Екінші сатыда - ықтималды адам капиталын нақты іске қосылған адам капиталына айналдыру кезеңі

Нарықтық реттеу және жоғары білім сапасының сын-қатері

Нарықтық реттеу жоғары білімнің дамуындағы мемлекеттік реттеудің кемшіліктерін толық өтей алмады. Жаңа әлеуметтік-экономикалық жағдайларда жоғары оқу орындары тым қысқа уақыт ішінде жұмыс істеп, нақты дипломдардың жұмыс берушілер мен жұртшылық алдында әділ бағалануына мүмкіндік беретін орнықты тетіктер әлі қалыптаспады. Бұл жағдай қиянатшыл бәсекеге кең өріс ашты.

Жеке меншік, ал ішінара мемлекеттік жоғары оқу орындарының да ақылы оқитын студенттер санына тәуелді болуы көптеген келеңсіз салдарға ұрындырды: барлық үміткерді тартуға ұмтылу, демпингтік бағалар, оқу орнының нақты мүмкіндіктеріне сай келмейтін жарнама, бағаларды негізсіз көтеру, ең қауіптісі — білім нәтижесін диплом сатумен алмастыру тәжірибесі байқалды. Бұған қоса, оқу ақысын білім алу үшін емес, әскери қызметті кейінге қалдыру мақсатында төлейтін студенттер саны да артты.

Ғылыми және инновациялық саясат: мемлекет пен бизнестің ортақ міндеті

Уақыт белсенді мемлекеттік ғылыми және инновациялық саясат жүргізуді, ғылымда құрылымдық өзгерістерді іске асыруды, іргелі және қолданбалы зерттеулерді мемлекеттік қаржыландыруды ұлғайтуды талап етеді. Бұл үдеріске жекеменшік бизнесті де тарту маңызды, бірақ оңай міндет емес.

Жеке сектордың қатысуын кеңейту үшін ғылыми нәтижелерді коммерцияландыруға қолайлы жағдай жасап, оларды инновацияға айналдырып, тұтынушыға жақындату қажет. Мұндай байланыс ғылымның өміршеңдігін күшейтеді және зерттеу нәтижесінің қоғамға қайтарымын арттырады.

Басым бағыт

Іргелі және қолданбалы зерттеулерді тұрақты мемлекеттік қолдау.

Нәтиже

Коммерцияландыру → инновация → тұтынушыға дейін жеткізу тізбегін қалыптастыру.

Қаржылық тәртіп және жүйені «тазалау» тетіктері

Жоғары оқу орындарының қаржылық базасын нығайтуға бағытталған бірқатар түзетулер енгізілді: оқу орындарына бағалы қағаздар сатып алуға, оқу төлемдерінен және өзге түсімдерден жиналған қаражатты депозиттерде ұстауға құқық берілді. Бұл табысты инфляциядан қорғауға көмектесуі тиіс болды.

2001 жылдың басында Білім және ғылым министрлігі жоғары оқу орындары желісін реттеу және олардың санын перспективада елеулі қысқарту қажеттігін жариялады. Негізгі құрал ретінде тіркеуге қажет ең төменгі жарғылық қор мөлшерін ұлғайту ұсынылды.

Қоғамдық пікірталастарда қосымша шаралар да аталды: жыл сайынғы рейтингтер қалыптастыру, оқу-материалдық және кадрлық базасы, ғылыми қызмет деңгейі, талапкерлерді іріктеу қатаңдығы бойынша санаттар енгізу; зерттеу жобалары мен консалтингтен түсетін табыс өскен сайын, қаржыландырудағы ақылы білім үлесін азайту сияқты тәсілдер ұсынылды.

