Кенже қыз
Астарлы әзіл әңгіме
Күйеуге шыққысы келетін ақылды аруларға арналған ғибрат
Апалы-сіңлілі үш қыз өмір сүріпті: үлкені — өте жалқау, ортаншысы — зұлым, ал кенжесі — әдемі, ақылды, пысық әрі мейірімді екен.
Тағдырдың келуі
Бір күні қақпаның алдына арба келіп тоқтайды. Қыздар кім келгенін көру үшін үйден жүгіріп шығады. Арбаның үстінде бейтаныс бір апатай отыр екен.
Қыздар: — Сіз кімсіз? — деп сұрайды.
Апатай: — Мен сендердің Тағдырларыңмын, қыздарым. Сендерге тұрмыс құратын уақыт жетті, — дейді де, үшеуін арбаға отырғызып, күйеуге ұзатуға алып кетеді.
Бірінші ауыл: еңбекқор жігіт
Олар бірінші ауылға жетеді. Ауыл шетінде жер жыртып жүрген бір жігіт көзге түседі — істің көзін табатын, қолынан бәрі келетін пысық екені бірден байқалады. Бірдеңе бұзылып, жөндеу керек болса, бүкіл ауыл осы жігітке жүгінеді екен.
Тағдыр үлкен қызға қарап: — Міне, бұл жігіт сенің күйеуің, — дейді де, оны сол ауылда қалдырып кетеді.
Екінші ауыл: жомарт, ақкөңіл азамат
Арба ары қарай жүріп, екінші ауылға тоқтайды. Бұл ауылда жүрегі кең, тамаша бір жігіт тұрады екен. Ешкімнен көмегін аямайтын жомарттығы үшін ауыл адамдары оны ерекше сыйлайды.
Тағдыр ортаншы қызға: — Міне, бұл сенің теңің, — дейді де, оны да түсіріп, кенже қызбен ғана жолын жалғастырады.
Үшінші ауыл: кенженің сыны
Үшінші ауылға келгенде, ауылдың шет жағында бір үйдің алдында араққа тойып алған мас жігіт топырақта аунап жатады. Тағдыр арбаны тоқтатып: — Міне, қалқам, мынау — сенікі, — дейді.
Кенже қыз шошып: — Қойыңыз! Бұл менің теңім емес, — дейді.
— Мен ақылды, әдемі, жақсы қыз емеспін бе? — деп налыған ол, — Әпкелерімді тамаша жігіттерге жолықтырдыңыз, ал маған неге мұндайы бұйырды? Маған да сондай бір азамат жоқ па? — деп сұрайды.
Тағдыр терең күрсініп: — Басқасы бар еді… — дейді. — Бірақ сенсіз мына сорлы құрып кетеді. Сен оны адам қылып, аяққа тұрғызасың.