Дэрілік өсімдіктер

Адам баласы өсімдіктерді сонау көне дәуірден бастап бүгінге дейін өз қажетіне жаратып, пайдасына асырып келеді. Сондықтан халық өсімдіктерді «басқа пана, жанға сая» деп бағалаған.

Жаһандық үрдіс

ДДСҰ мәліметі бойынша алдағы 10 жыл ішінде халықты дәрімен қамтамасыз етуде өсімдіктерден алынған препараттардың үлесі 60%‑дан асуы мүмкін.

Қазақстан әлеуеті

Қазақстан аумағында 6000‑нан астам өсімдік түрі кездеседі. Олардың көпшілігінен дәрілік заттар өндіруге болады.

Қолданыстағы шектеу

Қазіргі уақытқа дейін дәрі өндіру үшін шикізат ретінде тек 130 түрі ғана пайдаланылады.

Дәрілік өсімдіктердің вегетативтік мүшелеріндегі анатомиялық-диагностикалық белгілерді анықтау фармакологияда шикізатты дұрыс іріктеу сапасын арттырады. Қазақстан флорасы пайдалы өсімдіктерге, соның ішінде ерекше маңызды саналатын дәрілік түрлерге өте бай. Олардың негізінде жасалған препараттардың тиімділігі тәжірибеде дәлелденген, соның нәтижесінде бүгінгі күні фитотерапия айтарлықтай дамып отыр.

Маңызды ескерту

Кейбір дәрілік өсімдіктер соңғы жылдары ысыраппен пайдаланудың салдарынан жойылу шегіне жетті немесе мүлде жоғалды. Сондықтан біз оларды тек қолдануды ғана емес, қорғауды да жүйелі түрде насихаттауымыз керек.

Дәрілік өсімдіктердің медицинадағы орны

Дәрілік өсімдіктер бүгінге дейін әртүрлі дәрілік препараттар алатын шикізаттың негізгі көздерінің бірі болып келеді. Қазіргі кезде өсімдіктерден шамамен 40%‑ға жуық дәрілік заттар мен препараттар алынады.

Кең қолданылатын бағыттар

  • Жүрек-қантамыр ауруларын емдеуде — 80%‑ға дейін.
  • Бауыр және асқазан-ішек ауруларында — шамамен 70%.

Зерттеу бағыты

Мамандар көптеген ауруларға, соның ішінде қатерлі ісікке қарсы препараттар алуда жаңа дәрілік өсімдік түрлерін зерттеп, перспективалы шикізат көздерін қарастыруда.

Дәрілік өсімдіктердің емдік қасиеті ерте кезден белгілі. Шығыс медицинасының ұлы ойшылы әрі дәрігері Ибн Сина (Авиценна) «Медициналық ғылымның каноны» еңбегінде: «Дәрігердің үш қаруы бар: сөз, өсімдік, пышақ» деп жазады.

Қазіргі кезде дәрілік өсімдіктерді көптеген ғалымдар зерттеп жатыр. Олардың құрамында алкалоидтар, гликозидтер, сапониндер, илік заттар, эфир майлары және басқа да биологиялық белсенді қосылыстар кездеседі. Белсенді заттардың бір бөлігі (мысалы, алкалоидтар мен гликозидтер) жоғары дозада улы болуы мүмкін, алайда өте аз мөлшерде (0,01 және одан да төмен) емдік әсер береді.

Академик Н.В. Павловтың жетекшілігімен Қазақстанда пайдалы өсімдіктер кеңінен зерттеліп, еңбектер жарық көрді. Онда өсімдіктердің қасиеттері жан-жақты сипатталған.

Емдік әсер неден қалыптасады?

Дәрілік өсімдіктердің емдік қасиеті олардың құрамындағы белсенді заттардың мөлшеріне, химиялық құрамына және адам ағзасына тигізетін физиологиялық әсеріне байланысты. Биологиялық белсенді заттар өсімдіктің барлық бөліктерінде немесе тек кейбір мүшелерінде ғана жиналуы мүмкін.

Жинау уақыты неге маңызды?

Белсенді заттардың саны мен сапасы өсімдіктің өсіп-өну кезеңіне қарай өзгеріп отырады. Сондықтан дәрілік шикізатты дайындауда қашан және қай даму кезеңінде жинау керектігін білу — сапаның негізгі кепілі.

Өсімдіктердегі белсенді заттар әртүрлі органикалық қосылыстар тобына жатады: алкалоидтар, гликозидтер, сапониндер, эфир және шайыр майлары, органикалық қышқылдар, витаминдер, фитонцидтер және т.б.

Негізгі биологиялық белсенді қосылыстар

Эфир майлары

Эфир майлары — өткір иісті, күрделі ұшпа қосылыстар. «Шыны майлардан» айырмашылығы: матада және қағазда майдың ізі қалмайды. Дүние жүзінде эфир майлы 2500‑ге жуық өсімдік бар.

