Сұрапыл соғыстың алғы шебінде оның ыстық, суығын басынан кешірді
Кіріспе
Қазақ халқының іргелі қасиеттері мен ұлттық болмысы Бауыржан Момышұлының тұтас тұлғасынан айқын көрінеді. Ол әртүрлі салада еңбек етіп, елге қызмет етудің биік өлшемін көрсетті: медицина институтында оқыды, ұстаздық етті, экономист болды, милиция бөлімін басқарды, Қазақ ССР Соғыс комиссариатында қызмет атқарды, армия генералы дәрежесіне дейін көтерілді, әрі соғыс өнерінің теоретигі ретінде танылды.
Алғы шептегі тәжірибе
Сұрапыл соғыстың ең ауыр кезеңдерінде ол майданның алғы шебінде жүріп, жауынгерлермен бірге от пен судан өтті. Сол қайнаған ортада Отан қорғау деген қасиетті борышты орындаудың мәнін тек сөзбен емес, ісімен дәлелдеп, ұлтжандылық пен ұлттық мақтаныштың шынайы мазмұнын көрсетті.
Стратегия мен тактика мектебі
Соғыс өнерінің майталман шебері деңгейіне көтерілген Бауыржан Момышұлы ұрыс жүргізудің стратегиясы мен тактикасына қатысты ой-тұжырымдарын жүйелеп, теориялық негіз қалыптастырды. Оның тәжірибесі мен қағидалары жауынгерлік тәртіп, жауапкершілік және шешім қабылдау мәдениетімен ұштасып жатты.
Соғыстан кейінгі рухани қызмет
Соғыстан кейін бейбіт өмірде ол жазушылыққа ден қойып, кейінгі ұрпақты туған жерге, туған елге шынайы берілгендік рухында тәрбиелеуге бағытталған құнды шығармалар тудырды. Осы арқылы ол майдандағы ерлік пен бейбіт күндегі азаматтық ұстанымды бір арнаға тоғыстырды.
Ел жадындағы тұтас бейне
Бауыржан Момышұлы халық санасында жинақы да тұтас тұлға ретінде орнықты: соғыста да, бейбіт өмірде де адалдықты, әділдікті, туралық пен шыншылдықты ту етіп көтерді. Ол қулық пен сұмдыққа, екіжүзділік пен жағымпаздыққа, жалқаулық пен қорқақтыққа, атаққұмарлық пен дүниеқоңыздыққа жан-тәнімен қарсы тұрды.
Өйткені адам бойындағы жат әдет пен арам пиғыл әуелі жеке мінезге сіңіп, кейін әділет пен адалдыққа қарсы ашық әрекетке ұласуы мүмкін. Мұндай теріс құбылыстарға батыл қарсы шығу — ер мінездің, қайсар болмыстың айғағы.
Ұлттық құндылықты терең тану
Ол қазақ бауырларынан жырақ өңірлерде көп қызмет етіп, өзге ұлт өкілдерімен етене араласты. Сол тәжірибе арқылы түрлі халықтардың ерекшеліктерін танып-біле отырып, қазақ халқының ұлылығына, дархандығына, тәкаппарлығымен қатар мейірімділігіне көз жеткізді.
Өзін ұдайы өзгелермен салыстырып, екшеп, таразылағандықтан, күнделікті өмірде көпшілік мән бере бермейтін ұлттық құндылықтардың қадір-қасиетін ішкі дүниесімен терең сезінді.