Қазақстан халқы Ассамблеясының XV сессиясында Елбасы Н. Назарбаев Ұлт бірлігі Доктринасы төңірегіндегі мәселелерді мейлінше байыптап, оны жалпыхалықтық талқыға шығаруымыз шарт деген еді
Ұғымдарды дәл қолдану — қоғамдық пікірдің сапасы
Қазақстан халқы Ассамблеясының XV сессиясында Елбасы Н. Назарбаев Ұлт бірлігі доктринасы төңірегіндегі мәселелерді байыппен талдап, оны жалпыхалықтық талқыға салу қажет екенін атап өтті. Осыдан кейін халық, ұлт, этнос, қоғам, Отан, ұлтаралық қатынастар сияқты сөздер ресми ортада да, жалпы жұртшылық арасында да жиі қолданылатын болды.
Бұл ұғымдар сырттай ұқсас көрінгенімен, мағыналық қабаттары әртүрлі. Оларды қалай түсінетініміз қоғамдық ойдың бағытын ғана емес, ортақ тағдырымыздың да арнасын айқындай алады.
Латын тілінен енген «нация» сөзі көп жағдайда халық немесе этнос ұғымдарымен қабаттаса берілгенімен, бүгінгі қолданыста бұл сөз жаңа мазмұнға ие болып келеді. Өкінішке қарай, баспасөзде және күнделікті тілде бұл терминдердің орынсыз алмастырылып қолданылуы жиілеп барады. Мәселен, Президент ұсынған Доктрина кейбір жарияланымдарда әртүрлі тіркестермен, кейде мағыналық дәлдігі күмәнді аудармалар арқылы берілді.
«Ұлт» терминінің орнына халық, ел, қоғам, этнос сөздерін орынсыз қолдануға болмайды: әрқайсысының өз орны, өз салмағы және өз мазмұны бар. Сондықтан әлемдік тәжірибені және Қазақстандағы өзгерістерді ескере отырып, ұлт ұғымының тарихи түсіндірмесін де, бүгінгі мәнін де айқындау маңызды.
«Халық» сөзі нені білдіреді?
Ақпарат құралдарын парақтағанда, көбіне бірінші болып «халық» сөзі алға шығады. Бұл ұғымның мағынасы кең әрі көпқабатты. Кейде ол қоғамның төменгі топтарын білдіруі мүмкін: «халықтың» олигархтарға, ақсүйектерге немесе билік элитасына қарсы тұруы сияқты қолданыстар кездеседі.
Екінші бір мағынада «халық» белгілі бір гео-әлеуметтік организмге (ортақ аумақ, саяси-экономикалық жүйе) қатысты адамдар жиынтығын білдіреді. Бұрын «кеңес халқы» дейтінбіз, бүгінде «Қазақстан халқы», «Ресей халқы» деген тіркестер осылай қолданылады.
Бір сөз — әртүрлі деңгей
- Әлеуметтік деңгей: қоғамның белгілі бір тобы («төменгі тап», «қарапайым халық»).
- Мемлекеттік деңгей: бір елдің тұрғындары («Қазақстан халқы»).
- Этникалық деңгей: белгілі бір мәдени-тарихи қауым («қазақ халқы», «грузин халқы»).
Кеңес Одағы тарағаннан кейін бұрын біртұтас «кеңес халқы» деген ірі қауымнан қазақтар, армяндар, молдавандар және өзге де топтар жеке айқындалды. Сол себепті «қазақ халқы» дегендегі «халық» сөзі «кеңес халқы» дегендегі мағынадан басқа деңгейде қолданылып отыр.
Этнос: айырмашылық қайдан басталады?
Жекеленген халықтың өзіне тән ерекшеліктерін дәл білдіру үшін этнологияда «этнос» және «этностық қауымдастық» терминдері қолданылады.
Этносты біріктіретін негізгі белгілер
Тіл
Көп жағдайда қауым мүшелерін жақындастыратын күш. Бірақ тілдің ортақтығы әрдайым этностық сәйкестікті толық анықтай бермейді: бір тілде бірнеше қауым сөйлей алады.
Мәдениет пен мінез-құлық
Айырмашылық көбіне осы қабаттан көрінеді: тіл бір болғанымен, мәдени стереотиптер мен өмір салты әртүрлі болуы мүмкін.