Эфир майлары өсімдіктің әртүрлі мүшелерінде (гүлінде, жапырағында, жемісінде, кейде жерасты бөліктерінде) жиналады. Вегетация барысында майдың қасиеті мен иісі өзгеруі мүмкін: мысалы, кориандрдың піспеген жемісі жағымсыз иісті болса, піскеннен кейін иісі жағымды болып, тағам өнеркәсібінде кең қолданылады.

Мөлшері

0,001%‑тен 20%‑ке дейін өзгеруі мүмкін.

Алыну тәсілдері

Су буымен айдау немесе экстракция арқылы бөліп алады; спиртте және органикалық еріткіштерде ериді.

Химиялық құрамы әртүрлі болғандықтан, әсері де сан алуан: микробтарға және түйілуге қарсы әсер етуі мүмкін, жүрек жұмысын жақсартады, қызуды басады, ас қорыту жолдарында шырын бөлінуін күшейтеді.

Гликозидтер

Гликозидтер — өсімдік бөліктерінде болатын күрделі органикалық қосылыстар. Олардың қантты және қантсыз (агликон) бөліктері болады. Ферменттер, қышқылдар немесе қайнату әсерінен қанттарға (глюкоза, фруктоза және т.б.) және агликонға ыдырайды.

Таза күйінде — кристалл тәрізді ащы зат; суда жақсы ериді, бірақ спиртте нашар ериді; көпшілігі улы. Емдік ықпалы көбіне агликонның химиялық құрамына байланысты. Қазіргі уақытта жүрек гликозидтері жиі қолданылады, алайда олардың уыттылығы жоғары болғандықтан, емді тек дәрігер бақылауымен жүргізу қажет.

Гликозидтерге жататын маңызды топтар

Олардың ішінде кең тарағандары — флавоноидтар мен кумариндер.

Флавоноидтар

Флавоноидтар — өсімдік пигменттері класындағы кең таралған қосылыстар. Олар бос күйінде де, көбіне гликозид түрінде де кездеседі (катехиндерден басқа). Қант бөлігі ретінде моно-, ди- және трисахаридтер болуы мүмкін. Өсімдіктерде жиі кездесетін моносахаридтер: D‑глюкоза, D‑галактоза, L‑рамноза, L‑арабиноза.

Негізгі топтары (қысқаша)

  • Катехиндер
  • Лейкоантоцианидиндер
  • Антоцианидиндер
  • Флавоноидтар
  • Флавонолдар
  • Флавондар және флавонолдар
  • Халкондар және дигидрохалкондар
  • Аурондар
  • Изофлавондар

Флавоноидтарды зерттеу XIX ғасырдың басынан бастау алады, ал ерекше қызығушылық XX ғасырдың 40-жылдарынан күшейді. Дьерди 1936 жылы лимон қабығынан алынған флавоноидтар қоспасының Р‑витаминдік белсенділікке ұқсас әсері бар екенін дәлелдеді.

Қазіргі деректер бойынша флавоноидтардың фармакологиялық әсер ауқымы кең: оларды жүрек‑қантамыр ауруларында, спазмолитикалық, қабынуға қарсы және микробтарға қарсы дәрілік зат ретінде қолдану мүмкіндігі бар. Соңғы кезде флавоноидтарды ісікке қарсы қолдануға болатыны туралы мәліметтер де кездеседі. Дегенмен, флавоноидтарды дәрі-дәрмек ретінде ресми қолдану әлі де шектеулі; олар жиі Гален және жаңа Гален препараттарының құрамына енгізіледі.

Кумариндер

Кумариндер өсімдікте таза күйінде де, гликозид құрамындағы агликон түрінде де кездеседі. Олар жарыққа сезімтал, тез ыдырайды және суда нашар ериді. Көпшілігі тамыр кеңейткіш әрі ісікке қарсы әсерімен сипатталады.

Қазіргі уақытта 150‑ден аса кумарин түрі бөлініп алынған. Олар көбіне бұршақтұқымдастар мен шатыргүлділердің тамыры мен жемістерінде кездеседі.

Алкалоидтар

Алкалоидтар — күрделі азотты қосылыстар. Атауы арабтың al‑kali (сілті) және гректің eidos (ұқсас) сөздерінен шыққан. Алкалоидтардың мөлшері өсімдік түріне, өсу ортасына, биологиялық даму сатысына, өсіру және жинау әдістеріне қарай өзгеріп отырады.

Көпшілігі суда ерімейді, бірақ органикалық қышқылдармен байланысып суда еритін тұздар түзеді. Медицинада көбіне осы тұздардың судағы ерітінділері қолданылады. Дәмі ащы, жиі улы және күшті әсер ететін дәрілік заттарға жатады; фармакологиялық әсерлері өте көп.

