Пәнаралық экологиялық білім мен тәрбие берудің теориялық негіздері
І. Пәнаралық экологиялық білім мен тәрбие берудің теориялық негіздері
1.1 Оқушыларға экологиялық білім берудің мәні
Елбасының Қазақстан халқына 2005 жылғы Жолдауында Қазақстанның бүгін Еуропа мен Азия арасындағы коммуникациялар легі түйісетін жерде тұрғаны атап өтіліп, біздің міндетіміз — осы бірегей жағдайды өз еліміз бен халықаралық қоғамдастықтың мүддесі үшін пайдалана отырып, табиғатты ұтымды қолдану екені айтылды. Президент қойған бұл міндет Қазақстандағы экологиялық ахуалға тікелей қатысты.
Тарихи алғышарт
ХХ ғасырдың екінші жартысында қоғам мен табиғаттың өзара байланысы күрделеніп, елімізде табиғи ортаға түсетін салмақ айтарлықтай артты.
Материалдық өндіріс көлемі ұлғайды. Шикізатқа сұраныстың тұрақты өсуі жер үсті және жер асты қазба байлықтарын жедел игеруге алып келді. Ғылыми-техникалық прогресс нәтижесінде адамның табиғатқа ықпалы күшейіп, экожүйелердің өзгеруі кей жағдайда дауыл, су тасқыны, жер сілкінісі сияқты табиғи құбылыстардың әсерімен теңесіп, тіпті одан да асып түсті деуге болады.
Салдары
- Табиғатқа келетін кері әсердің шұғыл күшеюі
- Биосферадағы энергия мен зат алмасудың бұзылуы
- Экожүйелердің орнықтылығының төмендеуі
Қауіп
Адамның табиғатты өзгертуі қауіпті деңгейге жетіп, мәселе жаһандық экологиялық сипат алды.
Осыған байланысты экологиялық білім мен тәрбие беру — оқушылардың табиғатты қорғау мәдениетін қалыптастырудың, ресурстарды ұқыпты пайдаланудың және жауапты азаматтық ұстанымды дамытудың маңызды бағыты. Қоғамда экология ғылымының мәні, мазмұны және салдары туралы түсінік әркелкі: көптеген ғалымдар оны ғылымның салыстырмалы түрде жаңа әрі қарқынды дамып келе жатқан саласы ретінде қарастырады.
Түйін
Экологиялық сауаттылықты пәнаралық негізде қалыптастыру табиғат пен қоғам арасындағы тепе-теңдікті сақтаудың басты шарттарының бірі.