Қазақ халқының тарихи хаты
Мазмұны
- Кіріспе 2
- Сталинград шайқасы және Қазақстан 4
- «Артқа шегінуге болмайды!» деген Сталиннің бұйрығы 6
- Еділ бойында қан төккен қазақтар 9
- Қазақ халқының тарихи хаты 14
- Қорытынды 19
- Қолданылған әдебиеттер тізімі 20
Кіріспе
Өлең
Шүйінші, халқым, шүйінші!
Шүйіншіге сүйінші!
Шаттан, ата-анамыз,
Шаттан, аға-бабамыз,
Кек қайтарып фашистен,
Соғыс бітті жеңіспен,
Жеңдік жауды күресте —
Жасалсын той-мереке.
Т. Жароков
Ұлы Отан соғысының жеңіспен аяқталғанына арада алпыс жыл өтті. 9 мамыр — сол кезеңдегі кеңес халқының ержүректілігі мен төзімін айғақтайтын, тарихта мәңгі қалатын күн.
Бұл мерекені соғыс майданында қайсарлықпен шайқасып, ерліктің сан үлгісін көрсеткен ардагерлер атап өтеді. Онымен бірге жеңісті тылдағы қажырлы еңбегімен жақындатқан жұмысшылар мен ауыл адамдары — станок басында, егін даласында, мал қасында күні-түні тынымсыз еңбек еткен жандар — осы күннің шынайы қаһармандары.
Ұлы Жеңіс күні әйелдер қауымының да тағдырымен астасады: әкелерін, жарларын, ұлдарын және сүйіктілерін көз жасын тыйып жүріп күткен; олардың орнын жоқтатпай, ауыртпалықты көтерген аналар, жұбайлар, қалыңдықтар мен қыздар да бұл мерекенің иелері.
Сондай-ақ, бұл күн — әкелері мен ағалары қанын төгіп, жанын қиып, кейінгі буынға бақытты өмір сыйлаған Жеңістің құрдастары үшін де қастерлі. Елі мен жері үшін жанын пида етіп, туған-туысына, ауылына оралмай қалған қаһарман ерлерді бүкіл халық болып еске алу — осы күннің ең терең мәні.
Тарихи ауқым
Бұл мейрамды бұрынғы Кеңес Одағы құрамындағы 15 одақтас республиканың халқымен бірге, кеңес әскері неміс басқыншыларынан азат еткен Еуропа қалаларының тұрғындары да атап өтеді: Варшава мен Прага, Будапешт пен Бухарест, София мен Белград, Париж бен Вена — және басқа да көптеген қалалар.
Ұлы Отан соғысы халқымызға төнген ең ауыр кезеңдердің бірі болды. Төрт жылға созылған 1418 күн мен түн ішінде өз жері мен Отаны, келешек ұрпақ үшін қан кешті ұрыс жүрді. Сол кездегі Кеңес Одағы халықтарымен бірге жауды талқандап, жеңіске жетуге қазақ халқы да лайықты үлес қосты.
Қазақстандық жауынгерлер Брест қамалынан бастап Берлинге дейін жетті. Олар Сталинград түбіндегі жертөлелерде, Днепр өткелінде, Мәскеу мен Ленинград үшін болған шайқастарда асқан батырлық көрсетті. Украина, Кавказ, Беларусь, Қырым, Прибалтика азат етіліп, Польша, Румыния, Венгрия, Чехословакия, Болгария және Германия жеріндегі майдан жолдарында жеңіс туы көтерілді.
Соғыс жылдарында қандастарымыз қатыспаған бірде-бір ірі шайқас болған жоқ. Ұлы Отан соғысының тарихын парақтаған жан жеңіс сағатын жақындатуға Қазақстанның қосқан үлесі орасан екенін айқын аңғарады.
Әскерге шақырылғандар
≈ 2 млн
Қазақстаннан түрлі ұлт өкілдері майданға аттанды.
Оралмаған қазақ боздақтары
394 мың
Майдан даласынан қайтпай қалғандар.
Соғыстың салдары
Әр отбасыға әсер етті
Қайғы-қасірет тимеген шаңырақ болмады.