Өзіндік сана-сезім
Қауымның өзін «біз» деп тануы — этностың ең маңызды компоненттерінің бірі.
Этноним (атау)
Қауымның өз-өзін атауы этностық тұтастықты бекітетін символдық тірек қызметін атқарады.
Этнос — әлеуметтік қауымдастық. Дегенмен кей еңбектерде оған биологиялық өлшем де телінеді: адамдар ата-анасынан мәдениет пен этникалық сананы ғана емес, белгілі бір дене ерекшеліктерін де мұрагерлікпен алады. Осыдан «шығу тегі ортақтық» идеясы туындайды: адам белгілі бір этносқа дүниеге келген сәттен бастап қатысты болады.
Этностың қалыптасу кезеңдерінде негізгі факторлар өзгеріп отырады: бір тұста шығу тегі мен аумақ бірлігі алға шықса, кейінірек тіл, мәдениет, дін, саяси құрылым, бір билік аясында болу сияқты факторлар күшейеді.
Этнос пен қоғам: ұқсас емес құрылымдар
Әдебиетте этнос пен қоғамды теңестіріп қарастыру кездеседі. Алайда олар өзара байланысты болғанымен, бір ұғым емес. Мысалы, немістер ұзақ уақыт бойы ГДР мен ФРГ сияқты әртүрлі әлеуметтік-экономикалық жүйелерде өмір сүрді. Бұл жағдай «неміс этносы» бар екенін жоққа шығармайды, бірақ «немістердің бір ғана қоғамдық құрылымы болды» деуге келмейді.
Демек, қоғам туралы тұтастай мемлекет аясында айтуға болады, ал этнос көбіне тілдік-мәдени және белгілі дәрежеде антропологиялық ерекшеліктер арқылы айқындалатын тұрғындар қауымын білдіреді.
Ұлт: саяси мақсат, ортақ Отан және тарихи организм
Кей зерттеушілер ұлт өмірінде геосаяси белгілердің алдыңғы орынға шығатынын, ал мәдени белгілердің кейде екінші қатарға ығысатынын айтады. Бұл көбіне бірнеше этностық топ негізінде қалыптасқан ұлттарға тән болуы мүмкін. Ал моноэтносты ұлттарға мұны сол қалпында телу әрдайым дұрыс емес.
Бір нәрсе анық: тіл — мәдени стереотиптердің іргетасы. Онда этнос пен ұлт өмірінің «кристалданған» бейнесі сақталады.
Ұлттың мәні әсіресе саяси мақсаттарды көздеген ұлттық қозғалыстарда айқын көрінеді: нарықтың кеңеюі, экономикалық байланыстардың нығаюы, орталықтанған мемлекеттің қалыптасуы адамдар санасында ортақ Отан идеясын бекітіп, оларды ортақ мүдде үшін топтастырады.
Қазіргі жағдайда «ұлт» кейде ортақ Отанға біріккен азаматтар жиынтығы ретінде де түсіндіріледі. Жаһандану, интеграция және универсализация үдерістері күшейген сайын, адамдар өз елін Отаным деп, өздерін отандастар деп мойындаған жерде мұндай түсінік орныға түсуі мүмкін.
Осы тұрғыдан алғанда, «Ұлттар Лигасы», «БҰҰ» атауларындағы «ұлт» сөзі көбіне этникалық ұлтты емес, әлеуметтік-тарихи организмдерді (мемлекеттерді, елдерді) меңзейді.
Қазақстан жағдайы: екі үдеріс қатар жүруі керек
Гео-әлеуметтік организм ұлттың пайда болуы үшін іргетас қызметін атқарады. Француз ұлты Франция мемлекеті қалыптаспай тұрып толық мағынасында орныға алмас еді. Сол сияқты Қазақстан мен қазақ ұлты терминдері әрдайым бір-біріне дәл сәйкес келе бермейді.
Егер Қазақстанда тек қазақтар ғана тұрса, идеал жағдайда тұрғындар әрі бір этносты, әрі бір ұлтты құрауы мүмкін еді. Бірақ шынайы өмір күрделірек: этностық әртүрлілік те бар, ал қазақтардың өз ішінде де ана тілі мен халықтық мәдениеттен алшақтап бара жатқан топтар кездеседі. Этнологияда мұндай құбылыстарды субэтнос, субнация сияқты ұғымдармен сипаттайды.
