Әйелді құшағына алған сәтте

Дейвид Тумаринсонның поэтикалық прозасынан әсерленген ой-толғау

Ер адам әйелді құшағына алған сәт — көзге көрінбейтін, бірақ айқын сезілетін құбылыс. Кейде ол білдірмей келіп, үнсіз ғана құшақтайды. Екі қолымен шеңбер құрады да, сол шеңбердің дәл ортасында сіз тұрасыз.

Ол жасаған шеңберді өз әлеміндей қабылдайды. Ал сіз — сол әлемнің ішінде тұрған ең қымбат мән секілдісіз. Ол үнсіз құшақтайды, сіз де үнсіз қаласыз. Сол үнсіз құшақтың ішінен ерекше жылылық өтеді: еш сөзсіз-ақ жанды тыныштандыратын, жүректі орнына түсіретін жылылық.

Тірі шеңбердің ортасында кім тұр?

Әйел ер азаматының құшағында тұрған кезде өзіне қанат біткендей сезінуі мүмкін. Ол құшақ — бөлек бір ғалам. Сол бір тірі шеңбердің ортасында тұрған адам кім? Ол нені сезіп тұр? Дәл сол сәтте ол кім?

Әйел ме, әлде қыз ба?
Ана ма, әлде бала ма?

Тыныштық әйелдің иығына жабылған жеңіл орамалдай: айтылып үлгермеген ішкі сырды жасырып тұрғандай болады. Бірақ, мүмкін, ол сәтте жасыратын сыр да қалмайды.

Кейде бәрі соншалық қарапайым: ол жай ғана құшақтайды. Суық әлемнің ызғарынан қорғау үшін жылы құшағына орайды. Оның құшағы — ыстық әрі тыныш. Әйелдің тілегі мен үміті де көбіне осы: қауіпсіздік, жылу, үнсіз түсіністік.

Кішкентай әрекет — үлкен мағына

Әйеліңізді жиі құшағыңызға алып тұрыңыз. Жан-дүниені тебірентер ерекше сезімге бөлеп, сүйіңіз. Бұл өте қажет. Әрі дәл қазір — сізге де қажет.

Дайындаған: Жадыра