Музыканың алғаш шығуы - ол интонация, дәлірек айтса - интонациялық әуенді есту қабілеті

Интонация және әуен: музыканы қабылдаудың бастауы

Музыканың алғаш пайда болуы интонациямен, дәлірек айтқанда, интонациялық әуенді есту қабілетімен байланысты. Әуен — құрастырылған дыбыстардың бірізділігі әрі музыкалық ойды бейнелейтін мәнерлі құрылым.

Сондықтан интонацияны-әуенді есту қабілеті — адамның музыканы қабылдау қабілетінің өзегі: интонация мен ішкі сезімнің логикалық түрде қауымдасуы, байланысуы және біртұтастыққа ұласқан көркем образдарды сезінуі.

Қалыптасуы мен дамуы

Интонацияны-әуенді есту қабілеті іс-әрекеттің бастапқы, кейде кездейсоқ сипаттағы түрлерінде қалыптасады — бәрі музыка тыңдаудан басталады. Бұл қабілет музыкалық құбылысты қабылдауды дамытады: мектеп жағдайында ол жүйеленіп, бағытталып жетіледі, ал жоғары оқу үдерісінде одан да жоғары деңгейдегі нәзіктік пен саққұлақтық талап етіледі.

Интонацияны-әуенді есту қабілеті орындаушылық әрекет барысында да қалыптасып, тұрақты түрде дамиды.

Орындаушылықтағы мәні

Негізгі мәнерлеушілік құралдардың бірі — интонация. Оны қалай сезінемін және қалай жеткіземін деген сұрақтардың жауабы музыкалық-орындаушылық мазмұнмен тікелей байланысты.

Орындаушылық әрекеттегі интонацияны-әуенді есту қабілеті интервалдарды алғыр қабылдауға тәуелді. Әуендегі интервал — музыкалық жүрістегі үдеріс, яғни дыбыстық «мықшыңдаудың» (кернеудің) дәрежесін айқындайтын қозғалыс.

Қорытынды

  • Интонацияны-әуенді есту қабілетінің кемелдігі мен жаңа сапалық деңгейі оқушының музыкалық-есту әрекетінің белсенділігіне байланысты.

  • Музыкалық кернеуді (мықшыңдауды) сезіну дәрежесі бұл қабілеттің тереңдігін айқындайды.

  • Әсерленушілік пен музыкамен тұрақты шұғылдану — интонациялық естудің дамуына ықпал ететін шешуші факторлар.