Ертегідей болған әйбат Әліппе қош бол

Құрметті ата-аналар, ұстаздар, оқушылар! Бүгін сіздер ана тілінің ғажайып әрі шынайы әлеміне бала жүрегін жетелейтін, оқуға-білімге құштарлықты оятатын қасиетті кітап — Әліппемен қоштасу ертеңгілігіне жиналып отырсыздар.

Осыдан небәрі төрт ай бұрын ғана мектеп табалдырығын жаңа аттаған, кіп-кішкентай жүректері лүпілдеп тұрған бүлдіршіндер алғаш оқулығын құшақтай келіп, Әліппенің әр бетін қызыға парақтаған еді. Ал бүгінде олар ойы толысып, оқулықтағы 42 әріпті жатқа біліп, кез келген әңгіме мен ертегіні өз бетімен оқи алатын деңгейге жетті.

Ендеше, қимай-қимай қоштасқалы тұрған балғындардың осы күнге дейінгі қадамдарын ертегі-жыр ғып өріп, назарларыңызға ұсынайық.

«Тыңда, халқым, ертегі — ертегі сыр шертеді…» Бүгінгі заманда, жер шары деген ғаламда балаларға білім беретін Мектеп патшалығы өмір сүріпті. Ол патшалықты №9 орта мектеп деп атаған екен.

Патшалықты білімді басшы басқарыпты, ал оқу ісін үйлестіретін уәзірлер мен тәрбиеге жауапты ақылман жандар да болыпты. Сарайда өз ісінің шебері, білім беру ісінде үздік ұстаздар қызмет етіпті.

Сол патшалықтағы №1 сарайға кіре алмай именіп тұрған балаларды оқу ісі меңгерушісі Адилова Мейрамгүл Қалыбайқызы деген ұстазға табыстапты. 1 қыркүйектен бастап ол ұстаз 18 баланы бауырына басып, алаңсыз білім алсын деп қамқорлығына алыпты.

Күндердің күнінде сол балалар білім жолына есік ашқан Әліппені тәмамдап, енді Ана тілі оқулығына қол созыпты. Сөйтіп, сүйікті Әліппесіне алғыс айту үшін ұстаздары мен ата-аналарын мерекелік кешке шақырыпты.

Әліппені шақырған сәтте ортаға Мыстан кемпір шығып: «Мен Әліппені тығып қойдым. Егер өнерлеріңді көрсетсеңдер — босатамын», — дейді. Балалар тайсалмай, тақпақтарын оқып, білімін көрсетеді.

Мыстан кемпір балалардың өнеріне риза болып, Әліппені босатады. «Енді білімдеріңді Әліппенің өзіне көрсетіңдер», — дейді.

Әліппе ортаға шығып, балалар мен ата-аналарға сәлем беріп, өзінің міндетін еске салады: сауат аштыру, әріп үйрету, оқуға баулу. «Бүгін маған білімдеріңді көрсетіңдер», — дейді.

Одан әрі оқушылар әріптің, дыбыстың қасиетін, кітаптың қадірін жырлап, өлеңдерін оқиды. Кештің әсері бір-ақ ойға әкеледі: Әліппе — білімге бастар алтын көпір.

Кішкентай сиқыршы жұмбақ жасырып, әр дұрыс жауаптан бір әріп шығатынын айтады. Балалар мұқият тыңдап, шешуін табады. Нәтижесінде бір мағыналы, бір киелі сөз құралады:

Үш оқушы Әліппеге қарап тұрып, кітаптың адам өміріндегі орнын — құмарлықты арттыратын, дүниенің есігін ашатын қымбат серік екенін тебірене жеткізеді.

Әліппе балаларға алғысын айтып, қоштасар сәттің жақындағанын сездіреді. «Енді сендермен достасуға Ана тілі асығып келеді», — дейді. Балалар Ана тілімен сәлемдесіп, көп оқуға уәде береді: «Оқимыз, оқимыз!»

Ана тілі балалардан: «Осы Әліппеден сауаттарыңды ашқан кім?» — деп сұрайды. Жауап біреу-ақ: Ұстаз.

Бұл кеште ата-аналар да балалардың қуанышына ортақтасады. Жүргізуші ортаға 5 ата-ананы шақырып, шағын ойын ұсынады: ата-аналарға Ж, Қ, А, О, Т әріптері беріледі. Қойылған сұрақтарға тек сол әріптерден басталатын сөздермен жауап беру керек.

Ойын соңында жүргізуші қатысушыларға алғыс айтып, кештің ең әсерлі тұсына — қоштасу сөзіне жол береді.

Балалар өз өнерін ән мен бимен жалғайды: «Қаражорға», «Атамекен», «Айгөлек». Кештің соңында жүргізуші: «Қош болып тұр, Әліппе, анамдайсың…» — деп жүрекжарды қоштасу сөзін айтады.

Мұғалім қорытынды жасап, ертегінің аяқталғанын айтады: «Ертегідей болған әйбат Әліппе — қош бол! Армысың, аяулы Ана тілі!» Соңында ата-аналардың тілегі тыңдалады — жүректен шыққан жақсы сөз жүректерден орын алсын.