Реформалардың нәтижесі және ұлттық үлгінің сипаты

Мемлекеттік бағдарламада техникалық, педагогикалық және ауылшаруашылық мамандықтары бойынша мемлекеттік тапсырысты ұлғайту көзделді. Жалпы алғанда, Қазақстандағы жоғары білім реформаларының негізгі қорытындысы — жоғары мектептің әлемдік білім беру үдерістері арнасында жаңғыру жолына түсуі және елдің әлеуметтік-экономикалық стратегиясындағы либералды бағыттың көрініс табуы.

Қалыптасқан ұлттық білім үлгісі кеңестік жүйенің оң тұсы ретінде білімнің іргелілігі мен ғылыми сипатын сақтап қалды, сонымен бірге батыстық құралдардың бір бөлігін — білім беру гранттары мен несиелерін — енгізді. Ендігі жерде бұл үлгінің әлеуметтік-экономикалық тиімділік пен адам дамуы мақсаттарына сәйкестігін сыннан өткізу міндеті тұр.

Адам дамуы және білім: қолжетімділік пен сапа түйіні

Адам дамуы тұжырымдамасында білім ең өзекті қоғамдық проблемаларды шешудің айқындаушы факторы әрі адам дамуы деңгейінің маңызды көрсеткіші ретінде қарастырылады. Халықаралық деңгейде танылған бағдар — «Баршаға бірдей білім» стратегиясы. Дегенмен көптеген елдердегідей, Қазақстан үшін де білімнің қолжетімділігі мен сапасын қатар қамтамасыз ету өзекті мәселе болып қала береді.

Білімге салынатын инвестиция — тәуекелі жоғары инвестиция. Оқуға жұмсалған еңбек пен қаржының толық қайтарылатынын алдын ала дәл білу қиын: мансап траекториясы, еңбек нарығындағы сұраныс, адамның жеке қасиеттері (ынта, мақсат, табандылық) және өмірлік жағдайлар шешуші рөл атқарады. Көп жағдайда шығыннан түсетін ұтым адамның өзіне тәуелді.

Әдетте белгілі бір білім деңгейіне жұмсалған шығындар адамның өз мамандығы бойынша жұмысқа тұрған кезде ғана толық қайтарылады. Сондықтан білім жеке табысты арттыратын маңызды фактор бола отырып, адам капиталының құрамын байытады және әлеуметтену тәжірибесіне терең өзгеріс енгізеді.

Негізгі ой

Білім алушы оқу кезеңінде ағымдағы табыстан саналы түрде бас тартады, өйткені білім оның болашақта сол шығындарды өтеуіне мүмкіндік беретін әлеует қалыптастырады.

Білім беруді инвестициялау көздері мен құралдары

Білім беруге бағытталған қоғамдық тікелей инвестициялар — мемлекеттің, жергілікті органдардың, қоғамдық ұйымдардың, сондай-ақ өндіріс салаларының осы сфераға бағытталған қаржылары.

Инвестициялау тәсілдері

  • Оқушыларға мақсатты ұзақ мерзімді несиелер беру және оларды еңбек ету барысында табыстан қайтару.
  • Мемлекеттің оқу ақысы мен материалдық қолдауды толық өз мойнына алуы.
  • Оқу ақысын және әлеуметтік қолдауды аралас көздер арқылы қаржыландыру.

Қаржыландыру көздері

  • Мемлекеттік: республикалық және жергілікті бюджеттер, жәрдемақы, мақсатты несиелер.
  • Жеке: оқушылардың және олардың ата-аналарының (асыраушыларының) қаражаты.
  • Ұйымдар: кәсіпорындардың кадр даярлау/қайта даярлау қаржысы, қоғамдық және қайырымдылық қорлар.

Адам капиталына салымның үш сатысы

Адам капиталына инвестиция салу бірнеше сатыдан тұрады және әр кезеңнің экономикалық мәні бөлек.

1) Ерте салым және жоғары қайтарым

Инвестиция неғұрлым ерте жасалса, тиімділік соғұрлым жоғары болады: өтелу мерзімі уақытқа тәуелді. Бастапқы оқытудан арнаулы даярлыққа өткен сайын өтелу мерзімі қысқарып, ұтымдылық артады.

