Бүгін сабаққа екі қызыл әдемі алма алып келдім
Сабаққа әкелген екі алма
Бүгін сабаққа екі қызыл, әдемі алма алып келдім. Балалар оны көрмеді, бірақ мен алманың біреуін білдіртпей бірнеше рет еденге ұрып алдым. Сырттай қарағанда екеуі де бірдей еді.
Көрінбейтін «ақау»
Сосын қолыма еденге құлаған алманы алып, оның қандай сұрықсыз екенін айта бастадым: «Қисық, түсі де жаман» дедім.
Ең қызығы — көзге елеусіз нәрсе кейін сөз арқылы «айқын» болып кеткендей әсер қалдырды.
Балалардың реакциясы
Кейін балалардан маған қосылуды сұрадым. Олар мені есінен адасты деп ойлап қалған шығар — білем. Дегенмен бәрінен де сол алманы мазақтап, бірдеңе деп келемеждеулерін өтіндім.
Айтылған сөздер
- «Сасық алма» деп те кетті.
- «Сені кім жейді дейсің?» дегені тағы бар.
- Тағы талай келемеж сөздер айтылды.
Іштегі сезім
Бір сәтте өзімнің де оған жаным ашып кетті.
Әдетте бір нәрсені сөзбен «түгелдеп» тастау оңай. Бірақ сол сөздердің салмағын сезінгенде ғана оның әсері байқалады.