Күз мейрамы
Алтын күз келді, бақшама!
Музыка әуенімен балалар залға кіреді. Ән ырғағымен жүріп, шеңбер бойына тұрады. Зал түрлі-түсті жапырақтарға толып, күзгі мерекенің көңіл-күйін бірден сездіреді.
Жүргізушінің сөзі
Береке-бақ дарыған, жомарт көңіл, жарқын жүз, сары алтынға малынған — жетті міне, алтын күз!
Жүргізуші балалармен амандасып, залдың әсемдігін атап өтеді де, бүгінгі мерекенің атауын сұрайды. Балалардың жауабы анық: «Күз мерекесі!»
Күз туралы тақпақтар
Күздің бояуы, егіннің берекесі мен табиғаттың тынысы балалардың тақпақтарынан айқын көрінеді. Ортаға Әлішер, Ақсындар және Ақмарал шығады.
Әлішер
Сарғайды тоғай,
Сап-сары маңай.
Соңғы әнін айтып,
Құс кетті қайтып.
Ақсындар
Күздің қазан айында,
Алма, алмұрт піседі.
Жапырақтар сарғайып,
Сыбдыр-сыбдыр түседі.
Ақмарал
Келеді көшіп комбайн,
Алтын дария егінді.
Жинап маржан бидайын,
Күзіміз неткен көңілді.
Ән
«Күз келгенде» — хор орындауында.
Әннен кейін балалар орындарына отырады. Сол сәтте жаңбырдың тарсылдаған дауысы естіледі.
Бұлттың келуі
Жүргізуші балалардан жаңбырдың дыбысын естіп тұрған-тұрмағанын сұрайды. Дәл осы кезде залға бұлт бейнесіндегі кейіпкер кіреді.
Бұлт
Сәлеметсіңдер ме, балалар!
Күзгі көк бұлт мен болам,
Көтеріліп теңізден.
Аспанға биік барамын,
Қаласам қазір сендерге,
Жаңбыр болып жауамын.
Бұлт балаларға «жаңбыр шашады», ойын атмосферасы қоюлана түседі.
Жүргізуші бұлтты тоқтатуға тырысады
Жаңбыр, жаумай тоқтай тұр,
Дабылыңды соқпай тұр.
Саяғыңды түгендеп,
Үйіріңді соқпай тұр!
Жүргізуші балалардың жаңбыр туралы ән білетінін айтып, бұлтқа арнайды.
Ән: «Жаңбыр».
Күз көрінісі: өлеңдер жалғасады
Ерасыл
Жетті желмен алтын күз,
Жеміс жинау — салтымыз.
Жиып-теріп болған соң,
Той жасайды халқымыз.
Айзада
Сап-сары ғып даланы,
Бояпты ғой күз деген.
Құстар қанат қағады,
Қоштасқандай бізбенен.
Елжас
Қарашы, күз келді, күз келді,
Сары алтын жауыпты іздерді.
Құс біткен керуен түзеді,
Көңілсіз неткен күз еді.
Ойын: «Тамшылар мен жапырақтар»
Диалог және тапсырма
Бұлт: Рахмет, балалар! Қандай әдемі ән! Сендер жаңбырдан қорықпайсыңдар ма?
Балалар: Жоқ.
Бұлт: Аяқтарыңды сулаймыз деп қорықпайсыңдар ма?
Балалар: Жоқ.
Бұлт: Қандай батылсыңдар! Ендеше «Тамшылар мен жапырақтар» ойынын ойнайық.
Ойын шарты
Кілем үстіне тамшылар мен жапырақтар шашылып жатады. Екі-төрт бала шығып, бірінші себетке тамшыларды, екінші себетке жапырақтарды жинайды.
Бұлт балалардың жылдамдығы мен шапшаңдығын мақтайды.
Күнді шақыру
Жүргізуші бұлтпен көңілді өткенін айтып, мерекеге бір нәрсе жетіспейтінін аңғартады: залда күн жоқ. Балалар күнді қонаққа шақыруға келіседі.
Күннің келуі
Балалар орындарына отырып, қол шапалақтап, аяқтарын тыпырлатып күнді шақырады. Күн кіреді.
Күн: Сәлеметсіңдер ме, балалар? Сендер мені шақырдыңдар ма, достарым?
Балалар: Иә.
Күн:
Мен жарқырап төбеде,
Нұрын төгіп тұрамын.
Шуақ шашып бәріне,
Бала жанын ұғамын.
Күн мен бұлттың айтысы
Бұлт: Күн, күн, тоқтай тұр! Сөзіме құлақ түр. Ішім толы суға — сусыз өмір бола ма? Ендеше, мен бәріне керекпін. Мен мықтымын!
Күн: Жоқ, мен мықтымын!
Бұлт пен Күн дауласып, аяқтарын топылдатады.
Жүргізуші: Тынышталыңдар, дауласпаңдар! Балалар, Күн мен Бұлтты татуластыру үшін күзді қонаққа шақырайық.
Автор туралы
Маңғыстау облысы, Түпқараған ауданындағы «Айгөлек» балабақшасының тәрбиешісі — Алипкалиева Тәжигүл Ибраевна.