2) Іске асыру және қорландыру кезеңі

Ықтималды адам капиталы нақты іске қосылған капиталға айналады: еңбек қызметіне бейімделу, қабілеттерді жетілдіру, білімнің практикалық ықпалы күшейеді.

3) Қалыптасу және қайта даярлау

Адам капиталы ұдайы өндіріс жүйесіне кең тартылып, жалақының өсуі байқалады. Қайта даярлау жүйесі ғылыми-техникалық өзгерістерге бейімделуді қамтамасыз етеді.

Әлеуметтік бюджет басымдықтары және инвестициялардың рөлі

Экономикалық даму тұрақтанып, әлеуметтік мәселелерге бет бұрған кезеңде Қазақстанда адам капиталын қалыптастыру және оны ұдайы өндіру үдерісіне байланысты жұмыстар күшейді. Әлеуметтік саланы қаржыландыруды басымдық ретінде қарастыру саясаты біртіндеп орныға бастады.

2005 жылға арналған бюджетте денсаулық сақтау, білім беру және өзге әлеуметтік секторларға жұмсалатын шығындар үштен бірінен асатыны көрсетілді. Бұл мемлекеттің мүмкіндіктері артқанын аңғартады. 2005 жылғы әлеуметтік шығындар 2004 жылмен салыстырғанда 20,2%-ға ұлғайды, соның ішінде білім беру — 51%-ға, денсаулық сақтау — 22,9%-ға, әлеуметтік қамтамасыз ету және әлеуметтік көмек — 15,2%-ға артты.

Инвестициялардың орны ерекше: ішкі жалпы өнім өсімінің қарқыны инвестициялар көлемімен тығыз байланысты.

Білім қоры және есептеу тәсілдері

Батыс елдерінде адам капиталын есептеу көбіне білім компонентіне сүйенеді. Бұл тәсіл экономикалық әдебиетте кең тараған «білім қоры» ұғымына жақын: білім қоры — индивидтердің жинақталған білімі, дағдысы мен тәжірибесінің құндық тұрғыда бағалануы.

Білім қорының құнын бағалауда екі әдіс жиі қолданылады:

  • Ұзақ мерзім ішінде білім беруге бағытталған нақты кумулятивті шығындарды есептеу.
  • Белгілі бір уақыт аралығында экономикалық белсенді халықтың жинақталған білім-дағды-тәжірибесінің нақты өндірістік құндылығын бағалау.

Әдіснамалар арасындағы маңызды айырмашылықтардың бірі — батыстық есептеулерде «жоғалған табыстарды» (оқу кезінде алынбай қалған кірісті) ескеру тәжірибесінің кең таралуы.

Мемлекеттің білім алуға құқықты қамтамасыз ету міндеті

Мемлекет адамның білім алу құқын әлеуметтік-экономикалық жағдайлар жасау арқылы қамтамасыз етеді. Негізгі бағыттар мыналар:

Қолжетімділік

  • Тегін және міндетті бастауыш білім беруді ұйымдастыру.
  • Орта және кәсіптік білім берудің әртүрлі формаларын дамыту, тегін оқу мен қаржылық көмек арқылы қолжетімділікті арттыру.
  • Жоғары білімге қол жеткізуді қолдау, оның ішінде тегін білім беру тетіктерін сақтау.

Инфрақұрылым

  • Барлық деңгейдегі мектептерді дамыту.
  • Стипендия жүйесін қалыптастыру және жетілдіру.
  • Оқытушы персоналдың жағдайын жақсарту.

