы орны айрықша. Бұл күн – халықтың намысын оятқан, елдік мұратты биікке көтерген кезең.

Тарих сабақтастығы: Алаш мұраты

«Мен – қазақ, қазақпын деп мақтанамын, ұранға Алаш деген атты аламын», – деп азаттықты аңсаған, сол жолда аянбай қызмет еткен Алаш арыстары қуғын-сүргінге ұшырап, сталиндік қызыл террордың құрбаны болды. Алайда олардың еркіндік идеясы өшкен жоқ: кейінгі буын сол аманатты арқалап, тәуелсіздік үшін күресе білді.

Қасірет пен қайсарлықтың ізі

Тәуелсіздіктің түп тамыры Желтоқсан оқиғасымен тікелей байланысты екеніне ешкім дау айта алмас. «Түбін білмеген – тексіз» деген сөз де осындайда айтылса керек: азаттықтың өзегі бабалардың ар-намысынан бастау алады.

Бейбіт шеруге шыққан жастардың бір бөлігі сол күндері қанды қырғында қаза тапты, аман қалғандары бүгін өздері аңсаған тәуелсіздіктің қызығын көріп отыр. Уақыт бәрін емдейді деп жұбансақ та, қыршын кеткен бауырлар еске түскенде, жан жарасы қайта ашылып, қайғының салмағы терең сезіледі.

Желтоқсан – азалы күн, мәңгілік жады