Бәйтерек Ертеде бір ауылда үлкен бір қария өмір сүріпті
Бәйтерек
Ерте заманда бір ауылда жасы үлкен қария өмір сүріпті. Бір күні ол жолға шығады. Күн аптап ыстық болып, ұзақ жүрістен әбден шаршайды. Сол кезде алыстан жалғыз өсіп тұрған теректі көреді. «Осы терекке жетсем, көлеңкесіне отырып тынығып алар едім», — деп, жүре-жүре ағашқа жетеді. Көлеңкесіне отырып дем алады.
Теректің тілегі
Бір мезетте терек тіл қатып: «Сен кімсің?» — деп сұрайды. Қария: «Мен жолға шыққан қариямын. Аздап тынығып алып, әрі қарай жүрмекпін» — деп жауап береді.
Сонда терек: «Тамырым шөлдеп, бұтақтарым сынғалы тұр. Жолыңда су болса, қайтарда құйып кетерсің» — дейді. Қария келісіп, сапарын жалғастырады.
Бұлтқа айтылған өтініш
Жолда келе жатқанда аспанды қара бұлт торлап, жауынның жақындағаны білінеді. Қария теректің өтінішін ұмытпай: «Бұлт, бұлт, жолыңдағы терекке нөсеріңді жаудыра кет!» — деп дауыстайды.
Бәйтерекке айналған терек
Біраз уақыт өткен соң, қария сапарын аяқтап ауылына қайтады. Әлгі бұрынғы терек енді алып бәйтерекке айналыпты. Қария таңырқап қана қоймай, шын қуанады.
Бәйтеректің саясында аңдар көлеңкелеп, ал биігінде құстар ұя салып, сайрап жүреді. Мұны көрген қария ағашқа жақындап: «Енді сен үлкен бәйтерек болдың. Жапырағың жайқалып, тамырың тереңдеп, көлеңкең кеңейе берсін» — деп ақ тілек айтады.
Бұл әңгіме мейірім мен жанашырлықтың қадірін еске салады: бір ауыз тілек пен кішкентай қамқорлық үлкен өмірге нәр беріп, кең саялы бәйтерекке айналдыра алады.