Білім беру қызметі нарығындағы үрдістер

Отандық білім беру қызметі нарығының қалыптасуы мен қызмет ету ерекшеліктерін талдау бірнеше үрдісті көрсетеді:

  • Жеке сектор үлесінің артуы және оның нарықтағы орнының күшеюі.
  • Техникалық, аграрлық, құрылыс мамандықтарына сұраныстың төмендеуі; кәсіби бағдар саясатын жетілдіруге қажеттілік.
  • Заңгерлік, экономикалық және қаржы мамандықтарына сұраныстың артуы.
  • Қысқа мерзімді, интенсивті білім беру қызметтеріне сұраныстың өсуі.
  • Екінші кәсіптік білімге және жоғары білімнен кейінгі білімге қызығушылықтың артуы.
  • Ұсыныс құрылымының сұранысқа бейімделуі және әлемдік білім кеңістігіне кірігуге ұмтылыс.
  • Орта арнаулы және жоғары кәсіптік білім арасындағы диспропорцияның сақталуы.

Бұл үрдістер нарықты оңтайландыру бағыттарын іздестіруді талап етеді: білім деңгейлерін халықаралық стандарттарға жақындату, жаһандану жағдайында біртұтас білім кеңістігіне ену сияқты міндеттер күн тәртібінде тұр.

Әлемдік кеңістікке кірігу: үлгілер және жауапкершілік

Біртұтас білім беру кеңістігіне ұмтылу — әлемдік үрдіс. Еуропаның бірқатар мемлекеттері Болон декларациясы аясында стандарттарды жақындатуды қолға алды. Оның кей элементтері Қазақстанда да кезең-кезеңімен енгізіле бастады: екі деңгейлі жоғары білім жүйесі, рейтингтік бақылау сияқты тетіктер.

Либералды үлгіде білім беру қызметі өндіріс саласы ретінде қарастырылып, білім таңдау, кәсіптік дайындық, мамандану сапасы сияқты мәселелерде индивидтің жауапкершілігі жоғары болады. Ал континенталды-еуропалық үлгіде білім деңгейі мен қолжетімділігі үшін мемлекет пен қоғамның жауапкершілігі күштірек, мемлекеттік басқару үлесі жоғары.

Инвестиция тиімділігі: есептеу шегі және кең әсер

Білім беруді инвестициялауда ең өзекті сұрақ — тиімділік пен қайтарым. Батыс экономикалық ғылымында білім берудің экономикалық тиімділігі көбіне ішкі қайтарым нормасы әдіснамасы арқылы есептеледі:

Ішкі қайтарым нормасының ықшам түрі

r = (Db − Dc) / Co

  • r — жоғары білімнен түсетін пайда нормасы
  • Db — жоғары білімді адамның өмірлік жалақысы
  • Dc — орта білімді адамның өмірлік жалақысы
  • Co — жоғары және орта білім шығындарының айырмасы

Отандық жағдайда өмірлік жалақыны есептеу әдіснамасының толық қалыптаспауы бұл көрсеткішті тікелей есептеуді қиындатады. Дегенмен табыс пен білім деңгейі арасындағы тәуелділікті нормативтік құжаттарда күшейту, болашақта осындай бағалауларға негіз бола алады.

Сонымен қатар білім экономикасын бір ғана формулаға сыйғызу қиын: әдістердің нақтылыққа сәйкестігі, саланың институционалдық ерекшеліктерін ескеруі маңызды. Сондықтан «шығын–ұтым» қағидасымен бірге білімнің индивидке, фирмаға және тұтас қоғамға әсерін қатар бағалау қажет.

Фирмалардың қатысуы және жаңа қаржы тетіктері

Қазіргі уақытта үй шаруашылықтарының білімге салатын инвестициялары мемлекеттік инвестициялармен шамалас деңгейге жақындап, өсім үрдісін көрсетуде. Ал фирмалар мен бизнестің қатысуы салыстырмалы түрде төмен. Сондықтан компаниялардың оқу бағдарламаларының мазмұнына, курстарға және студент контингентіне қатысты шешімдерге тиімді қатысуына жағдай жасау қажет.