Сталинград шайқасы және Қазақстан
1942 жылдың жазында Қазақстан Сталинград шайқасының ең жақын тылына айналды. Соғыс қимылдарына Батыс Қазақстандағы теміржол станциялары мен елді мекендер кеңінен тартылды.
Сталинград шайқасы (1942–1943) — Ұлы Отан соғысының шешуші кезеңдерінің бірі. 1942 жылғы 17 шілдеден 1943 жылғы 2 ақпанға дейін Кеңес әскері Сталинград қаласын (қазіргі Волгоград) қорғап, Дон мен Еділ аралығындағы неміс-фашист әскерлерінің ірі стратегиялық тобын талқандады. Шайқас қорғаныс және шабуыл кезеңдерінен тұрды.
Қорғаныс кезеңі
1942 жылдың маусымының соңында неміс-фашист әскерлері шабуылды күшейтті. Брянск, Оңтүстік-Батыс және Оңтүстік майдандардағы бөлімдер Донның арғы бетіне шегінуге мәжбүр болды. Жау Сталинградты басып алып, Еділге бекінуді көздеді.
Осыған байланысты 12 шілдеде Оңтүстік-Батыс майданы басқармасының негізінде Сталинград майданы құрылды. Қорғаныс шебі кеңейтіліп, Еділ мен Дон аралығында қорғаныс құрылыстары күшейтілді. Оған мыңдаған тұрғын қатысты.
Жау күшінің көлемі орасан еді: 22 шілдеге қарай Сталинград бағытында 18 дивизия, шамамен 250 мың жауынгер, 740-қа жуық танк, 1200 ұшақ, 7500 зеңбірек пен миномет шоғырланды.
13–15 қыркүйекте жау Еділ шебіне қайта ұмтылып, Мамай қорғаны мен вокзалға бағыт алды. Соған қарамастан қаланы қорғаушылар шабуылды тоқтатты. Шілде мен қараша аралығында жау жүздеген мың адамынан және көп техникасынан айырылып, бұл бағыттағы екпіні бәсеңдеді.
Қарсы шабуыл және қоршау
1942–1943 жылдардағы қарсы шабуыл кең көлемде дайындалды. Мемлекеттік Қорғаныс Комитеті 1942 жылғы 13 қарашада операция жоспарын бекітті. Мақсат — генерал-фельдмаршал Ф. Паулюс басқарған 6-армияны қоршауға алып, тізе бүктіру болды.
1943 жылғы 2 ақпанда Паулюс қалған әскерімен тұтқынға алынды. Осылайша Сталинград шайқасы аяқталды.
Есте қалатын дерек
Сталинград қаһарман-қала атанды. Ерлікті мәңгі есте қалдыру үшін 1963–1967 жылдары Мамай қорғанында мемориалдық кешен салынды.
Қазақстандықтардың үлесі
Сталинград үшін шайқас кезінде Батыс Қазақстан облысында соғыс жағдайы жарияланды. Даңқты 62-армия құрамында 3800-ден астам қазақ жауынгері болды. Қазақстанда жасақталған әскери құрамалар мен бөлімдердің шамамен үштен бірі осы шайқасқа қатысты.
Әйгілі 64-армия құрамында қазақстандық 29 және 38-атқыштар дивизиялары соғысты. Көрсеткен табандылығы үшін олар 72 және 73-гвардиялық атқыштар дивизиялары атанды, ал 73-дивизияға «Сталинградтық» құрметті атағы берілді.
Сталинград операциясына Қазақстаннан 5 атқыштар дивизиясы, 1 атты әскер дивизиясы, 1 танк атқыштар бригадасы және 1 миномет полкі қатысты. Н. Әбдіров, Қ. Спатаев және басқа да жауынгерлер батыр атағын алды.
«Артқа шегінуге болмайды!» деген Сталиннің бұйрығы
1942 жылғы 28 шілдеде КСРО Қорғаныс халық комиссарының №227 бұйрығы жарияланды. Елдің тағдыры қыл үстінде тұрған шақта шыққан бұл аса қатал құжат қоғамға да, майдандағы жауынгерлерге де ауыр әсер етті: біреулер үрейленді, біреулер қайсарлық танытып, ширыға түсті.
