ӨМІРІҢЕ КӨҢІЛІҢ ТОЛА МА
Өміріңе көңілің тола ма?
Өмір жан төзгісіз болмас үшін адам екі нәрсеге бой үйретуі керек: уақыттың жанға салар жарасына және адамдар жасайтын әділетсіздікке. — Шамфор, француз жазушысы
Ең үлкен кітап — өмір
Ең үлкен кітап — өмір кітабы емес пе? Әрбір күн — беттерінде түрлі ой, түрлі оқиға қатталған жаңа парақ. Ең қызығы — соның бәрі өз басыңнан өтеді. Ең қиыны — оның қалай өрбитінін, қайда апаратынын, қалай аяқталатынын білмейсің.
Әлсіз жан
«Өмірде жолым болмады» деп, сыртқы жағдайға қарап отырады. Күтпеген соққыға тап болса, өмірге өкпелейді.
Күшті адам
Атқарған ісінің нәтижесіне сенеді. Өмірдің бірқалыпты еместігін түсінеді де, сәтсіздікке тап болса, жауапкершілікті өзінен іздейді.
Қиындықтың ішіндегі жалғыздық
Жанға түскен жара мен азаптан шығу, әрине, оңай емес. Бірақ «қиын» дегенде, жақсысын кім жасап береді? Қол қусырып қарап отыру мәселе шешпейді. Айналаңда достарың аз емес сияқты көрінгенімен, басыңа іс түскенде, қиындық бұлты торлағанда, адам көбіне жалғыз қалады. Сол сәтте ол өз қайғысымен бетпе-бет келіп, көңілі мазасызданып, жаны шырылдап, ауыр кезеңді бастан өткереді.
Сол сәттің сабағы
- Адам көп жайтты қайта түсінеді, бұрын байқамаған әлсіз тұстарына тереңірек үңіледі.
- Әрбір жан мән берген сайын өмір тағылымын көбірек ұғынады.
- Күйіп-пісіп, уайымға беріліп, сабырсыздық танытатындар да кездеседі — бірақ бұл тығырықтан шығар жол емес.
Үміт — ішкі жылу
Кейде барға мәзір болып, жоққа қанағат еткен жөн. Кейде келесі белесті күту керек. Ең суық нәрсе — үмітсіздік: ол жаныңды тоңдырып, азапқа салуы мүмкін.
Өзіңе қысқа еске салу
Қандай жағдай кездессе де, бұл — сенің өмірің. Әр күніңді ризашылықпен қабыл ал: көтерер жүгіңнен қашпа, қиындығын қасқайып қарсы ал. Қуанышына шомыл, шаттығына кенел. Қай кезеңнен өтіп жатсаң да, өмірді сүймей болмайды.
Өйткені өмір — мына жарық дүниеге, адамдар әлеміне өзің ғана жасайтын сапар. Қандай кейіпте жолықса да, өмір бәрібір саған қымбат: тәттісің, сұлусың — әрі өз жолыңның иесісің.
Әкім Ысқақ, «Жүректегі жазулар» күнделік-эссесінен.