Бір жамандықтың артында бір жақсылық барБаяғыда Африкалық патшаның бірге өскен досы болыпты

Баяғыда Африкада бір патша болыпты. Оның бала кезден бірге өскен досы бар екен. Бұл досы өмірде қандай жағдай болса да — қуанышты оқиға ма, әлде келеңсіз жағдай ма — бәріне бір ғана сөзбен жауап береді екен: «Бұл дұрыс».

Бір күні патша саятшылыққа шығады. Досы жанында жүріп патшаның мылтығын оқтап береді. Алайда мылтықты дайындау кезінде бір жерін дұрыс істемей қалған болуы керек: патша мылтықты қолына алып, атып жіберген сәтте, оқ оның бір саусағын жұлып кетеді.

Мұны естіген патша ашуланып: «Жоқ, бұл дұрыс емес!» — дейді де, досын түрмеге жабуға бұйрық береді.

Күтпеген бұрылыс

Арада бір жылға жуық уақыт өтеді. Патша тағы да аңға шығады. Бұл жолы ол өте қорқынышты саналатын мекенге келеді. Ол жерде адам жегіштер тайпасы өмір сүретінін біле тұра, патша сонда аң аулауды жөн көріпті.

Көп ұзамай патша солардың қолына тұтқынға түседі. Олар оның қол-аяғын байлап, өз ауылдарына алып барады. Патшаны бағанаға байлап, от жағуға жақындай бергенде, оның қолында бір саусақ жоқ екенін байқайды.

Наным-сенімдері бойынша, адам денесінің бір бөлігі кем болса, ондай адамды жеуге жарамайды деп есептейді екен. Сол себепті олар патшаның қолын шешіп, босатып жібереді.

Шындықтың ашылуы

Патша үйіне аман-есен оралған соң, саусағынан айырылған күні досын түрмеге жапқанын есіне алады. Ол істегеніне өкініп, дереу түрмеге барып досымен сөйлеседі.

Сонда досы баяғы әдетімен: «Жоқ, бұл да дұрыс!» — дейді.

Патша таңырқап: «Қалайша? Сені бір жыл түрмеге қамағаным қалай дұрыс болады?» — деп сұрайды.

Түйін

Бұл әңгіме бір ғана ойды анық көрсетеді: біз кейде ауыр қабылдайтын жағдайдың өзі ертеңгі күні бізді немесе жақындарымызды үлкен қауіптен сақтап қалуы мүмкін. Сондықтан әр оқиғаға асығыс баға бермей, сабыр сақтап, кеңірек көзқараспен қарауға тырысқан жөн.