Шайыр

Шайыр — күрделі химиялық қосылыс; жабысқақ, суда ерімейтін, иісі әртүрлі болады. Сұйық шайырды бальзам деп атайды. Шайыр өсімдікте шайыр жолдарында жиналып, сыртқы қабат жарақаттанғанда жараны жауып, кеуіп қалудан және микробтардың түсуінен қорғайды.

Шайыр қылқанжапырақтыларда, қайыңның бүрі мен жапырағында, алоэде кездеседі. Медицинада бактерияға қарсы құрал ретінде, сондай-ақ тұндырмасы ішкі мүшелерге қатысты кейбір жағдайларда қолданылады. Қарағай шайыры кең қолданылатын кейбір пластырь құрамына кіреді. Ежелгі Египетте ладан, мирра, канифоль сияқты шайырлар бальзамдау мақсатында пайдаланылған.

Шыны майлар және майға ұқсас заттар

Шыны майлар — глицериннің күрделі эфирлері мен жоғары май қышқылдарының қосылыстары. Құрамында қаныққан және қанықпаған қышқылдар болады. Қаныққан қышқылдарға пальмитин, стеарин, миристин және лаурин қышқылдары жатады.

Шыны майлар көбіне өсімдік тұқымында кездеседі; ал зәйтүн майы етті зәйтүн жемісінен өндіріледі. Суда ерімейді; спиртте салқын ортаға қарағанда ыстық ортада жақсырақ ериді. Медицинада өсімдік майлары (майлар, кремдер, сабындар) теріні жұмсарту үшін кең қолданылады.

Қанықпаған май қышқылдары холестеринмен байланысып, еритін қосылыстар түзіп, оның ағзадан шығарылуына көмектеседі. Сондықтан мұндай майлар эссенциалды деп қарастырылады (ағзада түзілмейді). Ең бағалы майларға жүгері, күнбағыс және зәйтүн майы жатады. Өсімдік майын көп тұтынатын елдерде атеросклероздың салыстырмалы түрде төмен болуы жиі аталады.

Майға ұқсас заттарға балауыз, стериндер, камфора жатады; олар да дәрі дайындауда қолданылады.

Илік заттар

Илік заттар көптеген өсімдіктерде кездеседі. Олар тұтқырлайтын (тырыстыратын) әсер беретін дәрілер құрамына кіреді, бактериялардың өсуін тежей алады және кейбір қабыну үдерістерінде пайдалы болуы мүмкін.

Зерттеулерде илік заттардың антигепатоуытты, антибактериялық, антимутагендік, саңырауқұлақтарға қарсы белсенділігі, сондай-ақ қанның қалпына келуіне және суық тию жағдайларына қатысты ықпалы туралы деректер келтіріледі. Соңғы жылдары жүргізілген зерттеулер олардың антиоксиданттық, антивирустық, фунгицидтік және өсуді реттеуші ықтимал әсерлерін де сипаттайды. Осыған байланысты ғалымдар илік заттарға бай шикізат көздерін іздестіруде.

Сапониндер

Сапониндер — шайқағанда сабын көбігіндей көбік түзетін гликозидтер (латынша sapo — «сабын»). Олар қант бөлігі мен агликонға ыдырайды; агликонды сапогенин деп атайды.

Сапогенин қақырық түсіруге, несеп айдауға, кейбір мүшелердің ісінуі мен ағзаның жалпы қызметін қолдауға бағытталған құралдарда қолданылуы мүмкін.

Витаминдер

Витаминдер (латынша vita — «өмір») — ағзаның қалыпты тіршілігі үшін қажет биологиялық белсенді органикалық заттар. Олар тағаммен бірге түседі, зат алмасуға қатысады, ағзаның төзімділігін қолдайды және ферменттер түзілуінде маңызды рөл атқарады.

Қазіргі уақытта шамамен 30‑дай витамин белгілі, олардың 20‑дай түрі адам ағзасына өсімдік тектес тағам арқылы түседі. Дәрілік өсімдіктер шикізаты — витамин алудың құнды көзі.

А дәрумені (майда еритін витаминдер құрамында)

Ол өсімдік майлары құрамында кездеседі. Жеткіліксіздігі көздің құрғауына (ксерофтальмия), терінің құрғап-бөртуіне, жаралардың іріңдеуге бейімділігіне, тәбеттің төмендеуіне және тез шаршағыштыққа әкелуі мүмкін. Бұл витамин осындай жағдайлардың алдын алуда маңызды.

Қорытынды ой

Дәрілік өсімдіктер — медицина мен фармакология үшін бағалы табиғи ресурс. Оларды тиімді пайдалану үшін ғылыми зерттеу, шикізатты дұрыс жинау мәдениеті және ең бастысы — табиғи қорды сақтау қатар жүруі тиіс.