Қазақстандағы қайырымдылық әрекеттері туралы қазақша реферат

Ж.Ж. Руссо «Жақсылықтан басқаның бәріне қарсы тұруға болады» деген. Ал В. Скотт: «Егер адамдар бір-біріне көмектесуді үйренбесе, онда адамзат ұрпағы жер бетінен мүлдем жоғалады» деп түйіндеген. Бұл ойлар қайырымдылықтың кездейсоқ әрекет емес, қоғамды ұстап тұрған іргелі қағида екенін аңғартады.

Осы мақсатқа құрылған қамқорлық (қайырымдылық) қорларының қоғамдық мәніне күмән келтіру қиын. Дегенмен тәжірибе көрсеткендей, қор жұмысының табиғаты мен оның қоғамға берер пайдасы көп жағдайда толық түсінікті бола бермейді.

Қоғамдық қор — көпшілік үшін құрылған, көпшіліктен жиналған қаражатқа және заңға қайшы келмейтін материалдық мүмкіндіктерге сүйенетін қоғамдық бірлестік. Оның иелігіндегі ресурстар көпшіліктің игілігіне қызмет етуі тиіс.

Мұндай қорлардың негізгі міндеті — мәдени, рухани және қаржылай қолдау көрсету. Кейбір талдауларда саны он адамнан тұратын қоғамдық бірлестіктің бір жыл ішінде 200-ден аса қоғамдық шара өткізіп, бірнеше бағытта жұмыс ұйымдастыра алатыны айтылады. Бұл көбіне іске деген жанашырлықтың, шынайы еріктіліктің және артық бюрократиялық қысымның аздығымен түсіндіріледі.

Қамқорлық қорының қызметін оның құрылымын түсінбеу тек қарапайым халық арасында ғана емес, мәдениет саласында жүрген, бұл ұғымнан хабары бар адамдардың өзінде де кездеседі. Тіпті кейбір лауазымды орындарда істейтін жандардың «Ол не үшін керек? Неге басыңызды ауыртасыз? Үйде тыныш отырмайсыз ба?» деген сұрақтары жанға бататыны жасырын емес.

Мұндай көзқарас қорлардың мемлекеттік емес ұйым ретінде қабылдануынан, сондай-ақ мемлекет тарапынан жүйелі қолдаудың жеткіліксіздігінен туындауы мүмкін. Қоғам ішінде қайырымдылық қорлары туралы «қаржы аудару», «ұрлық», «қамқорлық ұғымын бүркеніп жеке мүдде көздеу» секілді жаңсақ пікірлер де қалыптасқан. Өкінішке қарай, ондай ұйымдардың кездесетіні де жоққа шығарылмайды.

Тағы бір қиындық — көпшілік үшін «табыссыз жұмыс» түсініксіз құбылыс. «Егер істеген ісіңнен пайда таппасаң, тапқаныңды елге таратып берсең, онда ақымақсың» деген тұрпайы пайым қоғамда әлі де бар. Сол себепті қайырымдылықпен айналысатындарды кейде «еріккен», «ессіз» адамдар ретінде бағалау кездеседі.

Дегенмен қазақ қоғамында тұрмысы төменге қамқорлық жасау — атам заманнан келе жатқан игі дәстүр. Халқын сүйген, бақуатты азаматтар қолынан келген көмегін жақыны мен еліне аямай, халық арасында «Атымтай жомарт» атанған. Қамқор адамдардың саны көп болуы да, аз болуы да мемлекеттің әлеуметтік-тұрмыстық ахуалына байланысты.

Қазіргі Қазақстан — бұрынғыдан жетілген, әлемге танылған мемлекет. Бірақ сырт елдер Қазақстанның мәдениеті, экономикасы және болашақ мүмкіндіктері туралы толық біле бермейді. Экономикалық көрсеткіштерге қарасақ, жомарттары көп ел болуға әлеует жеткілікті. Ал нақты өмірде жағдай қалай екенін «жүз рет естігеннен, бір рет көрген артық» деген халық даналығы айқындайды.

Осы мақсатта Мәскеудегі «Астана» қоры өз мәдени-қоғамдық шараларында қазақ халқының мәдени мұраларын таныстыратын көрмелер ұйымдастырып, салт-дәстүрді насихаттап отырады. Мәскеудегі халықтар достығы мен ұлттық мәдениеттердің дамуын қолдауға бағытталған бұл қор жақсылық жасауға ынталы жандардың қолдауымен құрылған.

Қордың басты мақсаты — туған елінен жырақтағы қазақстандықтарға мәдени-рухани тұрғыдан демеу көрсету. Бұл көпшілік үшін ақысыз еңбек: шараларды ұйымдастыру, мәдени жобаларды іске асыру, сырттағы қазақ балаларына қазақ тілін оқытып-үйрету.

2004 жылдан бері қор мүшелері «Қазақстан — ата жұртым, қасиетім — ана тілім» атты қазақ тілі мен әдебиеті бойынша халықаралық олимпиадаға Мәскеудегі қазақ балаларын дайындап, қатыстырып келеді. Сонымен бірге әртүрлі мәдени жобаларды жасап, оны жүзеге асыру үшін қаржы көздерін іздеп табумен айналысады.