Сызықты бағдарламалар және экономикалық талдау, және Өсу теориялары
Р. Солоудың неоклассикалық өсу моделі
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін экономикалық өсу теориялары соғысқа дейінгі дағдарыстық кезеңмен салыстырғанда өзгеше бағытта дами бастады. 1950-жылдары көптеген батыс елдерінде тұрақты экономикалық өсудің жаңа кезеңі қалыптасты. 1950-жылдардың ортасынан бастап экономикалық өсу теорияларының дамуында жаңа кезең басталып, ол 1970-жылдарға дейін жалғасты. Осы уақыт аралығында ең ықпалды тұжырымдамалардың бірі ретінде Р. Солоудың өсу моделі алдыңғы қатарға шықты.
Солоудың ғылыми мұрасы
Америкалық экономист Роберт Солоу өз зерттеулерін көбіне ғылыми журналдардағы мақалалар түрінде жариялаған. Оның негізгі еңбектерінің қатарына «Сызықтық бағдарламалау және экономикалық талдау» және «Өсу теориялары» сияқты жұмыстар жатады. Солоу моделінің іргетасы оның экономикалық өсу теориясына қосқан үлесін сипаттайтын іргелі мақаласында қаланған.
Харрод—Домар моделіне сын және неоклассикалық ұстаным
Солоу Харрод—Домар моделіндегі экономиканың тұрақсыздығының басты себебін өндіріс факторлары — еңбек пен капитал арасындағы қатаң арақатынасқа байланысты түсіндіреді. Атап айтқанда, капитал сыйымдылығының тұрақты, алдын ала белгіленген деңгейі экономиканы икемсіз етеді. Мұндай жағдайда факторлардың біреуі толық пайдаланылмай, нәтижесінде ресурстардың бір бөлігі жұмыссыз немесе жүктелмеген күйде қалуы мүмкін.
Неоклассикалық теория принциптеріне сәйкес, капитал мен еңбек арасындағы қатынас айнымалы болуы тиіс: экономика технология, бағалар және ресурстардың қолжетімділігі өзгерген сайын факторлардың пропорциясын бейімдей алуы қажет.