Негізгі түйін
Қазақстанда ұлттық қалыптасудың екі бағыты қатар жүруі қажет: біріншісі — қазақтардың ішкі бірлігін бекіту, екіншісі — ортақ отандық бірегейлікті (қазақстандық бірлікті) қалыптастыру. Біріншісі әлсіресе, екіншісінің орнығуы да қиынға соғады.
Ұлттық бірлікті нығайту үшін Президент бекіткен мемлекеттік сәйкестілікті қалыптастыру тұжырымдамасының жүзеге асуына жүйелі бақылау қажет. Онда мемлекеттік сәйкестіліктің маңызды белгісі ретінде қазақ тілі — басқарудың, заңнаманың және ел аумағында қызмет ететін ортақ тіл ретінде көрсетіледі.
Мұнда орынды сұрақ туындайды: қазақстандық идентификацияны күшейтудің негізінде қай тіл мен мәдениет жатуы керек? Экономика маңызды, бірақ тіл мен мәдениет те халықтың халық болып қалуының өзекті тіректері. Бұлар бірінен кейін бірі емес, қатар жүруі тиіс.
Сонымен бірге қоғамдық бірлікке қатысты алаңдататын жайттар да жоқ емес: кейбір топтардың қос азаматтықты талап етуі, сондай-ақ кей зерттеулерде орыс респонденттерінің едәуір бөлігі өз ұрпағының келешегін қазақ ұлтымен байланыстырмайтыны туралы деректердің айтылуы — қазақстандық ұлт бірлігінің бір күнде қалыптаспайтынын аңғартады.
Ұлттық мемлекет, түптеп келгенде, мемлекетқұраушы ұлттың әлеуетіне сүйенуі тиіс. Қазақ тілі мен қазақ мәдениетінсіз қазақ халқының ұлттық өзіндік болмысы толық сақталмайды; ал онсыз тәуелсіздіктің де, қоғамдық тұрақтылықтың да іргесі әлсірейді.
Қорытынды ойлар: ұлттық тұтастықтың шарттары
1) Этностың ұлт деңгейіне көтерілуі
Ел ішінде ойлы азаматтар белсенділік танытып, оларды қолдайтын әлеуметтік тірек пайда болғанда, этностық ерекшеліктер мен халықтың әлеуметтік-экономикалық, саяси мүдделері тоғысқан күрес барысында этнос дамуының жоғары сатысына — тұтастыққа жетеді. Бұл — этно-ұлттық сапалық деңгей.
Мұндай үдеріс өздігінен толық қалыптаса салмайды: этностық процестер кейде стихиялы жүруі мүмкін, алайда қысым мен қанауға қарсы қозғалыстар саяси сипат алып, ұлттық сананы пісіріп-жетілдіреді. Ұлттық сана-сезімді ұлттың түбегейлі әрі ұзақ мерзімді мүдделерін терең пайымдау деп түсінуге болады.
2) Ортақ мүдде — ортақ әрекетке бастайды
Мемлекетқұраушы ұлт пен түрлі этностық топтарды ортақ Отанды бірге нығайтуға жетелейтін басты күш — ортақ әлеуметтік-саяси және экономикалық мүдделер. Ортақ мүддесіз мақсат пен іс-әрекет бірлігі болмайды: адамдар әл-ауқаты жақсаратынын, әлеуметтік әділдік пен шынайылық қамтамасыз етілетінін сезінген жерде топтасады.
3) Социорлық ұлт — ұзақ уақыттың нәтижесі
Социорлық ұлт бір сәтте қалыптаса қоймайды — бұл ұзақ кезеңдерді қамтитын тарихи үдеріс. Бірақ мұндай бірлік туралы ой қозғаудың өзі маңызды: ол шыдамдылықты, толеранттылықты және нақты қадамдар арқылы біртіндеп іске асыруды талап етеді.
Ұлт бірлігі доктринасының өзектілігі де осында: оның мән-мағынасы жүйелі түрде жүзеге асқанда, Қазақстан қоғамдастығы ортақ Отанға қызмет ететін тұтас азаматтық кеңістікке ұмтыла алады.