Сол кезеңде жау Ленинградты қоршауға алып, Мәскеуге таяп қалған еді. Дегенмен олар кеңес қарсыласуының тірегі қайда екенін түсінуге тырысты да, шешуші бағытты оңтүстік-батысқа — Солтүстік Кавказ бен Еділге қарай бұрды. Сталинград олардың көздеген нысанасына айналды.
Бұйрықтың саяси салмағы
Сол тұста Сталин бірнеше жоғары лауазымды қатар атқарды: партия басшысы, Мемлекеттік Қорғаныс Комитетінің төрағасы, Жоғары Бас қолбасшы, Министрлер кеңесінің төрағасы және қорғаныс саласына жетекшілік етуші. №227 бұйрығы қорғаныс ведомствосы атынан жарияланып, бүкіл елге қатысты мәселе ретінде қабылданды.
Қазақстан мүгедектер қоғамының төрағасы Сейдәлiм Тәнекеевтің пікірінше, мұндай батыл әрі қатал үндеу бұрын-соңды кең тараған құжаттар қатарында болмаған.
Майдандағы ең ауыр қыры
Бұйрықтың ең үрейлі тұсы — рұқсатсыз шегінгендерді атуға дейінгі жаза қарастырылғаны. Осы мақсатта «тосқауыл жасақтары» құрылды.
Сталинград түбіндегі шайқас тағдыршешті еді: алдыңда — жау, артыңда — шегінуге жол бермейтін тәртіп. Бұл жағдайда шешуші фактор тек техника мен қару емес, жауынгердің рухы мен қаһармандығы болды.
Куәгер сөзі
Сталинград шайқасына қатысқан Иван Афанасьевич Зябчуктың айтуынша, тосқауыл жасағына адамдар зорлықпен алынбаған: еріктілер қабылданған, бірақ бір шарт қойылған — коммунист немесе комсомол болуы.
№227 бұйрығын әркім әрқалай түсінді: біреулер оны қаталдықтың шегі десе, енді бірі соғыс шындығын ашық айтып, жауапкершілікті күшейткен батыл шешім деп санады. Қалай болғанда да, ол кезеңде ар-намыс пен намыс ұғымы ерекше қуат алып, жауынгерлердің рухын бекіте түсті.
Иван Зябчук өз естелігінде: олардың жасақтары бүкіл шайқас бойында өз әскеріне қарсы қару қолдануға мәжбүр болмағанын айтады. Себебі жауынгерлердің қайсарлығы сонша — көпшіліктің ойында шегіну деген ұғым болмаған. Дегенмен жекелеген қорқақтар кездесіп, олар жазаланып, көбіне жазалау бөлімдеріне жіберілгені де аталады.
Еділ бойында қан төккен қазақтар
1942 жылғы 19 қарашада кеңес әскерлерінің Сталинград түбіндегі қарсы шабуылы басталды. Алғашқы күндері румындардың 3 және 4 армиясы ойсырай жеңіліп, немістердің 6 далалық және 4 танк армияларын қоршау үдерісі күшейді. 23 қарашада Ставка қойған мақсат орындалып, қоршау сақинасы тұйықталды.
31 қаңтарда фельдмаршал Паулюс басқарған бірінші топ қаруын тастап, тұтқынға берілді; екінші топ 1 ақпанда қарсылығын тоқтатты. 3 ақпанда Еділ бойындағы шайқастың соңғы оғы атылды.
Алматыда құрылған дивизия және майдан жолы
1941 жылғы желтоқсан мен 1942 жылғы ақпанда Алматыда құрылған атқыштар дивизиясы негізінен Алматы мен Фрунзе қалаларындағы әскери училищелер түлектерінен жасақталды. Құрамы Қазақстандағы әскери міндеттілермен толықтырылып, жауынгерлердің шамамен 25 пайызы қазақтар болды.
1942 жылғы мамырда дивизия Оңтүстік-Батыс майданы құрамында Харьков түбіндегі ұрысқа кіріп, кейін Сталинград шайқасына басынан аяғына дейін қатысты. Қорғаныста жауды титықтатып, қоршау мен талқандауға үлес қосты.
Қиян-кескі ұрыстардағы ерлік
Оскол өзені бойында, Уразово маңында және Терновая станциясы төңірегінде кескілескен шайқастар өтті. Қазақстандық жауынгерлер 13 тәулік бойы қорғанысты ұстап тұрды. 214-артиллерия полкі жаудың елуге жуық танкін, көптеген техникасы мен адам күшін жойды.