Мемлекет микродеңгейде жанама ынталандыру құралдарын да, қажет болғанда реттеудің мәжбүрлеу тетіктерін де қолдана алады. Сонымен бірге бюджеттен тыс көздердің бірі ретінде білім беру бағалы қағаздары механизмі әлеуетті: ол оқу орындарының негізгі қорларын экономикалық айналымға тартып, болашақта білім қызметін тұтынуға мүліктік құқықты бекітуі мүмкін.

Дегенмен бұл механизмді енгізу құқықтық және ұйымдастырушылық мәселелерді шешуді талап етеді: оқу орындарының негізгі қорға билік ету құқының шектелуі; нарықта сұраныстың дер кезінде қалыптасуы; инновацияның өміршеңдігі және бағалы қағаздар нарығының даму деңгейі.

Стандарттау және реттеу: жетілмеген нарықтың ерекшеліктері

Білім беру құрылымын стандарттау екі мақсатты қатар көздейді: біріншіден, қоғамдық идеалға сай білім сапасын қамтамасыз ету; екіншіден, жоғары оқу орындарының вариативті компоненті арқылы тұтынушының таңдау құқын сақтау. Сондықтан стандарттау нарықты оңтайландырудың бір бағыты ретінде қарастырылады.

Білім беру қызметі нарығы жетілмеген нарық сипатында көрінеді. Мұнда ақпарат асимметриясы күшті, сондықтан аккредитациялау «нарықтық ишара» беретін институт бола алады. Тұтынушы мен өндірушінің еркіндігі де шартты. Бұл нарықта бағаны еңбек өнімділігі арқылы төмендету логикасы әрдайым жүрмейді; керісінше, тұтынушы қабылдайтын сапа артқан сайын баға да өсуі мүмкін, ал бәсеке көбіне бағалық емес әдістерге сүйенеді. Мемлекеттік реттеу салыстырмалы түрде жоғары болғанымен, тиімді реттеу нарықтың нақты әлсіз тұстарын ғана нысанаға алып, минималды әрі адекватты араласумен шектелуі тиіс.

Бағдарламалық жоспарлау және қаржыландыру құрылымы

Қазақстан білім беру жүйесін одан әрі дамыту үшін жаңа экономикалық базада жүзеге асатын 2010 жылға дейінгі бағдарламалық үлгі қалыптастырды. Жоспар бойынша қарастырылған қаржыландыру құрылымы төмендегідей берілді.

Қаржы көзі 2005 2006 2007 2008 2009 2010 Барлығы
Республикалық бюджет 23379,8 34036,9 32150,8 26216,8 29484,4 30501,1 175769,8
Жергілікті бюджет 18022,4 19477,3 21705,1 31552,5 32115,6 32169,3 155042,2
Мемлекеттік бюджет 41402,2 53514,2 53855,9 57769,3 61600,0 62670,4 330812,0

Қорытынды: адам капиталының мәні

Қазақстан егемендігін алғаннан бері нарықтық экономикаға көшу бағытында маңызды әрі түбегейлі реформалар жүргізді. Нәтижесінде экономиканың мемлекеттік секторындағы жетекші рөл айтарлықтай төмендеп, жеке сектордың маңызы өсті. Ел экономикасы жаһандық нарыққа жылдам кірігіп, сыртқы инвестиция тарту қарқынын арттырды.

Осыны түйіндей отырып, адам капиталын инвестиция нәтижесінде қалыптасатын және қорланатын, қоғамдық өндірістің кез келген саласында және азаматтық өмірде мақсатты пайдаланылатын қор ретінде түсінеміз. Бұл қор — білім, дағды, іскерлік, денсаулық және мотивациялар жиынтығы; ол адамның болашақ қанағаттануы мен өсіп отыратын табыстарының көзі ғана емес, сонымен бірге экономикалық өсудің басты факторларының бірі.