Ендігәрі бірліктен айрылмасқа, Тышқандар ант етіпті бір кең сайда
Майға таласқан екі тышқан
Даладан екі тышқан май тауып, шығынсыз екеуі де олжаға кенеледі. Бірақ қуаныш ұзаққа бармайды: майды қалай бөлісерін білмей, өзара жанжалдасып қалады. Ақыры, «әділ өлшеп берер» деп, маймылға жүгінеді.
Оқиға желісі
Тышқандар маймылға келіп, даудың мәнін айтады. Маймыл болса, «Қош келдіңдер, таразым бар, өлшейін», — деп, өзіне сенім ұялатады. Алайда оның ойы — майдан «жоғалтпай» қалу емес, керісінше, майдың көзін құрту.
Ол майды таразының бір басына салады. Екінші басы бос қалғандықтан, таразы тең түспейді. Сонда маймыл «теңгеру үшін» майдан бір үзім алып аузына тығады. Жеп болған соң тағы қарайды — бәрібір тең емес. Осылайша «теңдік іздеген сайын» майдан алып жей береді.
Ақырында таразының екі басын «тегістеп», әділдік орнағандай кейіп танытады. Бірақ сол сәтте тышқандардың көз жасы тыйылмайды: жанжалмен басталған майдан түк қалмайды.
Түйін
Жанжал ешқашан пайда әкелмейді. Ынтымақ жоғалса, өзгенің жемі болу оңай: бірлік кетсе, береке де қашады. Тышқандар осыны кеш түсініп, ендігәрі бірліктен айрылмауға кең сайда ант етеді.