Алғашқы ұрыстардың бірінде жаудың 22 танкісі, 30 автомашинасы және бір жаяу әскер полкі шығынға ұшырады.
Ерлік есімдері
- Мақаш Балмағамбетов — пулеметті өз қолына алып, өрттегіш оқпен жаудың 5 машинасын өрттеді; кейін Днепрден өту кезінде көрсеткен ерлігі үшін Кеңес Одағының Батыры атанды.
- Рамазан Бисенов — ерекше мергендікпен бір өзі тоғыз фашисті жойды.
- Нығмет Ахметов — жиырмадан астам жауын сұлатып салды.
- Қамеш Биғалиев — «Красный Октябрь» және Мамай қорғанының шығыс беткейінде бекініп, қайталанған шабуылдарға тойтарыс берді.
Қазақ қыздары мен медицина қызметкерлері
Еділ бойындағы ұрыс қызып жатқан шақта Орал облысының Жымпиты ауданынан 24 қазақ қызы өз еркімен майданға аттанды. Алдымен Мәскеу облысы Подольск қаласындағы мергендер мектебінде оқып, кейін Сталинград майданына жіберілді. Олардың мергендігі майданға кең тарады.
Малика Тоқтамысова бірнеше жауапты тапсырманы мінсіз орындап, қолбасшылықтың алғысына ие болды. 1944 жылғы 14 шілдеде ерлікпен қаза тапты.
Майдан медицинасы да жанкешті қызметімен ерекшеленді. Жауынгерлердің естеліктерінде Роза Момынова туралы: «Жау қай жақтан оқты үдетсе, Роза сонда» деп жазылған. Ол жүздеген адамды өлімнен арашалап, қайта қатарға қосты.
Әсия Бекетова бір ұрыста оқ астынан 27 жаралы жауынгерді алып шығып, соғыс жылдары жүзден астам солдат пен офицердің өмірін сақтап қалды.
29-дивизия және өңір жауынгерлері
1942 жылдың көктемінде Ақмоладан Сталинград майданына жөнелтілген 29-атқыштар дивизиясы Донның шығыс жағалауынан бастап, Сталинград көшелеріне дейінгі шайқастарға қатысты.
48-полктегі аға лейтенант Досан Әлімжанов батальоны түнгі тұтқиыл шабуылмен 250 фашисті тұтқынға алып, 270 машина, 6 зеңбірек және өзге де мүлікті қолға түсірді.
Осы батальондағы взвод командирі, Ақтөбе облысы Ойыл ауданынан шыққан Қасым Қадыралин аз ғана топпен Воропаново түбінде жаудың екі бірдей шабуылын тойтарды.
Сталинградты қорғауға Орал өңірінен қатысқан Саттархан Жұрмұмбетов, Әбжай Сәлиев, Шабхат Желдібаев, Керей Кәмалиев, Жақан Қошмағамбетов секілді жауынгерлер де асқан ерлік көрсетті.
Жалпы Сталинград майданына Қазақстанда жасақталған алты дивизиядан шамамен 50 мың солдат қатысты.
Қазақ халқының тарихи хаты
Сталинград түбіндегі ерліктерден хабардар болып отырған қазақстандықтар 1943 жылғы 6 ақпанда «Правда» газетінде майдандағы қазақ жауынгерлеріне арнап хат жариялады. Бұл хат Сталинград түбіндегі жеңіспен тұспа-тұс келді.
Хатта Сталинградқа дейінгі кезеңдегі Мәскеу түбіндегі және Ленинградтағы ерліктер де аталып, туған елдің майдандағы әр қадамды жіті бақылап отырғаны айтылды.
Сол күні «Правда» газетінде «Даңқты қазақ халқы — кеңестік Отан үшін күресте» атты бас мақала жарияланып, осы нөмірде қазақ халқының майдандағы қазақ жауынгерлеріне жазған хаты басылды. Хат орталық радиодан екі тілде оқылды: орысша мәтінді Юрий Левитан, қазақша нұсқасын «Социалистік Қазақстан» газетінің дикторы Балтабай Асанов жеткізді.
Осылайша, қазақ халқының майдандағы ұлдарына арналған үндеу бүкіл елге тарады.