Екі данышпанБаяғыда екі данышпан адамдардың қалай өмір сүріп жатқанын білмек болып әлемді аралап жолға шығыпты

Екі данышпанның сапары

Баяғыда екі данышпан адамдардың қалай өмір сүріп жатқанын білмек болып, әлемді аралауға жолға шығады. Жол жүріп, олар шағын бір қалаға келеді.

Күннің аптап ыстығында олар терлеп-тепшіп, ауыр тас тасып жүрген бір топ адамды көреді. Қолдары ойылып кеткен, жүздері шаршаңқы — бәрі де қажып тұр. Бұл көрініс екі данышпанды ойландырып, олардың не істеп жүргенін сұрауға итермелейді.

Бір жұмыс — үш жауап

Біріншісінен сұрады:

— Не істеп жатырсың?

— Тасты жоғары қарай тасып жатырмын, — деді ол.

Екіншісінен сұрады:

— Ал сен не істеп жатырсың?

— Бала-шағамның қамын жасап жүрмін, — деп жауап берді.

Үшіншісінен сұрады:

— Сен не істеп жатырсың?

— Мен мешіт тұрғызып жатырмын, — деді ол.

Қарапайым, бірақ терең шындық

Осылайша, екі данышпан қарапайым ғана шындыққа көз жеткізеді: үшеуінің атқарып жүргені — бір кәсіп. Бірақ әр адамның ішкі көзқарасы әртүрлі.

  • Біреу үшін бұл жұмыс — ауыр азап.

  • Екіншісі үшін — отбасы алдындағы жауапкершілік.

  • Үшіншісі үшін — мағынасы бар мақсат, жүрекке қуаныш сыйлайтын іс.

Бірдей еңбек әркімге әрқалай сезіледі: мән мен мақсат қосылған жерде ауырлық жеңілдеп, жұмыс рух береді.